Adam Boniecki (heraldyk)
Adam Boniecki, właśc. Adam Józef Feliks Fredro-Boniecki herbu Bończa (ur. 19 listopada 1842 w Żydowie (kieleckie), zm. 24 czerwca 1909 w Warszawie) – polski historyk, heraldyk, prawnik.
Pochodził z rodziny szlacheckiej. Był synem Ferdynanda i Leontyny ze Stadnickich. Wcześnie stracił rodziców. Studiował prawo na uniwersytecie w Petersburgu i w Ecole de Droit w Paryżu. W latach 1865-1872 pracował w sądownictwie w Warszawie. Po osiedleniu się w majątku Świdno pod Warszawą zajął się badaniami heraldycznymi. W 1899 rozpoczął wydawanie wielotomowego dzieła Herbarz polski, przy współpracy z Arturem Reiskim; do 1909 opracował trzynaście tomów. Po śmierci Bonieckiego prace nad Herbarzem kontynuowali Reiski i Włodzimierz Dworzaczek. Jeden z pierwszych członków Polskiego Towarzystwa Heraldycznego.
Opublikował ponadto m.in.:
- Kronika rodziny Bonieckich (1875)
- Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI w. (1887)
[edytuj] Bibliografia
- Semkowicz W., Ś.p. Adam Fredro Boniecki, "Miesięcznik Heraldyczny" R. 2, Nr 8-9 (sierpień-wrzesień 1909), s. 105-109.
- Słownik historyków polskich (pod redakcją Marii Prosińskiej-Jackl), Warszawa 1994
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Herbarz polski Adama Bonieckiego w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego
[edytuj] Literatura dodatkowa
- Włodzimierz Dworzaczek: Boniecki-Fredro Adam. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 302–303. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910
