Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z AGH)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „AGH”. Zobacz też: nierówność między średnimi potęgowymi – uogólnienie nierówności AGH.
Akademia Górniczo-Hutnicza
im. Stanisława Staszica w Krakowie
AGH University
of Science and Technology
Akademia Górniczo-Hutniczaim. Stanisława Staszica w Krakowie
Dewiza „Labore creata, labori et scientiae servio” (Z pracy powstałam, pracy i nauce służę)
Data założenia 8 kwietnia 1919
Typ uczelni publiczna
Patron uczelni św. Barbara
Państwo  Polska
Adres al. Mickiewicza 30
30-059 Kraków
Liczba pracowników
• naukowych		 4052[1] (30 czerwca 2011)
1884[1] (30 czerwca 2011)
Liczba studentów 37 996[1]
(30 listopada 2011)
Rektor prof. dr hab. inż. Tadeusz Słomka
Członkostwo ACRU, EUA, IAU, SEFI, AEUA
Położenie na mapie Krakowa
Kraków dzielnice blank map.png
"AGH"
AGH
50°03′52″N 19°55′24″E / 50.06453, 50.06453Na mapach: 50°03′52″N 19°55′24″E / 50.06453, 50.06453
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Pomniki górników i hutników przed budynkiem A-0

Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie (AGH; dawniej: Akademia Górnicza w Krakowie; nazwa międzynarodowa: AGH University of Science and Technology; dawniej: University of Mining and Metallurgy) – jedna z największych polskich wyższych uczelni, zaliczana do najlepszych uczelni technicznych w kraju[2][3]. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 301. pośród wszystkich typów uczelni[4]. Powołana 8 kwietnia 1919 uchwałą Rady Ministrów.

Spis treści

[edytuj] Lokalizacja

Większość obiektów dydaktycznych, administracyjnych oraz o innym charakterze (w tym domów studenckich) należących do AGH mieści się w rejonie Krakowa ograniczonym ulicami: Reymonta, Piastowską, Nawojki/Czarnowiejską oraz aleją Mickiewicza. Budynek główny uczelni mieści się przy alei A. Mickiewicza 30. Dwa budynki znajdują się przy ulicy Gramatyka, a Studium Wychowania Fizycznego i Sportu przy ulicy Piastowskiej.

[edytuj] Zamiejscowe Ośrodki Dydaktyczne

  • ZOD Bolesławiec – kierunki: górnictwo i geologia, technologia chemiczna
  • ZOD Jastrzębie-Zdrój – kierunki: górnictwo i geologia, informatyka stosowana
  • ZOD Jaworzno z salami w Libiążu – kierunki: górnictwo i geologia, inżynieria środowiska
  • ZOD Krosno z salami w Gorlicach – kierunek: inżynieria naftowa i gazownicza
  • ZOD Limanowa – kierunki: górnictwo i geologia, inżynieria środowiska
  • ZOD Łódź – kierunki: inżynieria naftowa i gazownicza
  • ZOD Mielec – kierunki: mechanika i budowa maszyn, automatyka i robotyka, mechatronika[5]
  • ZOD Nowa Sól – kierunek: metalurgia
  • ZOD Nowy Sącz – kierunki: geodezja i kartografia, inżynieria środowiska
  • ZOD Opoczno – kierunek: technologia chemiczna
  • ZOD Ruda Śląska – kierunki: górnictwo i geologia, geodezja i kartografia
  • ZOD Wodzisław Śląski – kierunki: górnictwo i geologia, inżynieria środowiska

[edytuj] Władze

[edytuj] Obecne władze uczelni

  • Rektor prof. dr hab. inż. Antoni Tajduś
  • Rektor Elekt – prof. dr hab. inż. Tadeusz Słomka - obejmie urząd rektora od 01.09.2012
  • Prorektor ds. Kształcenia – prof. dr hab. inż. Zbigniew Kąkol
  • Prorektor ds. Nauki – prof. dr hab. inż. Tomasz Szmuc
  • Prorektor ds. Współpracy i Rozwoju – prof. dr hab. inż. Jerzy Lis
  • Prorektor ds. Ogólnych – prof. dr hab. inż. Tadeusz Słomka, prof. nadzw.

