Adad-nirari II
Adad-nirari II (sum. diškur.érin.táh; akad. Adad-nērārī, tłum. "bóg Adad jest moją pomocą"[1]) – król Asyrii, syn i następca Aszur-dana II; według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 21 lat[2]. Jego rządy datowane są na lata 911-891 p.n.e.[3]
Wstąpił na tron w momencie, gdy Asyria była ograniczona zaledwie do rdzennych ziem w dorzeczu Tygrysu i Małego Zabu. Do miast asyryjskich od zachodu zaczęli docierać w swoich wyprawach Aramejczycy, natomiast od wschodu otaczały kraj wrogie ludy z gór Zagros. Adad-nirari II rozpoczął wojnę z plemionami aramejskimi. Wyparł je z doliny Tygrysu oraz wzgórz Kasziari (na północ od Nisibin). Następnie podążył w kierunku Al Dżaziry gdzie zburzył albo na nowo ufortyfikował miasta, które niegdyś wydarto bogu Aszurowi[4]. Zorganizował wyprawę w rejon gór Zagros, w rejon dzisiejszego Kurdystanu.
Stoczył dwie zwycięskie wojny z babilońskim królem Szamasz-mudammiqiem, które powiększyły asyryjski stan posiadania o ziemie na wschód od Eufratu oraz o dwa miasta graniczne Hit i Zanku. Kolejna kampania przeciwko królowi Babilonii Nabu-szuma-ukinowi I zakończyła się zawarciem porozumienia gwarantującego pokój między obu państwami na okres co najmniej 80 lat. Każdy z sygnatariuszy porozumienia poślubił córkę drugiego, aby przypieczętować zawarte porozumienie[5].
Podbił kraj Hanigalbat, będący spadkobiercą królestwa Mitanni. Zapewnił również Asyrii zaopatrzenie w surowce. Jego następcą został jego syn Tukulti-Ninurta II.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata, t.1, Polskie Media Amer.Com, ss. 188-189, ISBN 83-7425-026-7.
- Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 563, ISBN 978-84-9819-809-6.
- A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s.86-135.
| Poprzednik Aszur-dan II |
król Asyrii 911-891 p.n.e. |
Następca Tukulti-Ninurta II |