Abel (król duński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy duńskiego króla. Zobacz też: inne hasła powiązane z Abel.
Abel
Kong abel.jpg
Władca Danii
Koronacja 1 listopada 1250
Okres panowania od 1 listopada 1250
do 29 czerwca 1252
Poprzednik Eryk IV Denar od pługa
Następca Krzysztof I
Książę Szlezwika
Okres panowania od 1232
do 1252
Poprzednik Eryk IV Denar od pługa
Następca Waldemar III
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Urodziny 1218
Śmierć 29 czerwca 1252 w Eiderstedt
Ojciec Waldemar II Zwycięski
Matka Berengaria portugalska
Żona Mechtylda holsztyńska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Abel (?[1]-29 czerwca 1252) – książę Szlezwiku od 1232, król duński w latach 1250-1252, syn Waldemara II Zwycięskiego i księżniczki portugalskiej Berengárii.

W momencie, gdy na tron Danii wstąpił jego brat Eryk IV, Abel rozpoczął trwającą wiele lat wojnę domową. Wojna ta zakończyła się w 1250, gdy król zginął w podejrzanych okolicznościach podczas uczty u Abla. Abel wstąpił więc na tron w atmosferze podejrzeń o zamordowanie swojego brata - powstało o nim wtedy powiedzenie "Abel z imienia, Kain z uczynków" (duń. Abel af navn, Kain af gavn).

W roku 1237 Abel ożenił się z Matyldą, córką holsztyńskiego hrabiego Adolfa IV. Od tego momentu pod wpływem żony polityka króla była zorientowana na południe (Niemcy); m.in. niemieckim miastom Hamburgowi, Lubece, Rostockowi i Wismarowi zrzeszonym w Hanzie Abel udzielił rozszerzonego dostępu do duńskich portów i rynku rybnego.

Podwyższenie podatków spowodowało powstanie Fryzów; skierowana przeciwko nim wyprawa zbrojna poniosła klęskę w 1252 pod Oedensworth, a Abel został zamordowany podczas ucieczki z pola przegranej bitwy.

Przypisy

  1. Palle Lauring: Danske konger og dronninger. Aschehoug, 2005, s. 94. ISBN 87-11-22285-9. Cytat: „Rok urodzenia nie jest znany”. (duń.)


Poprzednik
Eryk IV Denar od pługa
National Coat of arms of Denmark.svg król Danii
1250 - 1252
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Krzysztof I