[edytuj] Poczet rektorów AGH

Information icon.svg Zobacz też: Kategoria:Rektorzy AGH.

[edytuj] Historia

Pierwsze zabiegi o zgodę na powołanie w Krakowie wyższej uczelni kształcącej inżynierów górnictwa rozpoczęły się w 1912 roku z udziałem grupy inżynierów i działaczy górniczych, pod przewodnictwem Jana Zarańskiego. W 1913 roku Ministerstwo Robót Publicznych w Wiedniu powołało Komitet Organizacyjny Akademii Górniczej, którego przewodniczącym został profesor Józef Morozewicz. Ostatecznie Akademia Górnicza w Krakowie została zatwierdzona przez Najwyższe Postanowienie cesarza Franciszka Józefa z dnia 31 maja 1913. W tym samym roku mianowano pierwszego profesora Akademii - został nim Zarański. Inaugurację zaplanowano na rok akademicki 1914/15, był już gotowy rozkład wykładów na semestr zimowy. Wybuch I wojny światowej uniemożliwił jednak rozpoczęcie działalności Akademii.

W 1918, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Komitet Organizacyjny podjął ponownie pracę i 8 kwietnia 1919, uchwałą Rady Ministrów została powołana do życia Akademia Górnicza w Krakowie. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski powołał pierwszych profesorów 1 maja 1919, a 20 października 1919 dokonał uroczystego otwarcia Akademii Górniczej w auli Uniwersytetu Jagiellońskiego. Budowa pierwszego budynku uczelni rozpoczęła się 15 czerwca 1923 symbolicznym zakopaniem kamienia węgielnego. W 1935 odsłonięte zostały przed wejściem do gmachu głównego Akademii pomniki górników i hutników, wykonane przez artystę rzeźbiarza Jana Raszkę. Ten sam artysta wykonał również rzeźbę św. Barbary, patronki uczelni, która została umieszczona na dachu gmachu głównego.

Po wybuchu II wojny światowej, w latach 1939-1945 gmach główny zajął okupacyjny rząd niemieckiego Generalnego Gubernatorstwa. Zaraz na początku niemieckiej okupacji w ramach akcji Sonderaktion Krakau, 22 profesorów i docentów zostało aresztowanych przez Niemców i wysłanych do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Mienie uczelni uległo wówczas kompletnej grabieży i dewastacji przez niemieckiego okupanta, a rzeźba św. Barbary została rozbita przez zrzucenie z dachu (rzeźba widoczna dziś na dachu gmachu głównego jest kopią zniszczonej rzeźby). Dzięki ofiarności pracowników Akademii Górniczej udało się uratować jedynie część księgozbioru. Działalność Akademii zeszła do konspiracyjnego podziemia, a władze rektorskie starały się odzyskać lub stworzyć prowizoryczną bazę lokalową i materiałową.

Po zakończeniu wojny, w pierwszych miesiącach Akademia Górnicza była jedyną w Polsce zorganizowaną uczelnią techniczną. Stała się ośrodkiem pomocy dla innych wyższych szkół technicznych, m.in. z inicjatywy Akademii powstała Politechnika Krakowska (która do roku 1954 nosiła nazwę Wydziały Politechniczne AG), przyczyniła się do powstania Politechniki Śląskiej i Politechniki Częstochowskiej oraz miała znaczny udział w odradzaniu się Politechniki Warszawskiej oraz organizację Politechniki Wrocławskiej i Politechniki Gdańskiej.

Obecna nazwa Akademii Górniczo-Hutniczej została wprowadzona na mocy wewnętrznej uchwały z 1947 roku, która została następnie formalnie zatwierdzona przez władze nadrzędne w 1949.

W 50 rocznicę otwarcia Akademia Górniczo-Hutnicza otrzymała imię Stanisława Staszica, sztandar i wprowadzoną centralnie strukturę instytutową. Akademia Górniczo-Hutnicza kontynuuje tradycje Akademii Górniczej założonej w Kielcach przez Stanisława Staszica, która istniała w latach 1816-1826.

