A Hard Rain's a-Gonna Fall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
A Hard Rain's a-Gonna Fall
Utwór z repertuaru Boba Dylana
z albumu The Freewheelin' Bob Dylan
Wydany 27 maja 1963
Nagrywany 6 grudnia 1962
Gatunek protest song
Długość 6:66
Twórca Bob Dylan
Producent John Hammond
Utwór po utworze

A Hard Rain's a-Gonna Fallprotest song skomponowany przez Boba Dylana, nagrany przez niego w grudniu 1962 r. i wydany na drugim albumie The Freewheelin' Bob Dylan w maju 1963 r. Tytuł, trudny do jednoznacznego oddania po polsku, można przetłumaczyć jako "Nadchodzi ciężki deszcz".

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

"A Hard Rain's a-Gonna Fall" jest jednym z najważniejszych protest songów Boba Dylana. Legenda powstała na podstawie tekstu z okładki do albumu The Freewheelin' Bob Dylan głosiła, że utwór ten powstał w związku z kryzysem kubańskim w październiku 1962 r., kiedy to wybuch wojny wydawał się być nieunikniony. Jednak jest to tylko legenda. Kompozycja ta, może jeszcze nie w ostatecznym kształcie, była już gotowa parę miesięcy wcześniej; po raz pierwszy została wykonana przez Dylana publicznie 22 września 1962 r. w Carnegie Hall podczas koncertu "Carnegie Hall Hootenanny".

W tym samym miesiącu – niestety nie wiadomo czy przed koncertem w Carnegie Hall, czy po nim – kompozycja została nagrana w domu Evy i Maca McKenziech w Nowym Jorku.

Trzecie wykonanie tego utworu, także jeszcze przed nagraniem na albumie, odbyło się w październiku 1962 r. w "Gaslight Cafe". Te znakomite nagrania zostały wydane w 2005 r. na CD Live at the Gaslight 1962

Była to ostatnia piosenka nagrana do albumu. I kiedy płyta była już gotowa, zarząd firmy wymusił wycofanie ośmieszającego skrajnie prawicową organizację utworu "Talkin' John Birch Paranoid Blues". Dylan wykorzystał okazję i wycofał jeszcze trzy inne utwory wprowadzając w ich miejsce piosenki nagrane na dodatkowej sesji 24 kwietnia 1963 r., wśród nich "Masters of War".

Kompozycja ta nie była podobna do żadnej z piosenek napisanych do tej pory przez Dylana, czy też przez kogokolwiek innego. Był to utwór wizjonerski, proroczy a przy tym apokaliptyczny. Zwiastował serię podobnych kompozycji, takich jak np. "Gates of Eden", "Desolation Row", "Foot of Pride" czy nawet "Dignity". Bohaterem w nich był młody-stary narrator-poszukiwacz, który odbywa podróż do innego świata, aby powrócić z "nowiną".

Dylan zaczął odkrywać także nową technikę poetycką, którą doprowadził później do perfekcji w utworach do albumu Blonde on Blonde. Robert Shelton określił ją jako "rozbłyskujący łańcuch obrazów-wyobrażeń"[1]. Wypowiedział się także na ten temat sam Dylan, i to na okładce albumu: [A Hard Rain's a-Gonna Fall] jest rodzajem piosenki zdesperowanej. Każdy wers jest faktycznie początkiem nowej piosenki. Jednak kiedy to pisałem pomyślałem, że nie będę miał wystarczająco czasu w życiu, aby napisać wszystkie te piosenki, więc włożyłem to wszystko do tej jednej.

Pewne jest źródło muzyczne utworu. Wzorem dla piosenki była 12 ballada ze zbioru Childe'a znana jako "Lord Randal" (lub "Lord Randall"). Był to tradycyjny utwór, który zachował się wśród tych licznych anglosaskich piosenek dla dzieci. Zwrócił na nie uwagę Dylana Martin Carthy. Już sam początek ballady nakierowuje na Dylana:

Oh, where ha' you been, Lord Randal my son? And where ha' you been, my hansome young man?
I ha' been at greenwood, mother, make my bed soon
For I'm wearied wi' hunting, and fain was lie down.

