Abimelek (Księga Rodzaju)

Abimelek, Abimelech – król ludów Geraru, ziemi leżącej w południowej Palestynie na południowy wschód od Gazy w kraju Filistynów(księga Rdz20,1).

Abimelek, był królem ziem, na które po zagładzie Sodomy przeniósł się Abraham z żoną swoją Sarą. Królowi spodobała się żona Abrahama, który przedstawił ją jako swoją siostrę. Gdy chciał targnąć się na Sarę w celu zaspokojenia swych żądz, Bóg zesłał na niego ciężką chorobę. Gdy lekarze się poddali, we śnie otrzymał widzenie, by nie wyrządzał krzywdy żonie cudzoziemca. Otrzymał także zapewnienie o łasce Boga, której doświadczy jeśli zapewni bezpieczeństwo Abrahamowi i Sarze (J. Flawiusz DDIk1XII209).

Gdy Izaak wraz z rodziną przybył do na ziemie Abimeleka, by uciec przed głodem jaki zapanował w jego krainie, przyjął go tam król gościnnie, pomny na swą przygodę z Bogiem Abrahama. Widząc jednak jak Bóg troszczy się o Izaaka stał się król zawistny wobec swego gościa. Gdy Izaak to spostrzegł, odszedł do miejsca zwanego Wąwóz (Wadi Gerar), leżącego niedaleko ziem Gerary. Tam dwukrotnie, podczas kopania studni, zaatakowali go słudzy Abimeleka. Pierwszą studnię nazwali "Eskos" - walka, drugą "Stena" - wrogość. Izaak wybudował w końcu trzecią studnię i pomnażał swoje bogactwo rosnąc w siłę. Wtedy król Abimelek wystraszył się Izaaka i wysłał swe sługi by się z nim pojednać, co z powodu szlachetności Izaaka mu się bez problemu udało.