Abizol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Abizol - grupa polskich produktów opartych na bazie masy asfaltowej uszczelniającej używanej w konstrukcjach typu budowlanego do zabezpieczania budynków i budowli przed działaniem na nie wody i wilgoci. Posiada właściwości spajające oraz konserwujące np. przy konserwacji dachów, kolejnych warstw papy.

Są produktem opartym na asfaltach lub ich produktach pochodnych zawierających m.in smołę

  • abizol D - produkt o dużej zdolności klejowej łączącej papę, jutę. Jest używany w przypadku pokrywania dachu z papy asfaltowej. Wadą tego produktu jest mała odporność na temperaturę (powyżej 60°C).
  • abizol G - jest produktem o dużej plastyczności i wytrzymałości na nacisk. Tworząc wodoszczelną powłokę jest stosowany w przypadku uszczelniania dachów. Ma zastosowanie w izolacji tuneli, zbiorników, do wypełniania i powlekania podłoża betonowego dając odporną powłokę dla wód gruntowych. Nadaje się do uszczelnień na linii metal - beton i papa (rury instalacyjne).
  • abizol P - asfaltowy lepik w formie półciekłej, używany w celu nakładania plastycznej powłoki, która ma działanie izolacyjne przeciwwilgociowe. Stosowany na zimno może być wykorzystywany do powłok na płyty paździerzowe.
  • abizol R - roztwór ponaftowego asfaltu mającego zdolność wnikania w pory betonowego podłoża, tworzy lepszą przyczepność z podłożem. Stosowany jest w przypadku gruntowanie betonu pod przyszłe izolacje wodoszczelne i antykorozyjne. Wadą tego produktu jest mała odporność na działanie rozpuszczalników jak i odporność na temperaturę powyżej 60°C.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Techniki – materiałoznawstwo , Wydawnictwo Naukowo-Techniczne W-wa, 1969