Abarth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Abarthprzedsiębiorstwo, którego założycielem był Carlo Abarth. Powstało w roku 1949, jego symbol ukazuje skorpiona na tarczy herbowej (znak zodiaku, pod którym urodził się jego założyciel). Przedsiębiorstwo podejmowało prace nad ulepszaniem seryjnych samochodów, głównie marki FIAT, a także Renault, Alfa Romeo i Simca. Przedsiębiorstwo to specjalizowało się głównie w przystosowywaniu silników do osiągania wyższych mocy tj. zmianie elementów układu ssącego i wydechowego oraz wyposażenia nadającego pojazdom sportowych cech. Produkowało również samochody z własnymi nadwoziami, a także wykorzystując elementy samochodów Fiata. W roku 1971 Abarth oficjalnie wszedł w skład koncernu Fiata. Firma udoskonalała wyczynowe wersje fabrycznych modeli z Turynu. Najsłynniejsze to :

Modele historyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Abarth 204 A Berlinetta Corsa
  • Abarth 205 A Berlinetta GT
  • 1500 Coupe Biposto
  • 103 GT Coupe Ghia
  • Coupe Sport 2000 Ghia
  • Abarth Fregate
  • Abarth 600
  • 750 Viotti
  • 750 Zagato
  • 500
  • 500 Zagato
  • Alfa Romeo 1000
  • Bialbero
  • Fiat 1600
  • Spider Riviera
  • Coupe Record Monza
  • Coupe Scorpione
  • Coupe Sestriere
  • Abarth 2200 Coupe/Spider
  • Abarth 1300
  • Abarth 1600 Coupe
  • Abarth 2400 Coupe/Cabriolet
  • Mono 1000
  • 595/695
  • OT berlina/coupe
  • Abarth 1150
  • Abarth 2000
  • Abarth A112
  • Lancia 037
  • Abarth Osella

Reaktywacja marki Abarth[edytuj | edytuj kod]

W roku 2007 marka Abarth została reaktywowana przez koncern Fiat. Mimo iż marka "nie istniała" były produkowane Fiaty sygnowane przez Abarth, np. Stilo czy Seicento Schumacher. Pierwszym modelem jaki ukazał się zaraz po reaktywacji marki jest Abarth Grande Punto. Kolejnym modelem z logo Abarth jest Abarth 500, bazujący na Fiacie 500, który zadebiutował na targach motoryzacyjnych w Genewie w marcu 2008. W roku 2008 w Tychach powstało 5905 sztuk tego modelu, zaś w okresie styczeń-lipiec 2009 roku 4673 sztuk. W roku 2012 marka Abarth została wprowadzona do USA.

Obecne modele[edytuj | edytuj kod]

Planowane modele[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podbielski Z., Pojazdy włoskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 19-24. Seria: Poznajemy Samochody Osobowe Świata, ISBN 83-206-0540-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons