Abbas III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Abbas III (1732 - 1740) – władca Persji w latach 1732-1736. Ostatni władca z dynastii Safawidów[1].

Abbas III był synem Tahmaspa II. Po detronizacji jego ojca przez Nadira w 1732 ośmiomiesięczny Abbas został wyznaczony na władcę Persji. Nadir, który był właściwym władcą państwa zajął oficjalną pozycję pierwszego człowieka w państwie po władcy. W marcu 1736 Abbas poszedł w ślady swego ojca i także został zdetronizowany, a tron przejął Nadir Szach, kończąc w ten sposób panowanie dynastii Safawidów. W więzieniu w Sabzawar, w roku 1740, Abbas i jego ojciec Tahmasp zostali zamordowani z rozkazu syna Nadira, Rezy-kul Mirzy. Pragnącego zabezpieczyć swoje następstwo po ojcu Mirzę skłoniły do tego czynu plotki o śmierci Nadira w Indiach i obawa przez ewentualną rewoltą zwolenników Safawidów.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • L. Lockhart, Nadir Shah, London, 1938
  • R.M. Savory, Encyclopaedia Iranica

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia Oxford, t.1, Polskie Media Amer.Com, ISBN 978-83-7425-901-9.
Poprzednik
Tahmasp II
Szach Persji
1732-1736
Następca
Nadir Szah Afszar

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]