Istnieje wiele wersji "Lorda Randala", ale wszystkie stosują ten sam schemat strukturalny – "pytanie-odpowiedź".

Zasadnicza różnica w tekście Dylana polega na tym, że odpowiedzi "niebieskookiego syna" są surrealistycznym strumieniem obrazów i wyobrażeń. Ich źródeł z kolei można dopatrzyć się w takich poematach Allena Ginsberga jak "Skowyt" czy "Kadysz", obrazach jak "Guernica" Picassa, poezji Rimbauda czy Baudelaire'a. Nie można tu także pominąć Williama Blake'a, którego m.in. studiowała jego dziewczyna Suze Rotolo.

Dylan stworzył jednak całkowicie nową jakość; wykorzystał symbolizm, wyobraźnię, obrazy, światło i ciemność na swój oryginalny sposób. Szczególnie interesujące są jego kontrastujące obrazy związane ze śmiercią i życiem. Ogólnie ciemny, ponury i nie przynoszący nadziei obraz kosmosu jest jednak rozjaśniany od czasu do czasu obrazami piękna, jak młoda dziewczyna, która dała narratorowi tęczę. I ostatnie wersy utworu także rozjaśniają nieco wydźwięk wiersza – nadzieją.

Pojawiały się interpretacje, że tytułowy nadchodzący ciężki lub twardy deszcz, powtarzający się w refrenach, to opad radioaktywny po wojnie atomowej. Dylan jednak zaprzeczył, żeby miał to konkretnie na myśli, między innymi w wywiadzie radiowym udzielonym Studsowi Terkelowi w 1963: "Nie, to nie jest deszcz atomowy, to po prostu ciężki deszcz. To nie opad radioaktywny. Chodzi mi o jakiś rodzaj końca, który po prostu musi nastąpić..."[2]

Sesje i koncerty Dylana, na których wykonywał ten utwór[edytuj | edytuj kod]

Bob Dylan stosunkowo często wykonywał ten utwór w aranżacjach akustycznych, elektrycznych, a nawet wyłącznie instrumentalnych. Bywały jednak nawet kilkuletnie okresy, kiedy obywał się na koncertach bez niego.

1962[edytuj | edytuj kod]

1963[edytuj | edytuj kod]

  • 12 kwietnia 1963 – pierwszy wielki koncert Dylana w "Town Hall" w Nowym Jorku. Koncert został nagrany i kilka utworów z niego miało wejść na pierwszy koncertowy album artysty. Plany jednak upadły – pozostała tylko wydrukowana już okładka.
  • 24 kwietnia lub 2 maja 1963 – występ w chicagowskim klubie "The Bear"
  • 26 kwietnia 1963 – nagrania w studiu radia WFMT w Chicago dla programu "Studs Terkel Wax Museum".
  • 17 maja – Dylan przybył na Monterey Folk Festival. Wykonał trzy ze swoich najlepszych protest songów: "Talkin' John Birch Paranoid Blues", "A Hard Rain's a-Gonna Fall" i "Masters of War". Konserwatywna, kompletnie nieprzygotowana na Dylana folkowa publiczność reagowała śmiechem i głośno rozmawiała podczas jego występu. Barbara Dane uważała, że publiczność była w szoku.
  • 26 lipca 1963 – występ na Newport Folk Festival
  • 26 października 1963 – występ w "Carnegie Hall", pierwszy koncert, na który zaprosił swoich rodziców. Także został nagrany z myślą o koncertowym albumie.

