Acca Larentia

Acca Larentia – rzymska bogini czczona podczas Larentaliów 23 grudnia. Istnieją trzy mity dotyczące tego bóstwa:

• Acca Larentia miała być żoną Faustulusa i karmicielką Romulusa i Remusa. Późniejsi historycy rzymscy, opierając się na motywie zastąpienia przez nią wilczycy, uczynili z niej prostytutkę (łacińskie lupa oznacza wilczycę, jak i prostytutkę). Inna znowu wersja przypisuje jej 12 synów, z których jednego, przedwcześnie zmarłego, miał zastąpić Romulus, tworząc w ten sposób skład kolegium Braci Arwalskich.
• Acca Larentia była prostytutką, którą wygrał w kości od strażnika swojej świątyni Herkules. Po wspólnie spędzonej nocy bóg wydał ją za bogatego Etruska Tarutiusa, po którego śmierci Acca przekazała jego majątek ludowi rzymskiemu.
• Trzecia wersja mitu podobna jest do drugiej, jednak nie występuje w niej Herkules. Acca Larentia również miała być prostytutką, która po śmierci męża (tym razem Rzymianina) przekazała majątek ludowi rzymskiemu.

Sami Rzymianie powiązali jej imię z Larami i uczynili z niej ich matkę.

Wedle koncepcji współczesnych badaczy Acca Larentia mogła być bóstwem zmarłych lub zieleniącej się roślinności, jej kult wywodził się zaś od sabińskiej Larundy.

Bibliografia

• A. Kempiński, Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich, Iskry 2001, ISBN 978-83-207-1629-0.
• J. Schmidt, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice 1996, ISBN 978-83-7132-266-2.
• A. Krawczuk, "Mitologia starożytnej Italii", Warszawa 1982, ISBN 83-221-0119-8.