Abazyńczycy
| Abazyńczycy | |
| Liczebność ogółem | 50,000 |
| Regiony zamieszkania |  34,800[1] 10,000[1] 400 |
| Język | Abazyński |
| Religie | Sunnizm |
Abazyńczycy (także Abazyni, Abazyjczycy, dawniej też Abadzechy i Abadzowie, ros. абазины, nazwa własna Abaza), rdzenna ludność (grupa etniczna) Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami. Zamieszkują północne stoki Kaukazu, głównie w Karaczajo-Czerkiesji (ok. 27,5 tys. osób), a także w niewielkich grupach w Adygei w okolicach Kisłowodska.
Ogólną liczbę Abazyńczyków zamieszkujących Federację Rosyjską ocenia się na ok. 33 tys. osób (dane wg spisu z 1989 r.). Niewielkie grupy zamieszkują także Turcję, Syrię, Jordanię oraz Liban (w sumie ok. 11 tys. osób), dokąd wyemigrowali w połowie XIX, w okresie wojen kaukaskich (1817-1864).
Przodkowie Abazyńczyków zamieszkiwali wschodnie wybrzeże Morza Czarnego, natomiast na terenach dziś przez nich zamieszkiwanych obecni są od XIV w.
Posługują się językiem abazyńskim, należącym do grupy abchazo-adygijskiej języków kaukaskich.
Pod względem etnograficznym Abazyńczycy dzielą się na dwie grupy: Tapanta i Szkaraua. Wyznają przede wszystkim islam sunnicki.
