ALOHA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy algorytmu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

ALOHA – jeden z algorytmów dostępu wielokrotnego do kanału. Opracowany w latach 70. XX w. w Uniwersytecie Hawajskim m.in. przez Normana Abramsona, był podstawą uniwersyteckiej sieci ALOHAnet. Początkowo używany do naziemnej komunikacji radiowej z czasem znalazł zastosowanie we wszystkich systemach[potrzebne źródło], w których niekoordynowani użytkownicy korzystają z jednego kanału (tzw. systemy rywalizacyjne lub kontencyjne).

Podstawową ideą systemu ALOHA jest wysyłanie przez nadajnik danych zawsze, gdy tylko się pojawią[1]. Gdy ramka dotrze do celu wysyłana jest kolejna. Gdy nastąpi kolizja, nadajnik odczekuje losowy czas i wysyła ją ponownie. Losowość jest tu szczególnie ważna, gdyż w przeciwnym razie te same ramki wciąż by ze sobą kolidowały.

Wydajność tego systemu, a co za tym idzie - wykorzystanie kanału są niewielkie. Opublikowana przez Larry'ego Robertsa w 1972 metoda podwojenia przepustowości systemu otrzymała nazwę: szczelinowy ALOHA (ang. slotted ALOHA). Metoda ta polega na podzieleniu czasu na odcinki, którym odpowiadają pojedyncze ramki i synchronizacji wszystkich użytkowników, tak aby komputer mógł nadawać dopiero po rozpoczęciu kolejnej "szczeliny"[2].

Pomimo swojej prostoty i małej wydajności szczelinowy protokół ALOHA znalazł zastosowanie nie tylko w kilku wczesnych eksperymentach. Przypomniano sobie o nim w chwili wynalezienia dostępu do Internetu przez sieci telewizji kablowych[potrzebne źródło].

ALOHA jest protoplastą protokołu Ethernet.

Przypisy

  1. Margaret Rouse: Aloha (Aloha method) (ang.). SearchNetworking.com, 2005-09. [dostęp 2014-01-26].
  2. Fei Fang, Yuming Mao, Supeng Leng. An adaptive Slotted ALOHA Algorithm. „Electrical Review”. 88 (5b/2012), s. 17-18, 2012. ISSN 0033-2097 (ang.).