| Acesulfam |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
6-metylo-2,2-dioksooksatiazyn-4-olan potasu
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| farm. |
Acesulfamum kalicum |
| inne |
acesulfam potasowy |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C4H4KNO4S |
| Masa molowa |
201,24 g/mol |
| Wygląd |
biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy |
| SMILES |
|
CC1=CC(=NS(=O)(=O)O1)[O-].[K+]
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
55589-62-3 |
| PubChem |
23683747[1] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Acesulfam K (E950, acesulfam potasowy) – heterocykliczny związek chemiczny stosowany jako słodzik (150 razy słodszy od sacharozy). Nie jest metabolizowany w organizmie człowieka[2]. Wzmacnia również smak i zapach.
W temperaturze pokojowej związek ten występuje w postaci białych kryształów, rozpuszczalnych w wodzie. Odporny na temperaturę sterylizacji oraz pieczenia chleba. Szybko wywołuje krótkotrwałe odczucie słodkości. Działa synergistycznie z innymi syntetycznymi substancjami słodzącymi. Z poliolami daje słodycz zbliżoną do cukru. Nie stwarza zagrożeń, szybko ulega biodegradacji[potrzebne źródło].
Na temat szkodliwości jego spożycia istnieją kontrowersje. Po przeprowadzeniu testów na toksyczność i rakotwórczość, acesulfam został zarejestrowany przez FDA i Komisję Europejską i został dopuszczony do handlu na terenie Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej, przy czym jego obecność w produkcie żywnościowym musi być jednak wyraźnie zaznaczona na etykiecie[3]. Niektórzy naukowcy twierdzą jednak, że testy bezpieczeństwa użycia tego związku nie zostały przeprowadzone prawidłowo i acesulfam wymaga dalszych badań[4].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy