AZS Olsztyn (piłka siatkowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Volleyball (indoor) pictogram.svg Indykpol AZS Olsztyn
Piłka Siatkowa AZS-UWM SA
Pełna nazwa Piłka Siatkowa AZS-UWM Spółka Akcyjna
Przydomek Akademicy
Barwy biało-zielone
Data założenia 1950
Liga PlusLiga
Debiut w najwyższej lidze Sezon 1964/1965
Adres ul. Oczapowskiego 12
10-718 Olsztyn
Hala sportowa Hala „Urania”
al. Piłsudskiego 44
10-450 Olsztyn
Numer KRS 0000243051
Właściciel Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Prezes Tomasz Jankowski (p.o.)
Trener Krzysztof Stelmach
Asystent trenera Wojciech Bańbuła
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Piłka Siatkowa AZS-UWM SApolski męski klub siatkarski z siedzibą w Olsztynie. Drużyna siatkarska AZS UWM Olsztyn. Pięciokrotny Mistrz Polski i siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski. Jeden z najbardziej utytułowanych klubów w historii polskiej siatkówki.

Piłka Siatkowa jest spółką akcyjną, w której głównym akcjonariuszem jest Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie. PLS wymaga, aby w lidze występowały sportowe spółki akcyjne, zatem 16 września 2005 roku odpowiedni wniosek złożono do sądu rejestrowego, a w dniu 12 października 2005 roku Spółka została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym w Olsztynie.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Simple gold cup.svg Puchar Polski:
    • Gold medal with cup.svg 1. miejsce (7x): 1969/1970, 1970/1971, 1971/1972, 1981/1982, 1988/1989, 1990/1991, 1991/1992

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw[edytuj | edytuj kod]

  • 1950: Klub Uczelniany (KU) AZS Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie
  • 1969: KU AZS Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie
  • 1999: Klub Sportowy AZS Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (UWM) Olsztyn
  • 2000: Indykpol AZS Olsztyn
  • 2001: PZU AZS Olsztyn
  • 2005: KS PZU AZS Olsztyn
  • 2007: Mlekpol AZS Olsztyn
  • 2008: AZS UWM Olsztyn
  • 2010: Indykpol AZS UWM Olsztyn
  • 2011: Indykpol AZS Olsztyn
Bilans sezon po sezonie
Sezon Osiągnięcia
1964/1965 Awans do I ligi
1965/1966 Spadek do II ligi
1966/1967 Awans do I ligi
1967/1968 5. miejsce
1968/1969 4. miejsce
1969/1970 5. miejsce,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1970/1971 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1971/1972 Silver medal with cup.svg 2. miejsce,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1972/1973 Simple gold crown.svg Mistrz Polski
1973/1974 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1974/1975 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1975/1976 Simple gold crown.svg Mistrz Polski
1976/1977 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1977/1978 Simple gold crown.svg Mistrz Polski,
Silver medal with cup.svg 2. miejsce w PEZP
1978/1979 5. miejsce
1979/1980 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1980/1981 4. miejsce
1981/1982 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1982/1983 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1983/1984 4. miejsce
1984/1985 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1985/1986 7. miejsce
1986/1987 Spadek do II ligi
1987/1988 Awans do I ligi
1988/1989 Silver medal with cup.svg 2. miejsce,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1989/1990 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1990/1991 Simple gold crown.svg Mistrz Polski,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1991/1992 Simple gold crown.svg Mistrz Polski,
Simple gold cup.svg Puchar Polski
1992/1993 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1993/1994 8. miejsce, spadek do I ligi serii B
1994/1995 Spadek do II ligi
1995/1996 Awans do I ligi serii B
1996/1997 3. miejsce, awans do I ligi serii A
1997/1998 Spadek I ligi serii B
1998/1999 1. miejsce, awans do I ligi serii A
1999/2000 8. miejsce
2000/2001 5. miejsce
2001/2002 7. miejsce
2002/2003 5. miejsce
2003/2004 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2004/2005 Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2005/2006 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2006/2007 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2007/2008 Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2008/2009 6. miejsce
2009/2010 7. miejsce
2010/2011 8. miejsce
2011/2012 10. miejsce
2012/2013 10. miejsce

Początki klubu[edytuj | edytuj kod]

W 1950 roku, tuż po założeniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, dzięki staraniom dziekana Wydziału Zootechnicznego prof. Adama Szostkiewicza oraz kierownika Studium Wychowania Fizycznego mgr. Leopolda Szczerbickiego, powołany został do życia Akademicki Związek Sportowy działający przy uczelni. Jedną z pierwszych utworzonych sekcji była sekcja siatkówki. Swój pierwszy mecz olsztyńscy akademicy rozegrali w październiku 1950 roku, wygrywając 2:0 z Ogniwem Lidzbark Warmiński. Pierwsza dekada działalności klubu to powolne zdobywanie doświadczenia na siatkarskich parkietach. Pierwszym poważniejszym osiągnięciem było zajęcia 4. miejsca w III Akademickich Mistrzostwach Polski. W 1958 roku pojawiła się pierwsza szansa na awans do II Ligi. Została ona jednak zaprzepaszczona po porażce w decydującym starciu z Avią Świdnik.

