Adam Glapiński

Adam Glapiński
Data i miejsce urodzenia	9 kwietnia 1950 Warszawa
Minister gospodarki przestrzennej i budownictwa
Przynależność polityczna	Porozumienie Centrum
Okres urzędowania	od 12 stycznia 1991 do 5 grudnia 1991
Poprzednik	Aleksander Paszyński
Następca	Andrzej Diakonow
Minister współpracy gospodarczej z zagranicą
Przynależność polityczna	Porozumienie Centrum
Okres urzędowania	od 23 grudnia 1991 do 5 czerwca 1992
Poprzednik	Dariusz Ledworowski
Następca	Andrzej Arendarski
Senator IV kadencji
Przynależność polityczna	Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania	od 20 października 1997 do 18 października 2001

Adam Glapiński (ur. 9 kwietnia 1950 w Warszawie) – polski polityk, ekonomista, były minister gospodarki przestrzennej i budownictwa oraz minister współpracy gospodarczej z zagranicą, poseł na Sejm I kadencji, senator IV kadencji, członek Rady Polityki Pieniężnej.

Życiorys

Ukończył w 1972 studia na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Od 1974 związany zawodowo z tą uczelnią jako wykładowca. Zajmuje stanowiska profesora nadzwyczajnego w SGH oraz w Wyższej Szkole Ekonomii i Prawa im. prof. Edwarda Lipińskiego w Kielcach. Uzyskał stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego. Od 2006 kieruje dziennym studium doktoranckim w Kolegium Zarządzania i Finansów SGH.

Był także wykładowcą w Polskiej Akademii Nauk (1978–1983), Inter-University Centre of Postgraduate Studies w Dubrowniku (1986–1989), University of Colorado at Boulder (1993–1998). W 1988 otrzymał stypendium Societe Historique et Litteraire Polonaise w Paryżu.

Działał w "Solidarności" i KLD. W 1991 zajmował urząd ministra budownictwa i gospodarki przestrzennej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W 1991 z listy POC jako kandydat Porozumienia Centrum został wybrany posłem na Sejm I kadencji. W rządzie Jana Olszewskiego pełnił funkcję ministra współpracy gospodarczej z zagranicą. W 1997 z ramienia Ruchu Odbudowy Polski uzyskał mandat senatora IV kadencji w województwie tarnowskim. Wkrótce odszedł z ROP, przystępując do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i Klubu Senatorskiego AWS. W Senacie był wiceprzewodniczącym Komisji Gospodarki Narodowej. W 2001 nie ubiegał się o reelekcję.

Później był ekspertem Prawa i Sprawiedliwości. Z rekomendacji związanego z tą partią ministra skarbu państwa w 2007 obejmował funkcje przewodniczącego rad nadzorczych Centralwings S.A. i KGHM Polska Miedź S.A. oraz prezesa zarządu Polkomtel S.A. 5 lutego 2009 został jednym ze społecznych doradców ekonomicznych prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Należy do Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, przez dwa lata (1981–1991) pełnił funkcję sekretarza Sekcji Teorii Ekonomii i Polityki. W latach 1993–2001 kierował Instytutem Wolności Ekonomicznej i Politycznej. Jest członkiem kapituły nagrody "Teraz Polska" (od 2006), International Joseph A. Schumpeter Society (od 2002) oraz European Society for the History of Economic Thought (od 2007).

16 lutego 2010 prezydent Lech Kaczyński ogłosił swoją decyzję o powołaniu go w skład Rady Polityki Pieniężnej.

Wybrane publikacje

• Transforming Economic Systems: the Case of Poland, Wyd. Physica-Verlag Heidelberg w Niemczech i Springer-Verlag New York w USA, 1991
• Nowa Polska, Wyd. IKAR, Warszawa 1999
• Ekonomia Niepodległości, Wyd. ALFA, Warszawa 2000
• Kapitalizm, demokracja i kryzys państwa podatków, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa 2003
• Meandry historii ekonomii, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa 2006

Bibliografia

• Strona sejmowa posła I kadencji
• Adam Glapiński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)