Abu Nidal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abu Nidal
أبو نضال
Data i miejsce urodzenia maj 1937
Jaffa,
 Mandat Palestyny
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 2002
Bagdad,
 Irak
Narodowość Palestyńczyk
Alma Mater Uniwersytet Kairski

Abu Nidal (właśc. Hassan Sabri al Banna, pseudonim znaczy „Ojciec Walki”) (ur. 1937 w Jaffie, zm. 19 sierpnia 2002 w Bagdadzie) – terrorysta palestyński, przywódca organizacji Fatah-Rada Rewolucyjna.

Urodził się w Jaffie w 1937 roku jako Sabri al Banna. Działalność terrorystyczną rozpoczął na początku lat 70. w Jordanii, u boku OWP i Jasira Arafata. Po masakrze na olimpiadzie w Monachium postanowił działać na własną rękę jako przywódca Fatah-Rady Rewolucyjnej. Jego organizacja, działająca we wszystkich krajach Europy Zachodniej, dokonała ponad stu zamachów, w czasie których zabiła kilkaset osób. W latach 70. i 80. był jednym z najbardziej poszukiwanych terrorystów świata. Najdalej idące skutki polityczne miał zamach na ambasadora Izraela w Londynie Szlomo Argowa 3 czerwca 1982 roku. Zamach stał się dla Izraela pretekstem, by trzy dni później w odwecie wkroczyć do Libanu.

Jak wielu innych terrorystów Abu Nidal cieszył się w przeszłości opieką krajów komunistycznych, przede wszystkim Rumunii, Węgier i Polski.

Kontakty między grupą Abu Nidala i władzami polskimi datują się od końca lat 70., gdy Polska rozdawała stypendia studenckie członkom jego grupy. W latach 1980–1984 Abu Nidal mieszkał w Warszawie przy ulicy Bagno 3/24. Jego firma SAS Foreign Trade and Investment Company zajmująca się handlem bronią miała siedzibę w wieżowcu Intraco w Warszawie przy ulicy Stawki. Zlikwidowano ją w 1987 roku na żądanie Amerykanów[1].

W czasie wojny iracko-irańskiej terrorysta sprzedawał polską i bułgarską broń obu stronom konfliktu.

19 sierpnia 2002 roku Abu Nidal zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w swoim mieszkaniu w Bagdadzie podczas próby aresztowania. Nie jest jasne, czy popełnił samobójstwo, czy został zamordowany przez służby specjalne.

Przypisy