Lata 60. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Wymarzonego awansu nie przyniósł również rozgrywany w 1960 roku turniej w Olsztynie. Sztuka ta udała się dopiero w 1961 roku, kiedy to akademicy pod wodzą trenera Leszka Dorosza, absolwenta olsztyńskiej uczelni, po raz pierwszy awansowali na wyższy szczebel siatkarskich rozgrywek. Kolejnym celem był awans do I Ligi (odpowiednik dzisiejszej PlusLigi). Sztuka ta udała się już cztery lata później w sezonie 1964/1965. Debiut w najwyższej klasie rozgrywkowej nie był zbyt udany. Akademicy zanotowali spadek do II ligi, jednakże zagościli tam tylko przez jeden sezon, by ponownie wrócić do ekstraklasy i zagościć tam na dużo dłużej. Pierwszy duży sukces przyszedł w sezonie 1969/1970, kiedy to akademicy po raz pierwszy w historii klubu zdobyli Puchar Polski.

Lata 70. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Sukces ten rozpoczął nową erę w historii kortowskiego klubu. Kolejne dwa sezony zaowocowały kolejnymi tryumfami. Drużyna po raz drugi i trzeci z rzędu zdobyła Puchar Polski oraz wywalczyła dwa pierwsze medale Mistrzostw Polski, najpierw brązowy, a później srebrny. Wreszcie w sezonie 1972/1973 nadszedł upragniony sukces. Po raz pierwszy olsztyński AZS zdobył złoto i został Mistrzem Polski. Kolejne dwa sezony to dwa kolejne medale – srebrny i brązowy. Jednakże w sezonie 1975/1976 akademicy po raz kolejny zostali Mistrzami Polski. Rok później musieli zadowolić się 2. miejscem na podium, ale za to w sezonie 1977/1978 po raz trzeci zdobyli Mistrzostwo Polski. Był to ósmy sezon z rzędu, który zakończył się zdobyciem medalu. Passa została przerwana dopiero w sezonie 1978/1979, który zakończył się zajęciem 5. miejsca w tabeli. Lata 70. to także dobra postawa klubu na arenie międzynarodowej. W Pucharze Europy Zdobywców Pucharów w sezonie 1977/1978 akademicy uplasowali się na drugiej pozycji. Na ten okres przypadły również sukcesy reprezentacji Polski, która zdobyła tytuł Mistrzów Świata oraz wywalczyła złoty medal olimpijski. W drużynie Huberta Wagnera nie zabrakło również olsztyńskich siatkarzy, wśród których najbardziej swój udział zaakcentowali Mirosław Rybaczewski i Zbigniew Lubiejewski.

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Początek lat 80. to nadal dobre wyniki i oscylowanie klubu w górnej części tabeli, w tym kilka kolejnych medali, jednakże już bez złota. Z kolei w sezonie 1981/1982 wywalczony został po raz czwarty Puchar Polski. Jednakże sezon 1986/1987 okazał się być kryzysowy. Po 20 latach gry w I lidze i odniesieniu wielu sukcesów klub spadł do II ligi. W utrzymaniu nie pomogło nawet posiadanie w składzie trzech aktualnych reprezentantów Polski – Andrzeja Grzyba, Arkadiusza Wiśniewskiego i Leszka Urbanowicza. Rozbrat z najwyższą klasą rozgrywkową nie trwał jednak długo, bo zaledwie jeden sezon. Powrót do ekstraklasy w sezonie 1988/1989 okazał się bardzo udany i zakończył zdobyciem srebrnego medalu oraz wywalczenia piątego Pucharu Polski. Rok później akademicy do swojego dorobku dołożyli kolejny medal, tym razem brązowy.

Lata 90. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze jednak miało dopiero nadejść. Sezony 1990/1991 oraz 1991/1992 zakończyły się wywalczeniem dwa razy z rzędu "podwójnej korony", czyli jednocześnie zdobyciem Pucharu Polski oraz złotego medalu Mistrzostw Polski. W następnym sezonie do medalowego dorobku został jeszcze dołożony brąz. Sezon 1993/1994 okazał się powrotem kryzysu. Kłopoty finansowe i odejście kilku podstawowych graczy spowodowało, że klub spadł do I ligi serii B (w 1989 roku nazwa I ligi została przemianowana na I liga seria A, a II ligi na I liga seria B), a następnie nawet na jeden sezon do II ligi. Kolejne lata to naprzemienna gra w I lidze serii B i I lidze serii A. Sytuacja ustabilizowała się dopiero w sezonie 1998/1999, kiedy to klub pod wodzą Stanisława Iwaniaka, byłego zawodnika tej drużyny, na dobre powrócił do najwyżej klasy rozgrywkowej. Po zakończeniu sezonu 1999/2000 w miejscu dotychczasowej siatkarskiej ekstraklasy została utworzona zawodowa liga pod nazwą Polska Liga Siatkówki, a wśród jej uczestników znalazł się również kortowski klub.

Lata 2000-2009[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2000/2001

Początek sezonu nie był zbyt udany. Praktycznie same porażki i nieliczne wygrane nie pozwalały kibicom spać spokojnie. 5 listopadzie 2000 roku ze stanowiska trenera zrezygnował Stanisław Iwaniak. Jego miejsce zajął Maciej Tyborowski, który ze swoim poprzednikiem znał się jeszcze z lat 70. XX wieku, kiedy to razem jako zawodnicy zdobywali pierwszy w historii klubu tytuł Mistrzów Polski. Nowy szkoleniowiec tchnął w drużynę nowego ducha, co przeniosło się także na poprawę gry. Akademicy pierwszy sezon w PLS zakończyli ostatecznie na 5. miejscu.

Sezon 2001/2002

Przed startem sezonu sponsorem tytularnym drużyny została grupa PZU, a zwiększony budżet klubu miał umożliwić w przyszłości powrót do walki o Mistrzostwo Polski. Początkowo akademicy grali jednak w kratkę, przeplatając dobre mecze z niespodziewanymi porażkami. Zaowocowało to zmianą na posadzie trenera. Tym razem stery przejął Bogusław Cieciórski, jednakże na niewiele się to zdało, czego efektem było zaledwie 7. miejsce.

Sezon 2002/2003

Rok 2002 miał być przełomowym. Udało się ponownie ściągnąć byłych zawodników Mariusza Szyszko, Mariusza Sordyla i Piotra Poskrobko, którzy w barwach AZS zdobywali dwukrotnie Mistrzostwo Polski w latach 1991-1992, ale również Niemców Marka Siebecka i Steffena Busse. Trenerem natomiast został Wojciech Drzyzga. Zabiegi te wystarczyły jedynie na zajęcie 5. miejsca, co na pewno pozostawiało pewien niedosyt.

Sezon 2003/2004

Przed sezonem 2003/2004 dokonano kolejnych wzmocnień w postaci ściągnięcia m.in. Pawła Papke i Pawła Zagumnego. Na stanowisku trenera został zatrudniony Grzegorz Ryś. Dzięki temu po 11 latach przerwy AZS po raz kolejny stanął na podium Mistrzostw Polski zdobywając srebro. Do upragnionego złota brakowało niewiele, jednakże w finale górą byli zawodnicy Jastrzębia Borynia.

Sezon 2004/2005

Co się nie udało poprzednio, miało udać się tym razem. W celu poprawy przyjęcia i środka pozyskano Michała Bąkiewicza i Michała Ruciaka ze Skry Bełchatów oraz Marcina Nowaka z Energii Sosnowiec. Ruchy transferowe były o tyle optymistyczne, że nie tylko wzmacniały drużynę, ale również osłabiały jednego z głównych rywali w tym sezonie, a mianowicie Skrę Bełchatów. Pierwsza próba sił w finale Pucharu Polski, który rozgrywany był w olsztyńskiej Hali Urania okazała się jednak zwycięska dla gości z Bełchatowa. Akademicy mieli za to zrewanżować się w finale Mistrzostw Polski. Kontuzje Pawła Papke i Michała Bąkiewicza w końcówce sezonu mocno pokrzyżowały te plany i klub zdobył srebrny medal.

Sezon 2005/2006

Przed rozpoczęciem sezonu postanowiono dokonać kolejnych wzmocnień ściągając Piotra Gruszkę ze Skry Bełchatów. Jednakże słaba postawa drużyny na początku rozgrywek doprowadziła do zmiany trenera. Pod koniec 2005 roku Grzegorza Rysia zastąpił Waldemar Wspaniały. Po jego opieką poprawiły się osiągane rezultaty, jednakże wystarczyło to tylko na zajęcie 4. miejsca przed fazą playoff. W efekcie tego w półfinale doszło do konfrontacji ze Skrą Bełchatów, która pomimo zaciętości okazała się być po raz kolejny przegrana. Na pocieszenie w walce o brąz udał się rewanż z AZS-em Częstochowa, który wcześniej wyeliminował olsztyńskich siatkarzy w walce o Puchar Polski.