[edytuj] Węzeł Wiedzy i Innowacji w Krakowie

16 grudnia 2009 zarząd Europejskiego Instytutu Technologicznego (EIT) ogłosił wyniki konkursu w ramach KIC (Knowledge and Innovation Community)[6]. Ta decyzja przyniosła polskiej nauce ogromny sukces zarówno w wymiarze finansowym jak i prestiżowym – w obszarze „Sustainable Energy” zwyciężył polski węzeł – CC PolandPlus – koordynowany przez Akademię Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie. W skład polskiej części konsorcjum, oprócz AGH, wchodzą: Uniwersytet Jagielloński, Politechnika Śląska, Uniwersytet Śląski, Politechnika Wrocławska, Główny Instytut Górnictwa (GIG), Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla (IChPW), Tauron, ZAK Kędzierzyn, LOTOS oraz PGNiG.

Zadaniem Węzła Energii EIT „InnoEnergy” jest tańsze i bardziej ekologiczne pozyskiwanie energii z istniejących już źródeł, a także pozyskiwanie nowych źródeł odnawialnych. Partnerami Polski są uczelnie i przedsiębiorstwa z Niemiec, Holandii, Francji, Hiszpanii i Szwecji, w których będą prowadzone badania nad energetyką jądrową oraz energią z biomasy, wiatru i wody. Polscy naukowcy będą mogli także współuczestniczyć we wszystkich badaniach prowadzonych przez partnerskie jednostki naukowe – Uniwersytet Jagielloński zamierza dołączyć do projektów związanych z wykorzystaniem biomasy.

Uczelnie uczestniczące w wieloletnich pracach konsorcjum zyskują możliwość transferu technologii do biznesu na ogromną skalę. Współpraca z partnerami z Europy pozwoli polskim uczelniom i firmom wymieniać się wiedzą i technologiami z potentatami z Europy. Budżet węzła szacowany na setki milionów euro rocznie będzie się opierać w 1/3 na wkładzie UE, w 1/3 wydatkom firm energetycznych (m.in. Total, EDF, Schneider Electric czy Vattenfall) oraz w 1/3 dotacjom z budżetu państw biorących udział w projekcie.

[edytuj] Struktura

Widok na budynki C2 i C3 od strony ul. Czarnowiejskiej
Eksponat w budynku A-0

[edytuj] Wydziały

Obecnie na uczelni znajduje się 15 wydziałów:

oraz jedna szkoła międzywydziałowa:

  • Międzywydziałowa Szkoła Inżynierii Biomedycznej

[edytuj] Jednostki pozawydziałowe

  • Studium Języków Obcych
  • Studium Wychowania Fizycznego i Sportu

[edytuj] Inne jednostki naukowo-dydaktyczne

  • Biblioteka Główna
  • Akademickie Centrum Komputerowe „Cyfronet” AGH
  • Uczelniane Centrum Informatyki
  • Centrum e-Learningu AGH
  • Szkoła Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla
  • Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne
  • Ośrodek Historii Techniki z Muzeum
  • Centrum Transferu Technologii
  • Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości
  • Dział Nauczania
  • Dział Współpracy z Zagranicą
  • Pion Badań Naukowych – Dział Obsługi Badań Naukowych
  • Pion Badań Naukowych – Dział Wdrożeń, Licencji, Patentów i Eksportu
  • Pion Badań Naukowych – Dział Współpracy z Gospodarką i Administracją
  • Pion Badań Naukowych – Dział Aparatury Naukowo-Badawczej i Importu
  • Międzynarodowa Szkoła Inżynierska
  • Centrum Karier AGH
  • Dział Zamówień Publicznych
  • Kwestura AGH

[edytuj] Związki zawodowe

  • Związek Nauczycielstwa Polskiego
  • NSZZ „Solidarność” AGH

[edytuj] Stowarzyszenia

  • Stowarzyszenie Wychowanków Akademii Górniczo-Hutniczej
  • Stowarzyszenie Elektryków Polskich

[edytuj] Fundacje

  • Fundacja dla AGH
  • Fundacja Studentów i Absolwentów AGH „Academica”
  • Fundacja Zespołu Pieśni i Tańca „Krakus”
  • Fundacja „Odlewnictwo”

[edytuj] Uczelniane organizacje doktoranckie, studenckie i społeczności internetowe

