AGM-158 Joint Air-to-Surface Standoff Missile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
AGM-158 JASSM
AGM-158 JASSM.jpg
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Lockheed Martin
Rodzaj powietrze-ziemia
Długość 4,27 m
Masa 1020 kg
Rozpiętość 2,4 m
Napęd silnik odrzutowy Teledyne CAE J402-CA-100 o ciągu 3.0 kN
Prędkość poddźwiękowa
Zasięg 370 km
Naprowadzanie bezwładnościowe/GPS/termowizyjne
Głowica WDU-42/B z materiałem wybuchowym AFX-757
Masa głowicy 454 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AGM-158 Joint Air-to-Surface Standoff Missile (JASSM)amerykański taktyczny pocisk manewrujący stand-off o niskiej wykrywalności, służący do niszczenia celów punktowych spoza zasięgu obrony przeciwlotniczej przeciwnika.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Program JASSM rozpoczął się w roku 1995 po anulowaniu zbyt kosztownego programu budowy AGM-137 TSSAM (Tri Service Standoff Missile). Kontrakt na opracowanie wstępnych projektów przyznano przedsiębiorstwom Lockheed Martin (AGM-158) i McDonnell Douglas (AGM-159). W czerwcu 1996 roku obaj producenci otrzymali kontrakt na budowę makiety pocisku i prace projektowe. W 1998 roku wybrano projekt oferowany przez Lockheeda. Pierwsze próby pocisku w locie odbyły się w 1999 roku, w listopadzie tego samego roku pocisk wykonał samodzielny lot z użyciem własnego napędu ale w trybie niesterowanym. 19 stycznia 2001 roku pocisk wykonał pierwszy lot o pełnym bojowym profilu, symulującym atak. AGM-158 został zrzucony z samolotu F-16 i spadł na cel znajdujący się na poligonie White Sands Missile Range. Kolejnych odpaleń dokonano 26 kwietnia i 31 maja 2001 roku. Podczas próby z 3 maja pocisk uderzył w specjalnie do tego celu zbudowany bunkier, próba miała na celu sprawdzenie penetracyjnych możliwości głowicy bojowej. 24 sierpnia tego samego roku po raz pierwszy dokonano odpalenia pocisku z samolotu Boeing F/A-18E/F Super Hornet należącego do United States Navy. Maszyna wystartowała z pokładu lotniskowca. 20 listopada 2001 roku sprawdzono profil lotu wykorzystujący maksymalne możliwości pocisku. 15 grudnia 2001 roku przeprowadzono szóstą próbę a cztery dni później, 19 grudnia, Departament Obrony Stanów Zjednoczonych podpisał z Lockheedem umowę o rozpoczęciu produkcji małoseryjnej. Faza prób operacyjnych pocisku rozpoczęła się w 2002 roku. Przeprowadzono je 4 kwietnia, 18 lipca i 13 września. Podczas prób pojawiły się usterki pocisku związane z nieprawidłową pracą sterów, wnikaniem wody do wnętrza, nieprawidłowym pokryciem pocisku zwiększającym jego sygnaturę radarową i brakiem odpowiednich wyświetlaczy w F-16 uniemożliwiających współpracę pomiędzy pociskiem a jego nosicielem. Po rozwiązaniu problemów AGM-158 został dopuszczony do użycia w październiku 2003 roku. W 2002 roku rozpoczęto również pracę nad pociskiem o zwiększonym do 1000 km zasięgu, oznaczonym jako AGM-158B JASSM ER (Extended Range).

Pocisk ma być przenoszony przez szeroką gamę samolotów US Air Force i US Navy: F-15E, F-16, F/A-18, F-35, B-1B, B-2 oraz B-52. W pocisk ma zamiar uzbroić własne samoloty Australia i Holandia, zainteresowanie wyraziły również siły powietrzne Finlandii i Południowej Korei. Starania o pozyskanie AGM-158 Finlandia rozpoczęła w 2006 roku jednak wówczas rząd USA nie wyraził zgody na sprzedaż pocisków nie chcąc zadrażniać stosunków z Rosją. Konsekwencja w dążeniu Finów doprowadziła jednak do wydania zgody na sprzedaż pocisków w październiku 2011 roku. 2 marca 2012 roku zakup został zaaprobowany przez rząd Finlandii, tym samym, za sumę około 180 milionów dolarów, Finlandia pozyska do końca 2016 roku około 70 pocisków, które trafią na uzbrojenie fińskich Hornetów[1]. Starania o zakup tych pocisków prowadzi również Polska.

Przypisy

  1. AGM-158 JASSM dla Finlandii, "Lotnictwo", nr 4 (2012), s. 5, ISSN 1732-5323

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Abraszek. AGM-158 na prostej. „Nowa Technika Wojskowa”. 10, s. 44-45, 2005. ISSN 1230-1655. 
  • Michał Fiszer, Jerzy Gruszczyński, AGM-158A JASSM - amerykański "mini-cruise", "Lotnictwo", nr 1 (2003), s. 60, ISSN 1732-5323.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]