Sezon 2006/2007

AZS Olsztyn w meczu przeciwko Delekcie Bydgoszcz w sezonie 2006/2007

Z racji rozgrywanych w Japonii mistrzostw świata, nowy sezon rozpoczął się dopiero w połowie grudnia. W składzie AZS-u pozostało trzech świeżo upieczonych wicemistrzów świata – Paweł Zagumny, Wojciech Grzyb i Michał Bąkiewicz. Piotr Gruszka, który nie do końca spełnił pokładane w nim nadzieje, nie doszedł do porozumienia z władzami klubu w sprawie nowego kontraktu i postanowił wrócić do Skry Bełchatów. Przeciwny kierunek objął Ireneusz Mazur, który na stanowisku trenera zastąpił Waldemara Wspaniałego. Z klubem pożegnali się także Marcin Nowak i Mark Siebeck. Przybyło za to dwóch obcokrajowców, reprezentant Stanów Zjednoczonych Richard Lambourne i Turek Sinan Cem Tanık. Transfery te okazały się w dalszej części sezonu strzałem w dziesiątkę. Akademicy świetnie rozpoczęli sezon. Jednakże kilka niespodziewanych porażek zadecydowało o zajęciu drugiego miejsca w fazie zasadniczej. W pierwszej rundzie playoff pojedynek z Jadarem Radom okazał się tylko formalnością. Tak samo miało być w półfinale z Jastrzębskim Węglem, ale dwa pierwsze mecze w Olsztynie nieoczekiwanie zakończyły się zwycięstwami gości. Jedna wygrana na wyjeździe tylko przedłużyła szanse akademików na finał, jednak kolejna porażka zrewidowała te plany. Podobnie jak w poprzednim sezonie w walce o brąz spotkały się drużyny akademickie z Olsztyna i Częstochowa i po raz kolejny lepsi okazali się siatkarze ze stolicy Warmii.

Sezon 2007/2008

Mimo dwóch srebrnych i dwóch brązowych medali w poprzednich latach, cel jakim było złoto, nie został osiągnięty. Ze sponsorowania klubu wycofała się Grupa PZU. Nowym sponsorem tytularnym zostało przedsiębiorstwo mleczarskie Mlepkpol. Z klubem pożegnali się także Paweł Papke i Michał Bąkiewicz. Na ich miejsce przyszli Grzegorz Szymański i reprezentant Niemiec Björn Andrae. Pierwsza część sezonu zasadniczego z pewnością nie napawała optymizmem, gdyż 4. miejsce było z pewnością poniżej oczekiwań. W związku z tym przed rozpoczęciem rundy rewanżowej władze klubu postanowiły dokonać wzmocnień i zakontraktowały dwóch nowych siatkarzy – przyjmującego Pawła Siezieniewskiego i niemieckiego rozgrywającego Franka Dehne. Na niewiele jednak zdały się te zabiegi. Drużyna dalej zaliczała wpadki z teoretycznie słabszymi rywalami i fazę grupową zakończyła na 4. miejscu. Tuż przed rozpoczęciem fazy playoff do dymisji podał się Ireneusz Mazur. Jego obowiązki przejął dotychczasowy drugi trener Mariusz Sordyl. Przed byłym zawodnikiem kortowskiego klubu stanęło niełatwe zadanie odzyskania dobrej dyspozycji przez jego podopiecznych. Pierwszym przeciwnikiem w fazie pucharowej była Resovia Rzeszów. Mimo słabszego składu na papierze postawiła trudne warunki przed zawodnikami z Warmii. Do rozstrzygnięcia potrzebny był piąty mecz rozgrywany w Olsztynie, który z pewnością należał do jednego z najbardziej emocjonujących w historii klubu. Rzeszowianie prowadzili już w setach 2:0, jednak akademikom udało się doprowadzić to tie-breaka. Mimo to jego początek nie był zbyt udany. Kiedy przy stanie 5:10 wydawało się, że to koniec marzeń o medalu, olsztyńscy siatkarze złapali wiatr w żagle zdobywając w końcówce 10 punktów, przy zaledwie dwóch oczkach rywali i odnieśli zwycięstwo w całym spotkaniu. W półfinale przeciwnikiem była Skra Bełchatów, od kilku lat dominująca w polskich halach. Mimo dobrych nastrojów i pięknego zwycięstwa w jednym z meczów na wyjeździe, przeciwnicy z Bełchatowa okazali się nie do przejścia. Po raz kolejny akademikom przyszło walczyć o brązowy medal. Tym razem ich przeciwnikiem był Jastrzębski Węgiel, a rewanż za zeszłosezonowy półfinał okazał się prostym zadaniem. Był to już 22. krążek w historii drużyny. Ku uciesze kibiców podczas wręczania medali prezes Mlekpolu Edmund Borawski zapewnił, że jego firma nadal będzie finansowo wspierać akademików.

