Adam Korwin-Sokołowski

Adam Ludwik Korwin-Sokołowski
podpułkownik
Data urodzenia	22 lipca 1896
Data śmierci	12 sierpnia 1979
Przebieg służby
Lata służby	1914-1935 1939-1946
Siły zbrojne	Legiony Polskie Wojsko Polskie
Jednostki	1 Pułk Ułanów Legionów Polskich, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
Stanowiska	szef Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka II wojna światowa
Późniejsza praca	wojewoda nowogródzki (1935-1939)
Odznaczenia

Grób wojewody nowogródzkiego Adama Korwin-Sokołowskiego i Zygmunta Korwin-Sokołowskiego – prezesa Zarządu Ogólnokrajowego Stow. Komb. PSZ na Zachodzie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Adam Ludwik Korwin-Sokołowski (ur. 22 lipca 1896, zm. 12 sierpnia 1979) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, wojewoda nowogródzki.

Życiorys

Przed I wojną światową członek "Zarzewia" i Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej "Filarecja". Od 1912 w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim.

Po wybuchu I wojny światowej żołnierz 1 Pułku Ułanów Legionów. Po kryzysie przysięgowym w 1917 internowany w obozach w Łomży i Beniaminowie. Po odzyskaniu niepodległości od listopada 1918 w Wojsku Polskim.

Po przewrocie majowym w Departamencie Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych, od 1928 w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych. Od 26 sierpnia 1930 szef Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych, marszałka Józefa Piłsudskiego. Obowiązki szefa gabinetu przyjął od ppłk dypl. Józefa Becka. Pełniąc służbę w naczelnych władzach wojskowych, pozostawał oficerem nadetatowym 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego.

Od 17 grudnia 1935 do 17 września 1939 wojewoda nowogródzki. Po agresji ZSRR na Polskę internowany na Łotwie, zbiegł i przedostał się przez Szwecję do Francji, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego we Francji. Od 1944 w Wojsku Polskim na Bliskim Wschodzie. Po wojnie na emigracji w Wielkiej Brytanii. W 1956 powrócił do kraju.

Wspomnienia

Adam Korwin-Sokołowski opublikował książkę pt. Fragmenty wspomnień 1910-1945, którą w 1985 wydała w Paryżu oficyna Editions Spotkania (ISBN 2-86914-005-3).

Awanse

• Major – 18 lutego 1928 ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 25 lokatą w korpusie oficerów kawalerii

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Niepodległości
• Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
• Złoty Krzyż Zasługi
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921

Bibliografia

• Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1923
• Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924
• Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928
• Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932
• Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931