Abbrewiator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Abbrewiatorowie – sekretarze lub notariusze w kancelarii papieskiej, a także urzędnik soborowy.

Pierwsze informacje o tej funkcji pochodzą z początku XIV wieku. Za czasów papieża Pawła II urząd był zniesiony. W późniejszym okresie po przywróceniu urzędu abbrewiatorowie honorowani byli prałaturą. Przykładem urzędnika soborowego, pełniącego funkcję przełożonego abbrewiatora na soborze w Bazylei był późniejszy papież Pius II, który jeszcze jako Eneasz Silvius był tytułowany (łac.) Abbreviator major.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]