Sezon 2008/2009

Hala „Urania” w Olsztynie

Przygotowania do nowego sezonu nie przebiegały zbyt optymistycznie. Mimo zapewnień z końca ubiegłych rozgrywek, Mlekpol ostatecznie wycofał się ze sponsorowania klubu bez podania wyraźnego powodu. Ponadto władze klubu długo utrzymywały, że wszystko jest pod kontrolą. Sytuacja ta nie podobała się kibicom, którzy co raz wyraźniej zaczęli domagać się rezygnacji prezesa klubu Bogusława Cieciórskiego, do czego wkrótce doszło. Tymczasowo jego obowiązki miał przejąć dotychczasowy rzecznik prasowy Tomasz Jankowski, jednak na tym stanowisku pozostał już do końca sezonu. Nie najlepsza sytuacja doprowadziła do stanu, w którym z podstawowego składu w drużynie pozostało tylko trzech zawodników – wychowanek Wojciech Grzyb oraz wciąż posiadający ważne kontrakty Paweł Zagumny i Grzegorz Szymański. Ostatecznie zespół zasilił również Fin Olli Kunnari oraz kilku polskich zawodników. Kibice odetchnęli z ulgą, kiedy mimo przedsezonowych problemów udało się przystąpić do rozgrywek z pełnym składem. Nie oznaczało to jednak końca problemów. Kłopoty finansowe nękały klub do końca sezonu. Jednakże dzięki pomocy miasta Olsztyn i Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego oraz samych siatkarzy, którzy zgodzili się na obniżenie swoich pensji, udało się uratować klub przed groźbą ogłoszenia bankructwa. Ostatecznie klub ukończył rozgrywki na 6. pozycji oraz dotarł do finału Pucharu Polski, w którym zajął drugie miejsce.

Sezon 2009/2010

Przed rozpoczęciem nowego sezonu wybrano nowego prezesa klubu. Został nim Mariusz Szyszko, były zawodnik tego zespołu i rodowity Olsztynianin. Jego głównym zamiarem stało się systematyczne budowanie drużyny, która za kilka lat miałaby ponownie wrócić do walki o najcenniejsze siatkarskie trofea. Najpierw trzeba było jednak odzyskać dobre imię klubu, tak aby w przyszłości ponownie udało się ściągnąć do klubu zawodników światowej klasy. Z drużyną pożegnali się Paweł Zagumny, Grzegorz Szymański, Wojciech Grzyb i Olli Kunnari. Na ich miejsca przybyło dwóch brazylijskich siatkarzy – Marcelo Hargreaves i Paulo Anchieta Veloso Pinto oraz kilku młodych Polaków. Celem postawionym przed drużyną było spokojne utrzymanie się w lidze. Początek sezonu nie napawał jednak optymizmem. Trzy pierwsze mecze zakończyły się porażkami 0:3, a główna fala krytyki spadła przede wszystkim na nowe nabytki z zagranicy. Jednakże wraz z kolejnymi spotkaniami akademicy prezentowali coraz równiejszą grę, a Marcelo swoją dobrą postawą i emocjonalnym podejściem do gry stał się ulubieńcem olsztyńskich kibiców. Ostatecznie AZS bezpiecznie utrzymał się w lidze zajmując 7. lokatę. Tym samym pierwszy cel założony przez nowego prezesa został spełniony.