1964[edytuj | edytuj kod]

1971[edytuj | edytuj kod]

Po kilku latach przerwy Dylan ponownie wykonuje piosenkę na koncercie dla Bangladeszu; było 1 sierpnia 1971 r. The Concert for Bangladesh. Nagranie z drugiego koncertu znalazło się zarówno na albumie jak i na DVD

1974[edytuj | edytuj kod]

Tournée po Ameryce z The Band (pocz. 3 stycznia 1974)

1975[edytuj | edytuj kod]

Rolling Thunder Revue (pocz. 30 października 1975)

1976[edytuj | edytuj kod]

Rolling Thunder Revue 2 (pocz. 18 kwietnia 1976)

Następnie wykonywał tę kompozycję podczas Światowego Tournée 1978, jednak nie umieścił jej wyborze utworów umieszczonych na koncertowym albumie Bob Dylan at Budokan.

1978[edytuj | edytuj kod]

Światowe Tournée 1978. Od 20 lutego 1978 do 16 grudnia 1978. Cała światowa tura koncertowa Dylana liczyła 114 koncertów.
Daleki Wschód i Australia (pocz. 20 lutego 1978)
Los Angeles (pocz. 1 czerwca 1978)
  • 1 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 2 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 3 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 4 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 5 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 6 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
  • 7 czerwca 1978 – koncert w "Universal Amphitheater" w Los Angeles w Kalifornii
Europejskie tournée (pocz. 15 czerwca 1978)

1980[edytuj | edytuj kod]

A Musical Retrospective Tour (pocz. 9 listopada 1980)

1981[edytuj | edytuj kod]

Jesienne amerykańskie i kanadyjskie tournée (pocz. 16 października 1981)
  • 16 października 1981 – koncert w "Mecca Auditorium" na University of Wisconsin w Milwaukee, stan Wisconsin, USA
  • 17 października 1981 – koncert w "Mecca Auditorium" na University of Wisconsin w Milwaukee, Wisconsin, USA
  • 18 października 1981 – koncert w "Dane County Memorial Coliseum" w Madison, Wisconsin, USA
  • 19 października 1981 – koncert w "Holiday Star Music Theater" w Merrillville, Indiana, USA
  • 21 października 1981 – koncert w "The Orpheum Theatre" w Bostonie, Massachusetts, USA
  • 24 października 1981 – koncert w "Recreation Building" na Pennsylvania State University w State College, Pennsylvania, USA
  • 25 października 1981 – koncert w "Stabler Arena" na Lehigh University w Bethlehem, Pennsylvania, USA
  • 27 października 1981 – koncert "Meadowlands Brendan T. Byrne Sports Arena" w East Rutherford, New Jersey, USA
  • 29 października 1981 – koncert w "Maple Leaf Gardens" w Toronto, Ontario, Kanada
  • 30 października 1981 – koncert w "Forum de Montreal" w Montrealu, Quebec, Kanada
  • 31 października 1981 – koncert w "Kitchener Arena" w Kitchener, Ontario, Kanada
  • 2 listopada 1981 – koncert w "Civic Center" w Ottawie, Ontario, Kanada
  • 4 listopada 1981 – koncert w "Cincinnati Music Hall" w Cincinnati, Ohio, USA
  • 5 listopada 1981 – koncert w "Cincinnati Music Hall" w Cincinnati, Ohio, USA
  • 6 listopada 1981 – koncert w "Elliot Hall of Music" na Purdue University w West Lafayette, Indiana, USA
  • 7 listopada 1981 – koncert w "Hill Auditorium" na University of Michigan w Ann Arbor, Michigan, USA
  • 8 listopada 1981 – koncert w "Hill Auditorium" na University of Michigan w Ann Arbor, Michigan, USA
  • 10 listopada 1981 – koncert w "Saenger Performing Arts Center" w Nowym Orleanie, Luizjana, USA
  • 11 listopada 1981 – koncert w "Saenger Performing Arts Center" w Nowym Orleanie, Luizjana, USA
  • 12 listopada 1981 – koncert w "The Summit" w Houston, Teksas, USA
  • 14 listopada 1981 – koncert w "Municipal Auditorium" w Nashville, Tennessee, USA
  • 15 listopada 1981 – koncert w "The Fox Theater" w Atlancie, Georgia, USA
  • 16 listopada 1981 – koncert w "The Fox Theater" w Atlancie, Georgia, USA
  • 19 listopada 1981 – koncert w "Sunrise Musical Theater" w Miami, Floryda, USA
  • 20 listopada 1981 – koncert w "Sunrise Musical Theater" w Miami, Floryda, USA
  • 21 listopada 1981 – koncert w "Civic Center Theatre" w Lakeland, Floryda, USA

