AM Herculis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AM Herculis
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Herkules
Rektascensja 18h 16m 13,25s[1]
Deklinacja +49° 52' 04,9"[1]
Wielkość obserwowana 12,4[1]m
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy M4,5[1]
Alternatywne oznaczenia

AM Herculisgwiazda zmienna będąca układem podwójnym zawierającym czerwonego karła i białego karła położona w Gwiazdozbiorze Herkulesa.

AM Herculis wraz z gwiazdą AN Ursae Majoris (AN UMa) stanowi prototyp klasy kataklizmicznych układów podwójnych z silnym polem magnetycznym zwanych polarami. Materia spływa z czerwonego karła na białego, jednak magnetosfera tego ostatniego stanowi barierę dla dysku akrecyjnego, który nie może uformować się w jej obrębie. Materia spływa w kolumnach akrecyjnych w okolicach biegunów magnetycznych wzdłuż linii sił pola magnetycznego.

Indukcja magnetyczna w gwiazdach typu AM Herculis może osiągać wartości rzędu 10-80 milionów gausów. Jej wielkość szacowana jest na podstawie obserwacji polaryzacji promieniowania optycznego[2]. Rekordzistką jest gwiazda AN UMa, której pole magnetyczne ma wartość ponad 230 milionów gausów[3]. Gwiazdy typu AM Her nazywane są polarami.

Gaz opadający na powierzchnię karła świeci w zakresie rentgenowskim. Część tego promieniowania może oświetlać następnie dysk akrecyjny, gdzie ulega reprocesowaniu i wnosi dodatkowy wkład do jego jasności optycznej[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 AM Herculis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. S. Tapia. Discovery of a magnetic compact star in the AM Herculis/3U 1809+50 system. „Astrophysical Journal Letters”. 212, s. L125-L129, 1977-03-15 (ang.). 
  3. Krzemiński W. i Serkowski K.. Extremely high circular polarization of an Ursae Majoris. „Astrophysical Journal Letters”. 216, s. L45-L48, 1977-08-15 (ang.). 
  4. M. Revnivtsev et al.. Observational evidence for matter propagation in accretion flows. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 411 (2), s. 1317–1322, luty 2011. doi:10.1111/j.1365-2966.2010.17765.x (ang.).