Adam Kisiel
| Adam z Brusiłowa Swiatołd Kisiel Magnifico Dn. Adamo de Brusilow Sventoldicio Kisiel Domino et haeredi in Huszcza Gnoino et Kisielgrod Palatino Braclarierisi, Capilaneo Noszoviae, Kioviensis, et demum Palatinus Kioviensis etc. cet. (1600-1653) |
||||||||
 |
||||||||
| Wojewoda kijowski | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||
|
||||||||
|
Adam z Brusiłowa Swiętołdycz-Swiatołd Kisiel, łac. Adamo de Brusilow Sventoldicio Kisiel, ukr. Адам з Брусилова Свентольдич Кисіль herbu Kisiel (ur. 1600 w Niskieniczach, zm. 1653 tamże), właściciel Kisielina (daw. Kisielgrodu), Huszczy, i Brusiłowa; prawosławny wojewoda kijowski od 1649 i bracławski od 1648, który odegrał pewną rolę podczas powstań kozackich jako przedstawiciel obozu ugodowego. Ostatni prawosławny senator I Rzeczypospolitej.
Jeszcze jako starosta nossowski wziął udział w wojnie smoleńskiej. W grudniu 1632 roku obok kasztelana kamienieckiego Kazimierza Piaseczyńskiego oraz kniazia Jaremy Wiśniowieckiego dowodził oddziałem jazdy i Kozaków zaporoskich, walczącym w starciu zakończonym jednym z pierwszych polskich zwycięstw, rozbijając moskiewski podjazd. W lutym zagon Kisiela, Piaseczyńskiego i Wiśniowieckiego działał w okolicach Putywla; podczas drugiego najazdu w maju 1633 Wiśniowiecki, Piaseczyński i Kisiel oblegali Putywl, po czym po odstąpieniu zniechęconych Kozaków, 19 czerwca polscy dowódcy ruszyli w głąb terytorium przeciwnika, pustosząc m. in. okolice Kurska i Briańska i odcinając posiłki od głównej armii Szeina.
W czasie powstania Kozaków w 1637, na czele których stanął Paweł Pawluk, Adam Kisiel prowadził pertraktacje ze zbuntowanymi, odciągając wielu od wzięcia udziału w insurekcji. Po zdławieniu powstania Kisiel udał się do Trechtymirowa i rozpoczął rejestr 5000 Kozaków wg nowego systemu: przysięga na posłuszeństwo królowi i Rzeczypospolitej, posłuszeństwo starszyźnie, zaniechanie wypraw na terytorium tureckie i spalenie czółen.
Na początku powstania Chmielnickiego wysłał do Kozaków prawosławnego mnicha, Petroniego Łaskę, który próbował nakłonić ich do zaprzestania działań wojennych. Uchwalona 22 lipca 1648 rezolucja sejmu wyznaczyła Kisiela oraz podstolego poznańskiego Aleksandra Sielskiego, podkomorzego przemyskiego Franciszka Dubrawskiego i podkomorzego mozyrskiego Teodora Obuchowicza do prowadzenia rokowań z Chmielnickim. Rozmowy rozpoczęły się w lutym 1649 i zakończyły fiaskiem.
Po śmierci, jego szczątki spoczęły w cynowej trumnie w ufundowanym przez niego monastyrze bazyliańskim w rodzinnych Niskieniczach.
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Lepszy (red.): Słownik biograficzny historii powszechnej do XVII stulecia. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1968.
| Poprzednik Dominik Aleksander Kazanowski |
 |
wojewoda bracławski 1648-1649 |
|
Następca Władysław Myszkowski |
