Abazyńczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
flaga
Abazyńczycy
Liczebność ogółem
50.000
Regiony zamieszkania
Rosja 34.800[1]
Turcja 10.000[1]
Armenia 400
Języki
Abazyński
Główne religie
Sunnizm
Abazyńczycy

Abazyńczycy (także Abazyni, Abazyjczycy, dawniej też Abadzechy i Abadzowie, ros. абазины, nazwa własna Abaza), rdzenna ludność (grupa etniczna) Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami. Zamieszkują północne stoki Kaukazu, głównie w Karaczajo-Czerkiesji (ok. 27,5 tys. osób), a także w niewielkich grupach w Adygei w okolicach Kisłowodska. Około 60% to ludność wiejska.

Ogólną liczbę Abazyńczyków zamieszkujących Federację Rosyjską ocenia się na ok. 33 tys. osób (dane ze spisu z 1989 r.). Niewielkie grupy zamieszkują także Turcję, Syrię, Jordanię oraz Liban (w sumie ok. 11 tys. osób), dokąd wyemigrowali w połowie XIX, w okresie wojen kaukaskich (1817-1864).

Przodkowie Abazyńczyków zamieszkiwali wschodnie wybrzeże Morza Czarnego, natomiast na terenach dziś przez nich zamieszkiwanych obecni są od XIV w.

Posługują się językiem abazyńskim, należącym do grupy abchazo-adygijskiej języków kaukaskich.

Pod względem etnograficznym Abazyńczycy dzielą się na dwie grupy: Tapanta i Szkaraua. Wyznają przede wszystkim islam sunnicki.

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Źródło: [1]