Achalazja przełyku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Achalazja
achalasia
ICD-10 K22.0
Zdjęcie rentgenowskie przełyku po podaniu papki barytowej; widać słup środka cieniującego i objaw "dzioba ptaka", pozwalające na rozpoznanie achalazji[1]

Achalazja przełyku (kurcz wpustu, łac. cardiospasmus) – choroba, u której podłoża leży podwyższone spoczynkowe ciśnienie i upośledzony rozkurcz dolnego zwieracza przełyku oraz brak perystaltyki pozostałych odcinków przełyku.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Achalazja występuje głównie w wieku 30–60 lat. Zapadalność szacowana jest na około 1/100000/rok. Achalazja stanowi ponad 70% wszystkich pierwotnych zaburzeń motoryki przełyku.

Etiopatogeneza[edytuj | edytuj kod]

Achalazja spowodowana jest brakiem komórek splotu Auerbacha w dolnej części przełyku, skutkiem czego dolny zwieracz nie ulega rozkurczeniu podczas przechodzenia pokarmu. Powoduje to utrudnienie połykania pokarmów początkowo stałych, a następnie także płynnych. Nad przewężeniem przełyk poszerza się na skutek gromadzenia się treści pokarmowej, która często ulega zwracaniu. Stan chorego jest dobry, odżywienie paradoksalnie prawidłowe, co umożliwia różnicowanie z rakiem przełyku, który w momencie dużego zaawansowania dającego objawy dysfagii, objawia się już również chudnięciem i wyniszczeniem pacjenta.

W patogenezie achalazji bierze się także pod uwagę udział czynników autoimmunologicznych, infekcyjnych (głównie wirusy neurotropowe), środowiskowych oraz genetycznych. Pewną rolę może też odgrywać zmniejszenie wydzielania VIP, który uczestniczy w relaksacji mięśni gładkich.

Objawy kliniczne i przebieg[edytuj | edytuj kod]

  • dysfagia
  • zarzucanie treści pokarmowej do jamy ustnej
  • ból w klatce piersiowej
  • zgaga
  • kaszel
  • krztuszenie się
  • prawidłowe odżywienie
  • poszerzony przełyk o gładkich ścianach w badaniu kontrastowym

W wyniku zarzucania treści pokarmowej do dróg oddechowych może dojść do rozwoju zachłystowego zapalenia płuc.

Powikłania[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie stawia się na podstawie RTG przełyku po podaniu środka kontrastowego oraz badania endoskopowego. W celu potwierdzenia rozpoznania wykonuje się również manometrię przełyku.

Radiologiczna klasyfikacja zaawansowania achalazji:

  • I° – bez zmian w obrazie radiologicznym
  • II° – szerokość przełyku < 4 cm
  • III° – szerokość przełyku 4–6 cm
  • IV° – przełyk poszerzony na całej długości o sigmoidalnym kształcie; oś długa przełyku ulega załamaniu.

Wykładniki achalazji w badaniu manometrycznym przełyku:

Różnicowanie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. F. Farrokhi, MF. Vaezi. Idiopathic (primary) achalasia.. „Orphanet J Rare Dis”. 2, s. 38, 2007. DOI: 10.1186/1750–1172–2–38. PMID: 17894899. 
  2. 2,0 2,1 M. Bortolotti, G. Coccia, F. Brunelli, P. Sarti i inni. Isosorbide dinitrate or nifedipine: which is preferable in the medical therapy of achalasia?. „Ital J Gastroenterol”. 26 (8). s. 379–82. PMID: 7703511. 
  3. 3,0 3,1 3,2 L. Wang, YM. Li, L. Li. Meta-analysis of randomized and controlled treatment trials for achalasia.. „Dig Dis Sci”. 54 (11), s. 2303–11, Nov 2009. DOI: 10.1007/s10620–008–0637–8. PMID: 19107596. 
  4. 4,0 4,1 JE. Leyden, AC. Moss, P. MacMathuna. Endoscopic pneumatic dilation versus botulinum toxin injection in the management of primary achalasia.. „Cochrane Database Syst Rev”, s. CD005046, 2006. DOI: 10.1002/14651858.CD005046.pub2. PMID: 17054234. 
  5. A. Kilic, MJ. Schuchert, A. Pennathur, S. Gilbert i inni. Long-term outcomes of laparoscopic Heller myotomy for achalasia.. „Surgery”. 146 (4), s. 826–31; discussion 831–3, Oct 2009. DOI: 10.1016/j.surg.2009.06.049. PMID: 19789044. 
  6. AJ. Eckardt, VF. Eckardt. Current clinical approach to achalasia.. „World J Gastroenterol”. 15 (32), s. 3969–75, Aug 2009. PMID: 19705490. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.