Ace Cannon
| Ace Cannon | |
| Imię i nazwisko | John Cannon |
| Pseudonim | Ace Cannon |
| Data i miejsce urodzenia | 5 maja 1934 Grenada, Missisipi |
| Instrument | saksofon altowy, saksofon tenorowy |
| Gatunek | rockabilly, rock |
| Zawód | muzyk |
| Aktywność | od ok. 1950 |
| Wytwórnia płytowa | Hi Records |
| Instrument | |
| saksofon | |
John "Ace" Cannon (ur. 5 maja 1934 w Grenadzie, w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi)) – amerykański saksofonista altowy i tenorowy. Jeden z najlepszych artystów nagrywających dla wytwórni Hi Records w latach 60. XX w[1].
Zaczął grać na saksofonie mając 10 lat. Jego ojciec, Johnny Cannon Sr., po przeprowadzce do Memphis dorabiał m.in. grając na skrzypcach i gitarze w zespole Joe, Slim and Johnny - the Jodelling Cabbies. Gdy Johnny Jr. opanował już grę na saksofonie zarabiał grając razem z ojcem na ulicach Memphis. Uczył się w Hollywood Junior High School i Memphis Technical High School, którą ukończył w 1952. W obu placówkach był członkiem szkolnych orkiestr. Potem, w ramach programu muzycznego przez dwa semestry uczęszczał do Memphis State University. Zrezygnował jednak z nauki, ożenił się mając 19 lat i podjął pracę w biurze Layne&Bowler, firmy produkującej pompy wodne (pracował tam przez 6 lat). Wieczorami grywał w miejscowych klubach, występując wraz z takimi muzykami i zespołami jak Buck "Snuffy" Turner and his Buckaroos, Clyde Leoppard & the Snearly Ranch Boys czy Billy Lee Riley & Little Green Man. Jego debiutanckim nagraniem było "Pearly Lee" z Riley'em w 1957. Pierwszymi nagraniami singlowym dokonanymi przez Cannona dla Hi Records w Nashville były "You Are My Sunshine" i "Tootsie". W 1959 zaczął występować w składzie cieszącego się dużą popularnością Bill Black Combo, z którym koncertował i nagrywał płyty i dopiero wtedy zrezygnował z pracy w dotychczasowej firmie. Z Combo grał do 1961. Od 1959 pracował jako muzyk sesyjny dla Sun Records.
Szerszej publiczności dał się poznać podczas występów w znanych programach telewizyjnych prowadzonych przez Eda Sullivana, Merva Griffina, Dicka Clarka czy Buddy Deana.
W październiku 1961 nagrał dla Hi Records (już pod swoim nazwiskiem) utwór "Tuff", w którym towarzyszyli mu inni muzycy Bill Black's Combo. Po rozwikłaniu pewnych kłopotów związanych z prawami autorskimi, Hi Records ponownie promowała utwór. W rezultacie "Tuff" dotarł do 17 miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 w 1962. Pod koniec stycznia nagrano cały album ("Tuff" Sax), a kolejny singiel "Blues (Stay Away from Me)" osiągnął w tym samym roku miejsce 36[2].
Zespół, z którym Ace Cannon nagrywał płytę był już jego własną grupą, występującą też z innym artystą Sun Records "Jumpin'" Genem Simmonsem. W skład zespołu Cannona wchodzili: Carl Simmons (gitara), Jesse Carter (kontrabas), Charles Eldred (fortepian) i Kenny Earwood (perkusja). Muzycy ci współpracowali ze sobą do chwili, gdy Eldred i Earwood zginęli w wypadku samochodowym. Niedługo potem zespół został rozwiązany.
W kwietniu 1965 Ace Cannon nagrał płytę Ace Cannon Live (HL 12025). Jak podał Nick Pesce w opisie płyty album był nagrywany podczas występu saksofonisty przed publicznością zgromadzoną w studiu nagrań. Pesce twierdzi, że był to pierwszy tego typu przypadek, bowiem dotychczasowe nagrania live powstawały podczas koncertowych występów w salach koncertowych czy lokalach.
W 1986 zaproszono go do All Star Country Band, którego członkowie brali udział w telewizyjnej Country Music Academy TV Special. W 1987 był też jednym z muzyków, którzy nagrali album The Class of '55[3] (inne gwiazdy to: Jerry Lee Lewis, Carl Perkins, Roy Orbison i Johnny Cash). Sukces albumu skutkował wspólną trasą koncertową Cannona i Carla Perkinsa po Stanach Zjednoczonych i krajach skandynawskich.
Ace Cannon nagrał łącznie ponad 60 albumów muzycznych. Z równą swobodą i perfekcją wykonywał utwory należące do wielu różnych gatunków muzycznych: rocka, rockabilly, country, soulu, jazzu czy bluesa.
Był nominowany do Grammy Awards za instrumentalny utwór "Blues Eyes Crying in the Rain" oraz wspólnie z Bill Black Combo za "Going Back to Memphis". W 2000 Cannon został umieszczony w Smithsonian Rock and Soul Hall of Fame oraz w International Rockabilly Hall of Fame. Figuruje też w Memphis Music Hall of Fame. 9 grudnia 2008 Cannon został przyjęty w poczet Mississippi Musician's Hall of Fame.
W maju 2007 w jego rodzinnym mieście odbył się po raz pierwszy Ace Cannon Festival. W maju 2009 w uznaniu dla jego życiowego dorobku i zasług dla przemysłu muzycznego otrzymał nagrodę Mississippi Legislative Award.
Mieszka w Calhoun City, mieście w hrabstwie Calhoun, w którym osiedlił się pod koniec lat 80.
[edytuj] Dyskografia
|
|
|
Przypisy
- ↑ Sternfield, Aaron (3 października 1964). "Lond.-Hi Wed 5 Yrs.; Outline Hi's Fall Plans". Billboard.
- ↑ Joel Whitburn, The Billboard Book of Top 40 Hits. wyd. 7, 2000
- ↑ Ratiner, Tracie (2009). Contemporary Musicians, Volume 65, s. 39-40
[edytuj] Bibliografia
- oficjalna strona Ace'a Cannona
- strona Ace'a w Rockabilly Hall
- Ace Cannon w Allmusic
- wywiad z Acem Cannonem dla www.classicbands.com
- tekst z wkładki do płyty Ace Cannon Tuff Sax & Moaning Sax Hi UK CD 121