1984[edytuj | edytuj kod]

Europejskie tournée 1984 (pocz. 28 maja 1984)

1986[edytuj | edytuj kod]

Tournée Prawdziwe wyznania (pocz. 5 lutego 1986;
1. Antypody: Nowa Zelandia, Australia, Japonia (pocz. 5 lutego 1986)
  • 11 lutego 1986 – koncert w "Entertainment Center" w Sydney w Nowej Południowej Walii w Australii
  • 12 lutego 1986 – koncert w "Entertainment Center" w Sydney w Nowej Południowej Walii w Australii
  • 13 lutego 1986 – koncert w "Entertainment Center" w Sydney w Nowej Południowej Walii w Australii
  • 15 lutego 1986 – koncert w "Memorial Drive" w Adelaide w Australii Południowej w Australii
  • 21 lutego 1986 – koncert na "Kooyon Stadium" w Melbourne w Victorii w Australii
  • 22 lutego 1986 – koncert na "Kooyon Stadium" w Melbourne w Victorii w Australii
  • 24 lutego 1986 – koncert w "Entertainment Center" w Sydney w Nowej Południowej Walii w Australii
  • 6 marca 1986 – koncert w "Castle Hall" w Osace w Japonii
2. Letnie tournée po USA (pocz. 9 czerwca 1986)

1988[edytuj | edytuj kod]

Nigdy nie kończące się tournée (pocz. 7 czerwca 1988). Wszystkie koncerty Dylana od tego momentu są częścią "Nigdy niekończącego się tournée".
 ; Interstate 88 I
Część pierwsza: Letnie tournée po Kanadzie i USA
 ; Interstate 88 II
Część druga: Letnie tournée po Północnej Ameryce (pocz. 18 sierpnia 1988)
  • 18 sierpnia 1988 – koncert w "Portland Civic Auditorium", Portland, Oregon
  • 11 września 1988 – koncert w "Patriot Center", George Mason University, Fairfax, Virginia, USA
  • 18 września 1988 – koncert w "Thompson-Boling Assembly Center and Arena", University of Tennessee, Knoxville, Tennessee, USA

1989[edytuj | edytuj kod]

Część czwarta: Letnie europejskie tournée 1989 (pocz. 27 maja 1989)
  • 16 czerwca 1989 – koncert w "Palacio Municipal Deportes Montjuic", Barcelona, Hiszpania
Część piąta: Letnie tournée po Ameryce Północnej (pocz. 1 lipca 1989)
  • 16 lipca 1989 – koncert w "Lake Compounce Festival Park", Bristol, Connecticut
  • 19 sierpnia 1989 – koncert w "Illinois State Fair Grandstand", Springfield, Illinois, USA
Część szósta: Jesienne tournée po USA (pocz. 10 października 1989)
  • 11 października 1989 – koncert w "The Beacon Theatre", Nowy Jork, Nowy Jork, USA
  • 22 października 1989 – koncert w "Keaney Auditorium", University of Rhode Island, South Kingston, Rhode Island, USA
  • 27 października 1989 – koncert w "Houston Fieldhouse", Renselleaer Polytechnic Institute, Troy, Nowy Jork, USA
  • 29 października 1989 – koncert w "Ben Light Gymnasium", Ithaca College, Ithaca, Nowy Jork, USA
  • 31 października 1989 – koncert w "Arie Crown Theater", Chicago, Illinois, USA
  • 2 listopada 1989 – koncert w "State Theater", Cleveland, Ohio, USA
  • 7 listopada 1989 – koncert w "Chrysler Hall", Norfolk, Virginia, USA
  • 13 listopada 1989 – koncert w "Sunrise Musical Theater", Miami, Floryda, USA
  • 15 listopada 1989 – koncert w "Festival Hall", Tampa Bay Performing Arts Center, Tampa, Floryda, USA

