Abraham Bezikowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Abraham Bezikowicz (ros. Абрам Самойлович Безикович, ur. 24 stycznia 1891 w Berdiańsku, zm. 2 listopada 1970 w Cambridge) – rosyjski matematyk pracujący głównie w Wielkiej Brytanii, znany tam przede wszystkim jako Abram Samoilovitch Besicovitch lub Besikovitch.

Pracował głównie nad metodami kombinatorycznymi w analizie, takimi jak problem Kakeya i wymiar Hausdorffa-Bezikowicza. Jego prace należą do podstawowych w dziedzinie geometrycznej teorii miary, spopularyzowanej dużo później jako geometria fraktalna przez Benoîta Mandelbrota i innych. Jego osiągnięcia w tej dziedziny zostały opisane przez Kennetha Falconera w The geometry of fractal sets.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Berdiańsku w obwodzie zaporoskim (obecnie Ukraina) w rodzinie karaimskiej w rodzinie Samuela Bezikowicza i Ewy z d. Sauskan.

Studiował pod kierunkiem Andrieja Markowa na uniwersytecie w Petersburgu, kończąc studia w 1912 roku. Badania naukowe rozpoczął w teorii prawdopodobieństwa. Nawrócił się na prawosławie i przyłączył do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1916 roku, kiedy to ożenił się z Valentiną Vietalievną. Rok później został mianowany profesorem na uniwersytecie w Permie, a w 1920 roku przeniósł się z powrotem do Sankt Petersburga.

W 1924 roku wyjechał do Kopenhagi na stypendium Rockefellera. Odwiedził też G. H. Hardy'ego w Oksfordzie i dzięki jego pomocy w 1926 roku dostał pracę na uniwersytecie w Liverpoolu. Rok później przeniósł się na Uniwersytet Cambridge, gdzie pozostał do końca życia. Był następcą J. E. Littlewooda, gdy w 1950 roku objął Rouse Ball Chair na Uniwersytecie Cambridge. Na emeryturę odszedł w 1958 roku, zmarł w Cambridge w 1970 roku.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Falconer, Kenneth, The geometry of fractal sets, Cambridge University Press, Cambridge 1992.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]