Lata 2010-2012[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010/2011

Niespełna tydzień po zakończeniu rywalizacji w poprzednim sezonie, władze klubu wraz z trenerem Mariuszem Sordylem zaczęły kompletować skład na sezon 2010/2011. Nowymi zawodnikami zostali estoński rozgrywający Kert Toobal i francuski przyjmujący Samuel Tuia. Obydwaj grali wcześniej w lidze francuskiej oraz w reprezentacjach swoich krajów[1]. Do klubu latach powrócił również wychowanek AZS-u Marcin Mierzejewski[2]. Kolejną dobrą wieścią dla kibiców było podpisanie trzyletniej umowy z firmą Indykpol, która stała się sponsorem tytularnym[3]. Zdecydowano się również ściągnąć do Olsztyna kilku młodych graczy. Kilkuletnie kontrakty zostały podpisane z środkowym Piotrem Hainem[4], rozgrywającym Wojciechem Włodarczykiem[5] i przyjmującym Wojciechem Ferensem[6]. Hitem transferowym okazało się ściągnięcie aktualnego Mistrza Europy Marcela Gromadowskiego[7]. Ostatnim nowym zawodnikiem zakontraktowanym w drużynie Akademików okazał się serbski środkowy Vladimir Čedić[8]. W drużynie pozostało też kilku zawodników z poprzedniego sezonu, w tym Paweł Siezieniewski, który został kapitanem drużyny[9]. Cel postawiony przed drużyną zakładał wywalczenie co najmniej 6. miejsca na zakończenie rozgrywek. Stworzony skład na pewno dawał na to nadzieję, jednakże spore przetasowanie drużyny przed sezonem, a co za tym idzie ewentualne problemy ze zgraniem, mogły budzić niepokój części kibiców. Wszystko brutalnie zweryfikował rozpoczęty sezonu. Akademicy mieli problem ze zdobywaniem punktów nawet z teoretycznie słabszymi rywalami, co skutkowało okupowaniem ostatniego miejsca w tabeli. Już w trakcie sezonu zarząd klubu postanowił zmienić trenera i w miejsce Mariusza Sordyla zatrudniony został Rumun Gheorghe Cretu[10]. Początkowo nie przyniosło to wymiernych rezultatów, aczkolwiek gra zespołu z czasem uległa nieznacznej poprawie. Tuż przed zamknięciem okna transferowego do drużyny dołączył duński rozgrywający argentyńskiego pochodzenia Axel Jacobsen[11]. Akademikom nie udało się jednak opuścić ostatniego miejsca w tabeli na zakończenie fazy zasadniczej sezonu. To oznaczało, że postawiony przed rozpoczęciem rozgrywek cel nie ma szans na realizację. W tej chwili priorytetem stała się walka o utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywek. W międzyczasie, z powodu przedłużającej się kontuzji, został rozwiązany kontrakt z Vladimirem Čediciem[12]. Druga faza w grupie klubów walczących o miejsca 7-10 nie przyniosła jednak poprawy humorów. AZS nie opuścił ostatniego miejsca i w fazie play-off przyszło mu rywalizować z Fartem Kielce, zwycięzcą drugiej fazy rozgrywek w grupie klubów walczących o miejsca 7-10. Pierwszy wyjazdowy mecz Akademicy nieznacznie przegrali. Następnie przyszła również nieznaczna wygrana u siebie oraz wygrana w hali przeciwnika. To oznaczało, że kolejne spotkanie w Uranii może zapewnić Akademikom bezpieczne utrzymanie w PlusLidze. Udało się to po niezwykle emocjonującym meczu. AZS ostatecznie zajął 8. miejsce w zakończonym sezonie[13].

