AMX-56 Leclerc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
AMX-56 Leclerc
AMX-56 Leclerc
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent GIAT Indrustiers
Nexter
Typ pojazdu czołg podstawowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 (dowódca, kierowca, celowniczy)
Historia
Prototypy 1986
Produkcja 1992–2007
Egzemplarze 796 (do 2007 roku)
Dane techniczne
Silnik 8 - cylindrowy silnik benzynowy SAEM UDU V8X 1500 T9 Hyperbar o mocy 1500 KM (1103kW)
Poj. zb. paliwa 1300 l
1700 l (z dodatkowym zbiornikiem)
Długość 9,87 m (całkowita)
6,88 m (kadłuba)
Szerokość 3,71 m
Wysokość 2,46 m
Masa 62 000 kg (bojowa)
54 500 kg (własna)
Osiągi
Prędkość 71 km/h (po drodze)
55 km/h (w terenie)
38 km/h (na wstecznym biegu)
Zasięg 550 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) do 1 m
Rowy (szer.) do 3 m
Ściany (wys.) do 1,25 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata czołgowa GIAT CN120-26/52 kal. 120 mm (zapas amunicji – 40 szt.)
1 wkm M2 kal. 12,7 mm (sprzężony z armatą, zapas amunicji – 1100 szt.)
1 przeciwlotniczy karabin maszynowy AA NF-1 kal. 7,62 mm (na wieży, zapas amunicji – 3000 szt.)
Użytkownicy
Francja - 406 + 20 WZT,
Zjednoczone Emiraty Arabskie - 388 + 46 WZT
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AMX-56 Leclercfrancuski współczesny czołg podstawowy, produkowany od 1992 roku we francuskiej firmie GIAT Industries (następnie Nexter) w Wersalu. Nazwa pochodzi od nazwiska marszałka Philippe'a Marie Leclerca.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1982 roku parlament francuski zatwierdził plan budowy nowego czołgu, który miał być następcą czołgów podstawowych AMX-30 i AMX-30 B2 znajdujących się na uzbrojeniu armii francuskiej. W dniu 30 stycznia 1986 roku ustalono, że czołg będzie oznaczony jako AMX-56 Leclerc.

Czołg AMX-56 Leclerc ma klasyczny układ – kierowca siedzi z przodu, niska wieża zajmuje centralną część kadłuba, z tyłu umieszczony jest silnik. Dowódca siedzi w wieży z lewej strony, celowniczy z prawej. W wieży przechowywane są 22 naboje do 120 mm armaty, dodatkowo 18 nabojów znajduje się w kadłubie. Do armaty można używać różnych pocisków. Armata ładowana jest automatycznie.

System kierowania ogniem może śledzić jednocześnie pięć ruchomych celów. Dla zwiększenia skuteczności strzelania wykorzystywany jest laser, termiczne kamery, komputer pokładowy przeliczający parametry poruszającego się czołgu względem ruchomego celu, wiatr, temperaturę powietrza itp.. Prawdopodobieństwo trafienia wynosi aż 95%. Szybkostrzelność wynosi do 12 pocisków na minutę. Komputer ponadto podaje dane dotyczące ilości pozostałych pocisków, paliwa, położenia czołgu.

Produkcję seryjną rozpoczęto w 1992 roku i do chwili obecnej wyprodukowano 796 czołgów AMX-56 Leclerc.

Użycie czołgu[edytuj | edytuj kod]

Leclerc wszedł do służby w armii francuskiej w 1995. Dostarczono 406 egzemplarzy, ale 51 sztuk najstarszych serii zostało wycofanych ze służby. Czołg używany jest w armii francuskiej (254 sztuki) oraz w armii Zjednoczonych Emiratów Arabskich (436 sztuk), gdzie są podstawowymi czołgami pola walki.

15 czołgów Leclerc wzięło udział w akcji sił pokojowych w Kosowie.

W 2006 13 czołgów zostało skierowanych do południowego Libanu, w ramach misji pokojowej oddziałów UNIFIL.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Użycki. Leclerc - pół generacji przed Abramsem i Leopardem. „Raport-wto”. 2001. nr 5. s. str. 30-37. ISSN 1479-270X. 
  • Dariusz Użycki, Tomasz Begier, Stanisław Sobala: Współczesne gąsienicowe wozy bojowe. Warszawa: Wydawnictwo Lampart, 1996, s. 119-125. ISBN 83-86776-09-9.
  • Philip Trewhitt: Opancerzone Wozy Bojowe. Warszawa, Dom Wydawniczy Bellona, 2000, str.83, ISBN 978-83-11-11491-3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

AMX-56 Leclerc
Leclerc należący do ZEA