  • Uczelniana Rada Samorządu Doktorantów
  • Językowe Koło Naukowe BLABEL
  • Grupa Naukowa Pro Futuro
  • Akademicki Klub Grotołazów AGH
  • Akademicki Klub Podwodny „Krab”
  • Akademicki Klub Turystyki Kajakowej „Bystrze”
  • SAKW’a Sekcja Akademicka Klubu Wysokogórskiego przy AGH
  • Akademicki Związek Sportowy AGH
  • AZS AGH Wisła Kraków
  • Zespół Pieśni i Tańca AGH „Krakus”
  • Balet Form Nowoczesnych AGH
  • Chór AGH „Con Fuoco”
  • IAESTE
  • EESTEC LC Kraków
  • KOiST Hawiarska Koliba
  • Krakowska Studencka Agencja Fotograficzna AGH
  • Akademicki Klub Żeglarski Kyc AGH
  • Orkiestra Reprezentacyjna AGH
  • Studenckie Radio17
  • Niezależne Zrzeszenie Studentów AGH
  • SIFE AGH
  • Stowarzyszenie Akademickie „Beczka”
  • Stowarzyszenie Studentów BEST AGH Kraków
  • Studencki Klub Taneczny AGH
  • Studenckie Koła Naukowe AGH
  • Studenckie Towarzystwo Naukowe
  • Serwis Studentów Wydziału Matematyki Stosowanej AGH „Strefa WMS”
  • Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” gniazdo AGH
  • Sekcja siatkówki mężczyzn AZS AGH
  • Uczelniana Rada Samorządu Studentów
  • Uczelniana Organizacja Studencka Erasmus Student Network AGH
  • Zrzeszenie Studentów Polskich AGH
  • Zrzeszenie Studentów Niepełnosprawnych AGH
  • Akademickie Koło PCK i Klub HDK przy AGH
  • Forum Socjologiczne AGH

[edytuj] Czasopisma naukowe

  • Rocznik AGH „Computer Science”
  • Półrocznik AGH „Elektrotechnika i Elektronika”
  • Półrocznik AGH „Geodezja”
  • Kwartalnik AGH „Geologia”
  • Kwartalnik AGH „Górnictwo i Geoinżynieria”
  • Półrocznik AGH „Inżynieria Środowiska”
  • Kwartalnik AGH „Mechanics”
  • Półrocznik AGH „Metallurgy and Foundry Engineering”
  • Kwartalnik AGH „Opuscula Mathematica”
  • Półrocznik AGH „Automatyka”
  • Półrocznik AGH „Wiertnictwo Nafta Gaz”
  • Rocznik AGH „Telekomunikacja Cyfrowa, Technologie i Usługi”
  • Rocznik AGH „Studia Humanistyczne”
  • Półrocznik AGH „Decision Making in Manufacturing and Services”
  • Półrocznik AGH „Ekonomia Menedżerska”
  • Kwartalnik AGH „Geomatics and Environmental Engineering”

[edytuj] Galeria zdjęć

  • Główny budynek AGH, A0

  • Kampus AGH, budynki B3, B2 i B1

  • Pomnik górników przy wejściu do A0

  • Pomnik hutników przy wejściu do A0

  • Budynki Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki

  • Budynek Katedry Informatyki

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 AGH w liczbach. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. [dostęp 2012-03-29].
  2. ↑ Ranking Szkół Wyższych 2006 (Rzeczpospolita).
  3. ↑ Ranking Szkół Wyższych 2009 Rzeczpospolita.
  4. ↑ Ogólnoświatowy ranking uczelni CSIC
  5. ↑ Zamiejscowe Ośrodki Dydaktyczne.
  6. ↑ Index of /fileadmin/Content

[edytuj] Bibliografia

  • 60 lat AGH w fotografii. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 1979.  (pol.)
  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 1997.  (pol.)
  • Kto jest kim w Polsce. Edycja 3.. Warszawa: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 1993.  (pol.)

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Politechniki w Polsce
p • d • e
Akademia Górniczo-Hutnicza
Wydziały
Inne jednostki
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Akademia_Górniczo-Hutnicza_im._Stanisława_Staszica_w_Krakowie&oldid=31282183”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach