Acalyptophis peronii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Acalyptophis peronii
Acalyptophis peronii[1]
(Duméril, 1853)
rysunek autorstwa Giorgio Jana z 1860
rysunek autorstwa Giorgio Jana z 1860
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina zdradnicowate
Podrodzina Hydrophiinae[2]
Rodzaj Acalyptophis
Gatunek Acalyptophis peronii
Synonimy
  • Acalyptus peronii Duméril, 1853
  •  ? Acalyptus superciliosus vel Peroni Duméril & Bibron 1854
  • Acalyptus superciliosus Fischer 1856
  • Acalyptophis peronii Boulenger 1896
  • Pseudodisteira horrida Kinghorn 1926
  • Acalyptophis peroni Harding & Welch 1980
  • Acalyptophis peronii Cox et al. 1998
  • Acalyptophis peronii Murphy, Cox & Voris 1999
  • Acalyptophis peronii Cogger 2000
  • Hydrophis peronii Sanders et al. 2012
  • Acalyptophis peronii Wilson & Swan 2010[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Acalyptophis peroniigatunek węża zaliczany do rodziny zdradnicowatych[3] bądź Hydrophiidae.

Jest to jedyny znany nauce gatunek morskiego węża z kolcem na głowie. Jak inni przedstawiciele rodzin Hydrophiidae lub Elapidae, jest jadowity[2]

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Acalyptophis_peronii zalicza się do monotypowego rodzaju Acalyptophis[4]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Jest to wąż średniej wielkości. Średnica jego szyi stanowi jedynie jedną trzecią do dwóch piątych średnicy najgrubszej części jego ciała[5]. Posiada niewielkich rozmiarów głowę. Jego ogon wykazuje spłaszczenie boczne. Łuski supraokularne są uniesione, a ich wolne krawędzie są zaostrzone[5]. Gatunek ten osiąga długość od czubka pyska do naturalnego otworu ciała niewiele przekraczającą 1 m[2][6]. Inne źródła podają rozmiar 128 cm[2]. Grzbietowa powierzchnia ciała zabarwiona jest szarawo, bladooliwkowo bądź na kolor opalenizny, z ciemnym krzyżowaniem o liniach węższych, niż przestrzenie pomiędzy nimi, ze zwężaniem ku bokom ciała. Brzuszna strona ciała ubariowna jest jednolicie białawo lub też pokrywają ją serie ciemnych krzyżyków, na zmianę z cętkami[5].

Na szyi istnieje 18-24 rzędów łusek, niekiedy liczba ta wynosi 27. Tułów pokrywa takich rzędów 23-31, rzadziej zaś 21-31[2].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Acalyptophis peronii spotykany jest w Zatoce Siam w Tajlandii[7], w Wietnamie, na Morzu Południowochińskim, na wybrzeżu Guangdong i w Cieśnienie Tajwańskiej, na Filipinach, w Indonezji, na Nowej Gwinei, w Nowej Kaledonii, na Wyspach Morza Koralowego, Papui-Nowej Gwinei[8] i Australii, (Terytorium Północne, Queensland, Australia Zachodnia, a być może także Nowa Południowa Walia)[6].

Typowa lokalizacja tego gatunku to Nowa Holandia w Australii[2].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Wąż ten żywi się niewielkimi rybami[6].

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Jest to gatunek żyworodny. Pojedyncza samica wydaje na świat do 10 młodych[6].

Przypisy

  1. Acalyptophis peronii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Hydrophis peronii (DUMÉRIL, 1853) (ang.). [dostęp 06-01-2014].
  3. 3,0 3,1 Acalyptophis peronii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Szablon:Itis
  5. 5,0 5,1 5,2 Boulenger, G.A.: Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History), Volume III. 1896. (ang.)
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Acalyptophis peronii'' Horned Seasnake (ang.). W: Species Profile and Threats Database [on-line]. Department of Sustainability, Environment, Water, Population and Communities, Canberrra. [dostęp 4 sierpnia 2012].
  7. Cox, M.J. (1991). The Snakes of Thailand and their Husbandry. Malabar, Florida: Krieger.
  8. Brongersma, L.D. (1956). Notes on New Guinean reptiles and amphibians V. Proceedings Nederlandse Akademe Wetenschappen. 59C:599-610.