1990[edytuj | edytuj kod]

Część 7 "Nigdy nie kończącego się tournée": Fastbreak Tour (pocz. 12 stycznia 1990
  • 18 stycznia 1990 – koncert na "Estadio Cicero Pompeu de Toledo", Morumbi Stadium, Sao Paulo, Brazylia
  • 31 stycznia 1990 – koncert w "Theatre de Grand Rex" w Paryżu, Francja
  • 6 lutego 1990 – koncert w "Hammersmith Odeon" w Londynie, Anglia, Wielka Brytania
Część 9:Europejskie tournée Letni Festiwal (pocz. 27 czerwca 1990)
  • 27 czerwca 1990 – koncert w "Laugardalsholl" w Rejkiawiku, Islandia
Część 10: Późnoletnie tournée po Północnej Ameryce (pocz. 12 sierpnia 1990)
  • 11 września 1990 – koncert w "Paola Solerli Amphitheater" w Santa Fe, Nowy Meksyk, USA
Część 11: Jesienne tournée po USA (pocz. 11 października 1990)

1991[edytuj | edytuj kod]

Część 12: Drugie Fastbreak Tour (pocz. 29 stycznia 1991)
  • 6 lutego 1991 – koncert w "Dundonald Ice Bowl" w Belfaście, Irlandia Północna
Część 13: Wiosenne tournée po USA (pocz. 19 kwietnia 1991)
  • 9 maja 1991 – koncert w "Matthews Arena", Northeastern University w Bostonie, Massachusetts, USA
Część 14: Letnie europejskie tournée (pocz. 6 czerwca 1991)
  • 7 czerwca 1991 – koncert w "Arena di Bologn"a w Bolonii, Włochy
  • 19 czerwca 1991 – koncert w "Stadthalle" w Offenbach, Niemcy

1992[edytuj | edytuj kod]

Część 18: Australijskie tournée (pocz. 18 marca 1992)
  • 15 kwietnia 1992 – koncert w "State Theatre" w Sydney w Nowej Południowej Walii w Australii
Część 19: Wiosenne amerykańskie tournée po Zachodnim Wybrzeżu (pocz. 22 kwietnia 1992)
  • Część 20: Tournée Europejski letni festiwal (pocz. 26 czerwca 1992)
  • 30 czerwca 1992 – koncert w "Cote d'Opale", Kursaal w Dunkierce, Francja
  • 5 lipca 1992 – koncert w "Festa Communale Unita" w Correggio, W;ochy
  • 10 lipca 1992 – koncert "Centre des Sports Leysin" w Leysin, Szwajcariana w czasie "Leysin Rock Festival",
Część 21: Późnoletnie tournée po Ameryce Północnej (pocz. 17 sierpnia 1992)
  • 2 września 1992 – koncert w "Orpheum Theater" w Minneapolis, Minnesota, USA
  • 11 września 1992 – koncert w "Oak Mountaing Amphitheater" w Pelham, Alabama, USA
Część 22: Jesienne tournée po USA (pocz. 9 października 1992)
  • 8 listopada 1992 – koncert w "University Center", University of Miami w Coral Gables, Floryda, USA

1993[edytuj | edytuj kod]

