Abazyńczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abazyńczycy
Nobl w7.jpg
Abazyńczycy
Liczebność ogółem
50.000
Regiony zamieszkania
Rosja 34.800[1]
Turcja 10.000[1]
Armenia 400
Języki
Abazyński
Główne religie
Sunnizm
flaga

Abazyńczycy (także Abazyni, Abazyjczycy, dawniej też Abadzechy i Abadzowie, ros. абазины, nazwa własna Abaza) – rdzenna ludność (grupa etniczna) północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami. Zamieszkują północne stoki Kaukazu, głównie w Karaczajo-Czerkiesji (ok. 27,5 tys. osób), a także w niewielkich grupach w Adygei w okolicach Kisłowodska. Około 60% to ludność wiejska[2].

Ogólną liczbę Abazyńczyków zamieszkujących Federację Rosyjską ocenia się na ok. 33 tys. osób (dane ze spisu z 1989 r.). Niewielkie grupy zamieszkują także Turcję, Syrię, Jordanię oraz Liban (w sumie ok. 11 tys. osób), dokąd wyemigrowali w połowie XIX, w okresie wojen kaukaskich (1817-1864)[2].

Abazyńczycy posługują się językiem abazyńskim, należącym do grupy abchazo-adygijskiej języków kaukaskich[2].

Pod względem etnograficznym Abazyńczycy dzielą się na dwie grupy: Tapanta i Szkaraua. Wyznają przede wszystkim islam sunnicki[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Abaza (ang.). Ethologue. [dostęp 2015-03-17].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Obyczaje, języki, ludy świata. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 2007, s. 7. ISBN 83-01-14874-8.