Adam Bogoria-Zakrzewski
| Adam Kazimierz Bogoria-Zakrzewski | |
 pułkownik |
|
| Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1892 Mokrowszczyzna |
| Data i miejsce śmierci | 1958 Sopot,  Polska |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1914-1947 |
| Siły zbrojne | Wojsko Polskie |
| Stanowiska | dowódca 1 psk, dowódca Pomorskiej BK |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, kampania wrześniowa, |
| Odznaczenia | |
    |
|
Spis treści |
Adam Kazimierz Bogoria-Zakrzewski (ur. 25 lutego 1892 roku w Mokrywszczyźnie k. Żytomierza, zm. 1958 w Sopocie) - pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
W 1914 roku wstąpił jako ochotnik do armii rosyjskiej. Od 1917 roku służył w 3 Pułku Ułanów w składzie I Korpusu Polskiego w Rosji. Od 1920 roku zastępca dowódcy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, W dniach 29 lipca - 2 sierpnia 1920 roku w Kaliszu, pełniąc obowiązki dowódcy zorganizował 203 Ochotniczy Pułk Ułanów. Do 9 września 1920 roku był zastępcą dowódcy pułku, mjr. Zygmunta Podhorskiego, a następnie objął dowództwo 203 Ochotniczego Pułku Ułanów i sprawował je do marca 1921 roku.
Po zakończeniu wojny z bolszewikami został skierowany na kurs do Grudziądza. Później dowodził II dywizjonem 19 Pułku Ułanów Wołyńskich w Ostrogu [1]. Od maja 1924 roku pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 3 Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku [2], a od marca 1926 roku pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 3 Pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach [3]. Do wiosny 1929 roku był zastępcą dowódcy 10 Pułku Strzelców Konnych w Łańcucie [4]. W okresie od 11 kwietnia 1929 do 12 czerwca 1937 roku dowodził 1 Pułkiem Strzelców Konnych w Garwolinie [5]. Do sierpnia 1939 roku pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Pomorskiej Brygady Kawalerii. Z chwilą objęcia przez gen. bryg. Stanisława Grzmot-Skotnickiego dowództwa Grupy Osłonowej "Czersk" został dowódcą Pomorskiej Brygady Kawalerii.
Po kapitulacji stał na czele Biura Ewakuacyjnego jeńców polskich na Węgrzech. W okresie od 24 listopada 1940 roku do 1 grudnia 1941 roku dowodził 7 Brygadą Kadrową Strzelców. Następnie pełnił służbę na stanowisku I zastępcy dowódcy Brygady Szkolnej. Równocześnie od czerwca 1942 roku do stycznia 1943 roku sprawował funkcję komendanta Obozu Rozdzielczego w Auchtertool. Po wojnie mieszkał w kraju.
[edytuj] Awanse
- major - zweryfikowany 3 maja 1922 roku ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 101. lokatą w korpusie oficerów jazdy
- podpułkownik - 12 kwietnia 1927 roku ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów kawalerii
- pułkownik - ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów kawalerii
[edytuj] Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Międzysojuszniczy "Médaille Interalliée"
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Juszkiewicz, Andrzej Urbaniak, Dowódcy Polskiego Września, Ciechanów 1989.
- Rocznik Oficerów Kawalerii 1930, Główna Drukarnia Wojskowa, Warszawa 1930,
- Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932
- Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych
- Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej
- Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej
- Uczestnicy kampanii wrześniowej
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi
- Urodzeni w 1892
- Zmarli w 1958
