Abibos z Nekresi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abibos
święty biskup męczennik
Data urodzenia I poł. VI w.
Data śmierci lata 60. VI w.
Kościół/
wyznanie
Gruziński Kościół Prawosławny
Wspomnienie 29 listopada/20 grudnia, 7/20 maja
Szczególne miejsca kultu Gruzja

Abibos z Nekresi, Habib z Nekresi (ur. I poł. VI w., zm. w latach 60. VI w.) – chrześcijański biskup Nekresi, święty męczennik.

Według hagiografii pochodził z Syrii. W młodości dołączył do klasztoru założonego przez mnicha Jana i razem z nim opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów[1]. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę[2]. Na biskupa Nekresi został wybrany przez Katolikosa-Arcybiskupa Mcchety Eulaliusza, będąc hieromnichem; równocześnie inny uczeń Jana, Ise, został wyznaczony na biskupa Cilkani. Chirotonie obydwu mnichów odbyły się w Mcchecie[3].

Abibos objął katedrę nekreską po podboju Kachetii i Kartlii przez władcę Persji Chosrowa. Mimo tego faktu kontynuował pracę misyjną wśród ludności perskiej w Kachetii, odnosząc w niej znaczne sukcesy. Tymczasem administracja perska podjęła zwalczanie chrześcijaństwa na podbitych ziemiach, w tym w Nekresi. Abibos zniszczył świątynię zoroastriańską w Nekresi i został z tego powodu uwięziony, a następnie doprowadzony przed oblicze zarządcy perskiego. Według hagiografii jego przyszłe cierpienia przewidział utrzymujący z nim kontakt listowny Szymon Słupnik Młodszy, który skierował do niego posłańca z błogosławieństwem. Do spotkania posła i Abibosa miało dojść w Ikalto, gdzie biskup pożegnał się również z mnichem Zenonem, uczniem Jana z Zedazeni, oraz zapowiedział niezłomną walkę w obronie wiary[4]. Dzięki miejscowym chrześcijanom mógł uciec, jednak świadomie odrzucił tę możliwość, postanawiając przyjąć śmierć męczeńską. Przed publicznym sądem spotkał się z jeszcze z mnichem Szio z Mgwime, również dawnym członkiem wspólnoty z Zedazeni[5].

Habibos został publicznie postawiony przed sądem, w swoich przemówieniach głosił prawdziwość chrześcijaństwa i fałsz wierzeń perskich. Aby skłonić go do zmiany zeznań, poddano go biczowaniu, gdy jednak nie przyniosło to skutków, został skazany na śmierć przez ukamienowanie. Miało to miejsce w okresie sprawowania urzędu Katolikosa Iberii przez Makarego[5]. Został pochowany w monasterze Santawisi i wkrótce później uznany za świętego męczennika[6]. Następnie szczątki duchownego przeniesiono do katedry Santawro w Mcchecie. Pierwsze teksty hagiograficzne opisujące życie i śmierć Abibosa powstały w VI i VII w., były następnie poddawane redakcji przez Katolikosów Iberii Arseniusza I i Arseniusza II[6].

Przypisy

  1. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.34
  2. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.37
  3. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.43
  4. J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.44
  5. 5,0 5,1 J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.45
  6. 6,0 6,1 J. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, ISBN 83-920093-7-1, s.46