Sezon 2011/2012

Jednym z pierwszych kroków podjętych przez zarząd klubu przed rozpoczęciem sezonu było zakontraktowanie trenera. Rozmowy były prowadzone m.in. z Gheorghe Cretu na temat przedłużenia jego umowy, jednakże ostatecznie posadę szkoleniowca objął Włoch Tomaso Totolo[14]. Jego asystentem został Piotr Poskrobko, który wcześniej przez wiele lat reprezentował barwy AZS-u jako zawodnik[15]. Pierwszą decyzją włoskiego trenera było ściągnięcie hiszpańskiego rozgrywającego Guillermo Hernána[16]. Kolejnym wzmocnieniem okazał się być australijski atakujący Igor Yudin, posiadający również rosyjskie korzenie[17]. Trzecim obcokrajowcem w drużynie z Warmii został bułgarski przyjmujący Metodi Ananiew[18]. Po zagranicznych wzmocnieniach przyszedł czas na nowych polskich zawodników w zespole. Pierwszym z nich został wielokrotny reprezentacyjny rozgrywający Andrzej Stelmach[19]. Z kolei na pozycję środkowego bloku ściągnięty został Mariusz Gaca[20]. Do drużyny dołączył również Piotr Łukasik, który w poprzednim sezonie reprezentował Akademików w rozgrywkach Młodej Ligi. Wraz z pozostającymi w drużynie zawodnikami, skład liczył w tamtym momencie dwunastu zawodników, gdyż z klubem rozstali się Kert Toobal, Axel Jacobsen, Wojciech Włodarczyk, Marcel Gromadowski, Samuel Tuia i Tomasz Tomczyk[21]. Niespodziewanie jeszcze przed rozpoczęciem przygotowań do sezonu, kontrakt został podpisany z Bartoszem Krzyśkiem[22], który dwa miesiące wcześniej brał udział w otwartym treningu zorganizowanym przez Tomaso Totolo dla młodych zawodników mających aspiracje do gry w najwyżej lidze[23]. Ostatecznie do szerokiej kadry pierwszego zespołu trafiło jeszcze dwóch zawodników grających wcześniej w Młodej Lidze, a mianowicie Bartosz Mariański i Jakub Urbanowicz. Po serii wrześniowych meczów towarzyskich przyszedł czas na rozpoczęcie zmagań ligowych. W pierwszym meczu zespół nie miał większych szans z brązowym medalistą poprzednich mistrzostw, drużyną Resovii Rzeszów[24], ale już dwa kolejne spotkania z innymi drużynami akademickimi, padły łupem zawodników z Olsztyna[25][26]. Od początku sezonu z kontuzjami zmagali się Wojciech Ferens i Igor Yudin. Pewną nadzieję mógł dawać powrót do Olsztyna Łukasza Kadziewicza, który swoją profesjonalną karierę rozpoczynał właśnie w stolicy Warmii[27]. Prawdziwy cios drużyna otrzymała jednak w 6. kolejce, kiedy Metodi Ananiew doznał poważnej kontuzji, która wyeliminowała go z gry do końca sezonu[28]. Stało się to w meczu wyjazdowym w Gdańsku, na który wybrała się 250-osobowa grupa kibiców AZS-u[29]. W związku z zaistniałą sytuacją Tomaso Totolo postanowił przestawić na przyjęcie Igora Yudina, który na tej pozycji rozpoczynał swoją siatkarską karierę. Australijczyk nadal miewał kłopoty ze zdrowiem i w efekcie jego kontrakt został pod koniec stycznia rozwiązany za porozumieniem stron[30]. Na domiar złego kontuzji doznał kolejny przyjmujący Piotr Łukasik, który również został wykluczony z gry do końca sezonu[31]. Niezbyt optymistyczna okazała się także informacja o rozwiązaniu w trakcie sezonu za porozumieniem strony kontraktu z Łukaszem Kadziewiczem[32], co w obliczu zmagającego się od pewnego czasu z kontuzją Piotra Haina oznaczało, że w drużynie pozostało jedynie dwóch w pełni zdrowych środkowych. Ta passa nieszczęść pociągnęła za sobą całe pasmo porażek. Oprócz dwóch zwycięstw z początku sezonu, drużynie udało się odnieść jeszcze tylko dwa zwycięstwa w fazie zasadniczej rozgrywek o mistrzostwo Polski. Ciekawostką może być fakt, że w obu tych przypadkach pokonanym okazywała się drużyna wicemistrza Polski ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, a najbardziej wartościowym zawodnikiem wybierany był Bartosz Krzysiek[33][34], który po pierwszej z tych wygranych wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie drużyny już do końca sezonu. W międzyczasie po wygranej z AZS-em Politechniką Warszawską[35], klubowi udało się awansować do ćwierćfinału Pucharu Polski, gdzie jednak musiał uznać wyższość Resovii Rzeszów[36]. Na koniec sezonu Akademikom przyszło rywalizować z Treflem Gdańsk o 9. miejsce w klasyfikacji końcowej. Pierwsze spotkanie było bardzo zacięte i zakończyło się zwycięstwem siatkarzy z Warmii[37]. Kolejne spotkania padły już jednak łupem zawodników z Pomorza i tym samym AZS zakończył sezon na 10. pozycji[38]. Pozytywnym akcentem na koniec okazało się docenienie przez Andreę Anastasiego Wojciecha Ferensa i Bartosza Krzyśka, którzy zostali powołani do szerokiej kadry reprezentacji Polski[39].

Sezon 2012/2013

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Od Do Imię i nazwisko
1 lipca 1998 5 listopada 2000 Polska Stanisław Iwaniak
5 listopada 2000 18 grudnia 2001 Polska Maciej Tyborowski
18 grudnia 2001 7 maja 2002 Polska Bogusław Cieciórski
26 października 2002 7 maja 2003 Polska Wojciech Drzyzga
4 października 2003 27 grudnia 2005 Polska Grzegorz Ryś
27 grudnia 2005 27 listopada 2006 Polska Waldemar Wspaniały
27 listopada 2006 25 marca 2008 Polska Ireneusz Mazur
25 marca 2008 23 listopada 2010 Polska Mariusz Sordyl
23 listopada 2010 27 kwietnia 2011 Rumunia Gheorghe Cretu
27 kwietnia 2011 31 maja 2012 Włochy Tomaso Totolo
1 czerwca 2012 kwiecień 2013 Polska Radosław Panas
kwiecień 2013 dziś Polska Krzysztof Stelmach

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy trener: Krzysztof Stelmach
  • Drugi trener: Wojciech Bańbuła
  • Fizjoterapeuta: Paweł Ciesiun
  • Lekarz: Wojciech Remiszewski
  • Statystyk: Krzysztof Żabiński

