Abed-Nego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Abed-Nego (właściwie Azariasz) – postać biblijna, której losy są przedstawione w Księdze Daniela.

Jeden z trzech żydowskich wygnańców wybranych do specjalnej służby przez króla Nabuchodonozora z Babilonu. Wtedy to zostaje mu nadane babilońskie imię Abed-Nego. Szadrak, Meszak i Abed-Nego, prowadzeni przez Daniela odmówili spożywania potraw królewskich na dworze, ponieważ nawet w obcym kraju byli zdecydowani niezłomnie przestrzegać praw dotyczących pożywienia, które Bóg dał Izraelowi. Później odmówił złożenia pokłonu przed złotym posągiem wzniesionym przez króla. Wszystkich trzech wrzucono do rozpalonego pieca, ale Bóg ustrzegł ich i wyszli z niego cało. Król nie krył swego zdumienia. "Nie ma innego Boga, który by mógł zapewnić ratunek, jak Ten" – powiedział.

[edytuj] Bibliografia

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o Abed-Nego
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach