Aba Kowner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aba Kowner

Aba Kowner, (hebr. אבא קובנר; ur. 1918 w Sewastopolu, zm. 25 września 1987 w Izraelu) – żydowski działacz ruchu oporu podczas II wojny światowej, działacz żydowskiego ruchu Ha-Szomer Ha-Cair; pisarz, poeta, syjonista, mąż Witki Kowner i kuzyn Meira Vilnera.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Sewastopolu, jednak jego rodzina wkrótce przeprowadziła się do Wilna, gdzie został członkiem Ha-Szomer Ha-Cair. Kiedy Wilno znalazło się po radziecką okupacją (19401941) został członkiem organizacji podziemnej. Po wkroczeniu Niemców na Litwę (1941) wraz z przyjaciółmi ukrywał się w klasztorze dominikańskim, a następnie wrócił do wileńskiego getta. W grudniu 1941 przed delegatami żydowskich organizacji młodzieżowych wygłosił w Wilnie słynną odezwę:[1][2]

Hitler planuje zabić wszystkich europejskich Żydów. Litewscy Żydzi będą pierwsi. Nie dajmy się prowadzić na rzeź jak stado owiec. To prawda, jesteśmy słabi i nie mamy broni, ale jedyną odpowiedzią jest opór!

Po wojnie przygotowywał zamachy w Niemczech, których nie wykonano[3]. Po wyzwoleniu był jednym z założycieli organizacji Briha, pomagającej Żydom w ucieczce z powojennej Polski. Brał udział w wojnie o niepodległość Izraela. W 1970 otrzymał nagrodę Izraela w dziedzinie literatury.

Przypisy

  1. Bukalska P., Pięciak W., Powstanie w Getcie: kto był kim?, [w:] Historia w Tygodniku, Tygodnik Powszechny 17/2006, s. 12.
  2. Berendt G., W oddziałach leśnych, [w:] Powstanie w getcie warszawskim, Rzeczpospolita, 18 kwietnia 2008. [dostęp 19-11-2008]
  3. "Oko za oko razy sześć milionów"

Bibliografia podmiotowa[edytuj | edytuj kod]

  • Aż do końca światła (1947)
  • Zatopiony klucz (1951)
  • Pożegnanie z południem
  • Twarzą w twarz

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Wikimedia Commons