Dylan ani razu nie wykonał piosenki na koncercie

1994[edytuj | edytuj kod]

Część 28: Dalekowschodnie tournée (pocz. 5 lutego 1994)
  • 20 lutego 1994 – koncert w "Nippon Housou Kyoukai Hall", Tokyo, Japonia
Część 31: Letnie tournée po USA (pocz. 10 sierpnia 1994)
  • 17 sierpnia 1994 – koncert na "Hershey Park Stadium", Hershey, Pennsylvania, USA
  • 19 sierpnia 1994 – koncert w "IC Tent", Stadion Square, Pittsburgh, Pennsylvania, USA

1995[edytuj | edytuj kod]

Część 33: Europejskie wiosenne tournée (pocz. 11 marca 1995)
  • 5 kwietnia 1995 – koncert w "Labatts Apollo" w Manchesterze w Anglii
  • 7 kwietnia 1995 – koncert w "Edinburgh Playhouse", Edynburg, Szkocja, Wielka Brytania
Część 35: Letnie europejskie tournée (pocz. 29 czerwca 1995)
  • 24 lipca 1995 – Koncert w "El Pueblo Espanol", Barcelona, Hiszpania
Część 37: Tournée Raj utracony (pocz. 7 grudnia 1995)
  • 16 grudnia 1995 Koncert w "Electric Factory", Filadelfia, Pennsylvania, USA

1996[edytuj | edytuj kod]

Część 38: Wiosenne tournée po USA i Kanadzie; (pocz. 13 kwietnia 1996)
  • 5 maja 1996 – koncert w "Miller Lite Stage", 3rd Annual Music Midtown, Atlanta, Georgia, USA
Część 39: Letnie europejskie tournée (pocz. 15 czerwca 1996)
  • 7 lipca 1996 – koncert na "Piazza Duomo", Pistoia, Włochy. W ramach Pistoia Blues Festival
  • 27 lipca 1996 – koncert w "Lida Friluftsgard", Tullinge, Sztokholm, Szwecja. Z okazji Lollipop Festival (scena 1)

1997[edytuj | edytuj kod]

Część 42: Wiosenne tournée po USA i Kanadzie (pocz. 31 marca 1997)
  • 10 kwietnia 1997 – koncert w "Sullivan Gym", University of Southern Maine. Portland, Maine, USA
  • 13 kwietnia 1997 – koncert w "Recreation Center", William Paterson College. Wayne, New Jersey, USA

1998[edytuj | edytuj kod]

Część 47: Zimowe tournée po USA (pocz. 13 stycznia 1998)
  • 20 stycznia 1998 – koncert w "The Theater", Madison Square Garden. Nowy Jork, Nowy Jork, USA
  • 24 stycznia 1998 – koncert w "Fleet Center". Boston, Massachusetts, USA
Część 50: Letnie europejskie tournée (pocz. 30 maja 1998)
  • 2 czerwca 1998 – koncert w "Messehalle 7". Lipsk, Niemcy
  • 20 czerwca 1998 – koncert w "Newcastle Arena". Newcastle, Anglia, Wielka Brytania
  • 27 czerwca 1998 – koncert na "Wembley Arena". Londyn, Anglia, Wielka Brytania
  • 1 lipca 1998 – koncert w "The Forum". Dijon, Francja
  • 6 lipca 1998 – koncert na "Piazza Napoleone". Lucca, Włochy
  • 12 lipca 1998 – koncert na "Racetrack", Frauenfeld. Zurych, Szwajcaria. Na Out in the Green Festival
Część 53: Jesienne tournée po USA i Kanadzie (pocz. 15 października 1998)
  • 2 listopada 1998 – koncert w "Onondaga County War Memorial Auditorium". Syracuse, Nowy Jork, USA

1999[edytuj | edytuj kod]

