Achaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Portret Achaza w Promptuarii Iconum Insigniorum

Achaz (hebr.: אחז, skrócona forma imienia Jehoachaz: [oby] Jahwe uchwycił − postać biblijna ze Starego Testamentu.

Król Judy w latach 734 p.n.e.-728 p.n.e. (daty sporne), współrządził od 735 lub wcześniej. Był synem Jotama. Po śmierci ojca został królem. Wprowadził kult pogański i nawet złożył w ofierze swojego własnego syna.

Achaz został pokonany, kiedy Izrael i Syria podczas wojny syro-efraimskiej przeprowadziły wspólny atak na Judę. Odrzucając radę proroka Izajasza, zwrócił się o pomoc do króla asyryjskiego Tiglat-Pilesera III i tak stał się mu poddanym. Po jego śmierci rządy objął jego syn Ezechiasz. Pojawia się w 2 Krl 15,38 nn. i 2 Krn 27,9 nn..

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jotam
Menora.svg król Judy
ok. 734 - 728 p.n.e. (daty sporne)
Menora.svg Następca
Ezechiasz
Ojciec
Jotam
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Krl, 2Krn
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Ezechiasz