Adam Kocur

Adam Kocur
Data i miejsce urodzenia	1894 Kuźnia Raciborska
Data i miejsce śmierci	1965 Frankfurt nad Menem
Prezydent Katowic
Okres sprawowania	1928-1939
p.o. kanclerza kurii dla Polaków we Frankfurcie nad Menem
Okres sprawowania	od 1957
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	1951
Odznaczenia

Adam Kocur (ur. 1894 roku w Kuźni Raciborskiej, zm. 12 stycznia 1965 r. we Frankfurcie nad Menem) – polski powstaniec, doktor praw, polityk, duchowny, prezydent Katowic w latach 1928−1939.

Urodził się w Kuźni Raciborskiej koło Raciborza, w rodzinie chłopskiej. W gimnazjum w Raciborzu był członkiem kółka im. Tomasza Zana. Następnie studiował teologię we Wrocławiu. Był członkiem organizacji "Zet". W latach 1914-1918 został powołany do armii niemieckiej. Po wybuchu powstania wielkopolskiego wziął w nim udział jako dowódca batalionu. Następnie został oficerem I Pułku Strzelców Bytomskich. Po udziale w II powstaniu śląskim pełnił służbę w sztabie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Następnie służył w Policji Dolnego Śląska.

W nocy z 2 na 3 maja 1921 r. dowodził polskimi członkami tej organizacji przy rozbrajaniu niemieckich policjantów w Katowicach. Wraz z Walentym Fojkisem był przejściowo dowódcą grupy taktycznej. Podczas III powstania organizował żandarmerię powstańczą.

W latach 1922-1926 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od 1926 r. do 1928 r. był komendantem policji w województwie śląskim. W roku 1928 uzyskał doktorat w Krakowie i został prezydentem Katowic (pełnił tę funkcję do 3 września 1939 r.). Był posłem do Sejmu Śląskiego II-IV kadencji, działaczem Związku Powstańców Śląskich, Polskiego Związku Zachodniego oraz Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku. W dwudziestoelciu międzywojennym przewodniczył także Śląskiemu Towarzystwu Wystaw i Propagandy Gospodarczej.

Był inicjatorem i przewodniczącym komitetu budowy polskiego stadionu narodowego, którego projekt był gotowy w 1939 r. Plan budowy pokrzyżowała niemiecka agresja na Polskę.

W latach II wojny światowej przebywał w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie pracował w UNRRA w Niemczech Zachodnich. W roku 1949 r. podjął studia teologiczne w Rzymie, a 22 grudnia 1951 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kard. Clemente Micary w Bazylice św. Jana na Lateranie. Od 1957 r. pełnił obowiązki kanclerza kurii dla Polaków w Niemczech we Frankfurcie nad Menem. Tam zmarł i został pochowany.

Jego imieniem została nazwana ulica w Katowicach−Szopienicach.

Odznaczenia

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
• Wielkopolski Krzyż Powstańczy
• Krzyżem Walecznych

Bibliografia

• Danuta Sieradzka, Prezydent Katowic w latach 1928-1939 Adam Kocur, Katowice, Muzeum Historii Katowic, 1992.