AIM-132 ASRAAM
| AIM-132 ASRAAM | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | Wielka Brytania |
| Producent | MBDA |
| Rodzaj | kierowany pocisk rakietowy powietrze-powietrze |
| Przeznaczenie | przeciwlotnicza krótkiego zasięgu |
| Historia | |
| Używana w latach | od 1998 |
| Dane techniczne | |
| Długość | 2900 mm |
| Średnica | 166 mm |
| Rozpiętość | 450 mm |
| Prędkość | 3,5 Ma (4284 km/h) |
| Naprowadzanie | na podczerwień (IR) |
| Masa | 88 kg |
| Masa głowicy | 10 kg |
| Typ głowicy | odłamkowo-burząca |
| Zasięg | od 300 m do 18 km |
AIM-132 — (ang. Advanced Short Range Air-to-Air Missile - zaawansowany pocisk rakietowy klasy powietrze-powietrze krótkiego zasięgu) brytyjski kierowany pocisk rakietowy przeznaczony do zwalczania celów powietrznych, naprowadzany na podczerwień.
[edytuj] Historia
W latach 80. państwa europejskie będące członkami NATO podpisały umowę ze Stanami Zjednoczonymi przewidującą, że strona amerykańska opracuje pocisk powietrze-powietrze średniego zasięgu (AIM-120 AMRAAM) mający zastąpić przestarzały AIM-7 Sparrow, a Wielka Brytania wraz z Niemcami pocisk krótkiego zasięgu, następcę AIM-9 Sidewinder.
Po wielokrotnych opóźnieniach w projekcie ASRAAM strona amerykańska postanowiła opracować nowocześniejszą wersję posiadanych Sidewinderów, AIM-9X, z tym samym systemem naprowadzającym co planowany pocisk ASRAAM.
Na początku lat 90. Niemcy wycofały się z przedsięwzięcia, rozpoczynając wiosną 1995 własny projekt oparty na pocisku Sidewinder oznaczony jako IRIS-T. Decyzję o wycofaniu się z projektu ASRAAM motywowano nowymi danymi zdobytymi po zbadaniu pocisków Wympieł R-73 produkcji radzieckiej, które weszły do arsenału Niemiec po zjednoczeniu z NRD.
[edytuj] Własności pocisku AIM-132 ASRAAM
W porównaniu z ówcześnie używanymi pociskami AIM-9L/M Sidewinder, nowy pocisk posiada nowy system obrazowania w podczerwieni z matrycą o rozmiarach 128×128 pikseli zbudowany przez Raytheon-Hughes identyczny, jak zastosowany w unowocześnionej wersji pocisku AIM-9X Sidewinder. Nowy system naprowadzania charakteryzuje się większą efektywnością, 90° kątem obserwacji, możliwością wyboru trafienia w konkretną część atakowanej maszyny np. kokpit, silniki itd. Pocisk ASRAAM posiada również funkcję wyboru celu już po wystrzeleniu, co ma duże znaczenie w przypadku przenoszenia go w komorach uzbrojenia takich maszyn, jak Lockheed F-35 Lightning II.
[edytuj] Wersja rozwojowa ASRAAM P3I
W 1995 firmy Hughes i British Aerospace zaproponowały projekt unowocześnienia pocisku oznaczony jako P3I ASRAAM, który polegał między innymi na zwiększeniu zwrotności pocisku poprzez dodanie jednostki napędowej z wektorowaniem ciągu i umożliwienie przenoszenia głowicy bojowej o większej masie.