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Nr Imię i nazwisko Data urodzenia Wzrost Pozycja
1 Polska Dobrowolski, MaciejMaciej Dobrowolski 1977-03-1919 marca 1977 190 cm rozgrywający
2 Polska Olender, ŁukaszŁukasz Olender 1991-05-2424 maja 1991 197 cm atakujący
3 Polska Żurek, MichałMichał Żurek 1988-06-033 czerwca 1988 182 cm libero
4 Polska Mariański, BartoszBartosz Mariański 1992-05-3030 maja 1992 187 cm libero
5 Polska Napiórkowski, PatrykPatryk Napiórkowski 1995-12-1313 grudnia 1995 201 cm atakujący
6 Argentyna Bengolea, PabloPablo Bengolea 1986-05-088 maja 1986 198 cm przyjmujący
7 Polska Kurmin, DariuszDariusz Kurmin 1990-06-2020 czerwca 1990 197 cm środkowy
8 Polska Buszek, RafałRafał Buszek 1987-04-2828 kwietnia 1987 195 cm przyjmujący
10 Polska Szymański, GrzegorzGrzegorz Szymański 1978-07-1212 lipca 1978 202 cm atakujący
11 Polska Sobala, WojciechWojciech Sobala 1988-05-1212 maja 1988 208 cm środkowy
13 Polska Lukasik PiotrPiotr Łukasik 1994-07-1111 lipca 1994 206 cm przyjmujący
14 Polska Pająk, GrzegorzGrzegorz Pająk 1987-01-011 stycznia 1987 196 cm rozgrywający
15 Finlandia Oivanen, MattiMatti Oivanen 1986-05-2626 maja 1986 198 cm środkowy
16 Polska Hain, PiotrPiotr Hain 1991-02-2626 lutego 1991 207 cm środkowy
17 Polska Krzysiek, BartoszBartosz Krzysiek 1990-02-1919 lutego 1990 208 cm atakujący
18 Polska Łuka, PiotrPiotr Łuka 1980-06-099 czerwca 1980 191 cm przyjmujący

Przypisy

  1. Nowi zawodnicy w AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  2. Marcin Mierzejewski libero AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  3. Indykpol AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  4. Piotr Hain nowym zawodnikiem AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  5. Nowy rozgrywający AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  6. Nowy przyjmujący AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  7. Mistrz Europy zagra w AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  8. Vladimir Čedić nowym zawodnikiem Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  9. Paweł Siezieniewski kapitanem (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  10. Nowy trener Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  11. Axel Jacobsen nowym zawodnikiem (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  12. Vladimir Čedić nie jest już zawodnikiem Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  13. Z piekła do nieba! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  14. Tomaso Totolo trenerem Indykpolu AZS (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  15. Piotr Poskrobko asystentem Tomaso Totolo (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  16. Reprezentant Hiszpanii nowym rozgrywającym (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  17. Igor Yudin siatkarzem Indykpolu AZS (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  18. Reprezentant Bułgarii przyjmującym Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  19. Andrzej Stelmach w Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  20. Mariusz Gaca środkowym Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  21. Piotr Łukasik w Indykpolu AZS i skład skompletowany (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  22. Bartosz Krzysiek uzupełni skład Indykpolu AZS UWM Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  23. Pierwszy trening Tomaso Totolo (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  24. Brązowy medalista nie dał szans (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  25. Indykpol AZS Olsztyn wygrywa 3:0! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  26. Wygrywamy w Warszawie! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  27. Łukasz Kadziewicz wraca do Olsztyna (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  28. Komunikat o stanie zdrowia Metodiego Ananieva (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  29. Kibice pobili rekord! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  30. Igor Yudin nie jest już zawodnikiem Indykpolu AZS (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  31. Bardzo poważna kontuzja Piotra Łukasika (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  32. Łukasz Kadziewicz odchodzi z Indykpolu AZS (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  33. MVP – Bartosz Krzysiek! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  34. Zwycięstwo za trzy punkty! (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  35. Indykpol AZS pokonuje Politechnikę Warszawską (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  36. Ponownie 1:3 w ćwierćfinale Pucharu Polski (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  37. Siatkarski horror na korzyść Indykpolu AZS Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  38. Koniec sezonu dla Indykpolu AZS Olsztyn (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].
  39. Krzysiek i Ferens w kadrze (pol.). indykpolazs.pl. [dostęp 2012-07-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia Klubu (pol.). azsolsztyn.deal.pl. [dostęp 2010-09-08].
  2. Nasi rywale: Trochę z olsztyńskiej historii (pol.). zaksa.net. [dostęp 2010-09-08].
  3. Akademicy z Kortowa (pol.). supervolley.pl. [dostęp 2010-09-08].
  4. Archiwum Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). archiwum.pls.pl. [dostęp 2010-09-08].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]