Abraham Koplowicz
Abraham (Abramek) Koplowicz (ur. 18 lutego 1930 w Łodzi, zm. w sierpniu 1944 w Auschwitz-Birkenau), młody poeta żydowski, więzień getta łódzkiego, zamordowany w obozie koncentracyjnym.
Był synem Mendla (ur. 1900) i Jochwety Gitli (ur. 1900). Już jako więzień getta w wieku kilkunastu lat pracował w warsztacie szewskim. Jednocześnie w szkolnym zeszycie zapisywał swoje wiersze i krótkie obrazki satyryczne, dokumentując codzienność getta i własne przeżycia. W sierpniu 1944 został wraz z matką wywieziony do niemieckiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau, gdzie oboje zginęli w komorze gazowej.
Wojnę przeżył ojciec Koplowicza, który po powrocie do Łodzi odnalazł zeszyt z wierszami (później zeszyt przekazano do Instytutu Yad Vashem w Jerozolimie). Wiersze zostały wydane za sprawą przyrodniego brata Koplowicza, Eliezera (Lolka) Grynfelda – najpierw w Polsce w opracowaniu Zbigniewa Dominiaka (Abramka Koplowicza utwory własne. Niezwykłe świadectwo trzynastoletniego poety z łódzkiego getta, Łódź 1993), potem po hebrajsku w tłumaczeniu Irit Amiel (1995). Na cmentarzu w Cholonie znajduje się symboliczny grób Koplowicza, Łódź uczciła go nadaniem imienia jednej z ulic.
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Kempa, Marek Szukalak, Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, tom IV, Oficyna Bibliofilów, Łódź 2004, s. 94–95
