Achaz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Achaz (hebr.: אחז, skrócona forma imienia Jehoachaz: [oby] Jahwe uchwycił − postać biblijna ze Starego Testamentu.
Król Judy w latach 734 p.n.e. - 728 p.n.e. (daty sporne), współrządził od 735 lub wcześniej. Był synem Jotama. Po śmierci ojca został królem. Wprowadził kult pogański i nawet złożył w ofierze swojego własnego syna.
Achaz został pokonany, kiedy Izrael i Syria, podczas wojny syro-efraimskiej przeprowadziły wspólny atak na Judę. Odrzucając radę proroka Izajasza, zwrócił się o pomoc do króla asyryjskiego - Tiglat-Pilesera III i tak stał się jego poddanym. Po jego śmierci rządy objął jego syn Ezechiasz. Pojawia się w 2 Krl 15,38 nn. i 2 Krn 27,9 nn..
Bibliografia [edytuj]
| Poprzednik Jotam |
 |
król Judy ok. 734 - 728 p.n.e. (daty sporne) |
|
Następca Ezechiasz |
| Ojciec Jotam |
 |
Postać biblijna Występuje w księgach: 2Krl, 2Krn |
|
Synowie Ezechiasz |
