Abd al-Malik ibn Marwan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Abd al-Malik ibn Marwan (ur. 646 - zm. 705) - kalif z dynastii Umajjadów, rządził w latach (685-705). Syn kalifa Marwana I i Aiszy, córki Mu'awiji I. Uważany za jednego z najwybitniejszych kalifów z dynastii Umajjadów.

Już wieku 16 lat Mu'awija I mianował go szefem kancelarii państwowej w Medynie. Tam pozostał aż do rewolty przeciw następcy Mu'awiji, Jazidowi I (663-682). Zawarł pokój z Bizancjum za cenę płacenia rocznego trybutu[1], pozwoliło to jednak na podbicie przez wojska muzułmańskie północnej Afryki.

Pokonał szyitów oraz charydżytów podczas drugiej fitny w latach 683-692, w dużej mierze przy pomocy znakomitego wodza Al-Hadżdżadża Ibn Jusufa. W roku 685 został władcą Damaszku.

Zreformował także administrację, wprowadzając do niej język arabski oraz powierzając ją Arabom, oraz przeprowadził reformę pieniężną, rozpoczynając wybijanie własnej złotej i srebrnej monety, w miejsce dotychczas używanej bizantyjskiej. Zorganizował także pocztę. Z jego inicjatywy rozpoczęto budowę meczetów Umara i Al-Aksa w Jerozolimie.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Encyklopedia PWN - historia świata. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 10. ISBN 978-83-01-15086-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Marwan I
IslamSymbol.svg Kalif
685-705
IslamSymbol.svg Następca
Al-Walid I
Wikimedia Commons