Abram Joffe
Abram Fiedorowicz Joffe (ros. Абра́м Фёдорович Ио́ффе, ur. 29 października 1880 w Romny, zm. 14 października 1960 w Leningradzie) – radziecki fizyk.
Urodził się w żydowskiej rodzinie w miasteczku Romny, (obecnie Ukraina). W 1902 roku ukończył studia na Politechnice w Sankt Petersburgu, a następnie wyjechał do Monachium, gdzie odbył dwuletni staż u Wilhelma Röntgena. W 1906 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Rok później wrócił do Sankt Petersburga i podjął pracę na Państwowym Uniwersytecie Politechnicznym.
Zajmował się fizyką nuklearną oraz fizyką ciała stałego, m.in. właściwościami kwarcu pod kątem zastosowania w półprzewodnikach, a także budową laserów. Równolegle z Millikanem wykazał dyskretny charakter ładunku elektrycznego (doświadczenie Joffego).
Od 1918 kierował Państwowym Instytutem Rentgenologii i Radiologii w Sankt Petersburgu. Po jego śmierci nazwę instytutu zmieniono na Instytut Fizyki i Techniki im. Joffego (Физико-технический институт им. А. Ф. Иоффе).
Uważany jest za twórcę radzieckiej szkoły fizyki. W kierowanym przez niego instytucie pracowali m.in. Piotr Kapica, Nikołaj Siemionow, Igor Tamm, Lew Landau oraz Żores Ałfiorow.
Został odznaczony m.in. Medalem "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (28 października 1955) oraz trzykrotnie Orderem Lenina. Laureat Nagrody Stalinowskiej w 1942 i Nagrody Leninowskiej w 1961 (pośmiertnie).
Jego imieniem nazwano krater Ioffe na Księżycu oraz planetoidę 5222 Ioffe.
