Achalciche

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Achalciche
ახალციხე
Państwo  Gruzja
Data założenia X/XI w.
Populacja (2002)
• liczba ludności

18 500
Położenie na mapie Samcche-Dżawachetii
Mapa lokalizacyjna Samcche-Dżawachetii
Achalciche
Achalciche
Położenie na mapie Gruzji
Mapa lokalizacyjna Gruzji
Achalciche
Achalciche
Ziemia 41°38′01″N 42°59′06″E/41,633611 42,985000Na mapach: 41°38′01″N 42°59′06″E/41,633611 42,985000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Forteca Rabati
Szturm twierdzy Achalcyche 1828, obraz Januarego Suchodolskiego

Achalciche (także Achalcyche; gruz. ახალციხე, dawniej Lomsia) – miasto w Gruzji w prowincji Samcche-Dżawachetia[1], miejscowość uzdrowiskowa w kompleksie źródeł termalnych. Jest ona położona w południowo-zachodniej części kraju w Małym Kaukazie nad rzeką Pocchowi-Ckali.

Miasto powstało na przełomie X i XI wieku. Pod koniec XVI wieku zostało podbite przez Imperium osmańskie, pod którego rządami pozostawało przez wiele wieków. Z tych czasów pozostały budynki takie jak meczet, minaret i zabudowania pałacowe. W 1944 roku około 115 tys. mieszkających w tym regionie mechetyjskich Turków zostało wygnanych do Centralnej Azji. Obecnie miasto liczy ok. 18,5 tys. mieszkańców, z czego 61% to Gruzini, a 37% to mniejszość ormiańska. (dane z 2002 roku)[2]. Mieszka w nim dość liczna Polonia[3].Działa także Związek Polaków Południowej Gruzji. Stowarzyszenie to tworzą głównie potomkowie zesłanych na Kaukaz powstańców styczniowych.

Na wzgórzu położonym w starej części miasta - Rabati - znajduje się zamek-twierdza z XII wieku. Został on niedawno zrekonstruowany. Teren twierdzy zajmuje około 7 hektarów. Znajduje się tam m.in. złożony system fortyfikacji obronnych, domy o tradycyjnej regionalnej architekturze, stare łaźnie, kościół, regionalne Muzeum Historyczne, meczet z 1752 roku oraz ruiny medresy[4].

W mieście rozwija się przemysł spożywczy, budowlany i przemysłowy. Ponadto wydobywa się węgiel brunatny, a w okolicy miasta także agaty i diatomit.

W mieście znajduje się Muzeum Sztuki Gruzińskiej oraz pomnik królowej Tamary[1].

W latach 1946-1991 w mieście stacjonowało dowództwo oraz większość jednostek wyprowadzonej ze składu Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w Polsce 10. gwardyjskiej Pieczengskiej Dywizji Zmotoryzowanej (JW 01501)[5]. W okresie pobytu w Gruzji dywizja wchodziła w skład 9. Armii Ogólnowojskowej, a po jej rozformowaniu - w skład 31. Korpusu Armijnego Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego[6].

W ośrodkach uzdrowiskowych leczy się choroby narządów ruchu, układów nerwowego i pokarmowego oraz chorób narządów rodnych.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Opracowano na podstawie informacji zawartych w Popularnej Encyklopedii Powszechnej, Kraków 1994, ISBN 83-85719-07-5.