Część 54: Zimowe tournée po USA (pocz. 26 stycznia 1999)
  • 30 stycznia 1999 – koncert w "Ice Palace". Tampa, Floryda, USA
Część 55: Wiosenne tournée po Europie (pocz. 7 kwietnia 1999)
  • 21 kwietnia 1999 – koncert w "Pabellon Principie Felipe". Zaragoza, Hiszpania
  • 25 kwietnia 1999 – koncert na "Hallenstadion". Zurych, Szwajcaria
  • 28 kwietnia 1999 – koncert w "Hali Tivoli". Ljubljana, Słowenia
  • 30 kwietnia 1999 – koncert w "Stadthalle". Wiedeń, Austria
Część 56: Letnie tournée po USA z Paulem Simonem (pocz. 5 czerwca 1999)
  • 14 czerwca 1999 – koncert w "Erb Memorial Union Ballroom". University of Oregon. Eugene, Oregon, USA
  • 6 lipca 1999 – koncert w "Saint Andrews Hall". Detroit, Michigan, USA
  • 27 lipca 1999 – koncert w "Madison Square Garden". Nowy Jork, Nowy Jork, USA
Część 58: Jesienne tournée z Philem Leshem i Przyjaciółmi po USA (pocz. 26 października 1999)
  • 3 listopada 1999 – koncert w "Value City Arena", Jerome Schottenstein Center, Ohio State University. Columbus, Ohio, USA
  • 14 listopada 1999 – koncert w "Centrum Arena". Worcester, Massachusetts, USA
  • 19 listopada 1999 – koncert w "Copa Room", Sands Casino w Atlantic City w stanie New Jersey

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dyski
  • Filmy

Inne wykonania[edytuj | edytuj kod]

  • Pete Seeger'We Shall Overcome (1863); 'World of Pete Seeger (1973); We Shall Overcome: Complete Carnegie Hall Concert (1989)
  • Linda Mason – How Many Seas Must a White Dove Sail? (1964)
  • Joan BaezFarewell Angelina (1965); First 10 Years (1970); Live Europe '83: Children of the Eighties (1983); Rare, Live & Classic (1993)
  • Rod MacKinnan – Folk Concert Down Under (1965)
  • Per Dich – Surt og Soodt (1966)
  • Leon RussellThe Shelter People (1971); Retrospective (1997)
  • Bob Gibson – Bob Gibson (1971)
  • John Schroder – Dylan's Vibrations (1971)
  • The Tribes – Bangla Desh (1972)
  • Bryan FerryThese Foolish Things (1973); Street Life (1986); More Than This: The Best of... (1999)
  • The Staple SingersUse What You Got (1973)
  • Nana MouskouriÁ Paris (1979)
  • Roxy MusicStreet Life: 20 Greatest Hits (1986)
  • The Texas Instruments – The Texas Instruments (1987)
  • Ball – Bird (1988)
  • Edie Brickell and New Bohemians na albumie różnych artystów Born on the Fourth of July (muzyka filmowa) (1989)
  • Barbara Dickson – Don't Think Twice, It's Alright (1992)
  • Vole – A Tribute to Bob Dylan (1992)
  • MelanieSilence Is King (1993)
  • Leon Russell na albumie różnych wykonawców The Songs of Bob Dylan (1993)
  • Hanne Bol – Misty Parade (1994)
  • Gerard Quintana and Jordi Batiste – Els Miralls de Dylan (1999)
  • Andy Hill – It Takes a Lot to Laught (2000)
  • Pete Seeger na albumie różnych wykonawców The Best of Bradside 1962-1988 (2000)
  • Both na albumie różnych wykonawców Duluth Does Dylan (2001)

Przypisy

  1. Robert Shelton. No Direction Home: The Life and Music of Bob Dylan. 1984
  2. Jonathan Cott (red.): Dylan on Dylan: The Essential Interviews. Hodder & Stoughton, 2006. ISBN 0-340-92312-1 za angielską Wikipedią.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]