Adam Majewski (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Adam Majewski (ur. 24 maja 1907 w Lublinie, zm. 1979 w Toruniu) – polski lekarz-chirurg, a także pisarz.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Dzieciństwo i młodość

Był absolwentem Gimnazjum i Liceum Stefana Batorego w Lublinie, które ukończył w 1926 roku. Początkowo student Wyższej Szkoły Handlowej (Szkoły Głównej Handlowej) w Warszawie w l. 1927-30, a następnie Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Dyplom lekarza uzyskał w 1936 roku, a tytuł doktora medycyny 2 lata później. Do momentu wybuchu wojny pracował w klinice chirurgicznej we Lwowie, a następnie w Warszawie. Ogłosił 6 prac naukowych z zakresu chirurgii i torakochirurgii.

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Maltania w Warszawie.

[edytuj] II wojna światowa

W 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej. Następnie internowany na Węgrzech, skąd zbiegł w lutym 1940 roku i przedostał się do polskich sił zbrojnych we Francji i potem w Wielkiej Brytanii. Brał udział w działaniach Polskich Sił Zbrojnych we Francji, na Środkowym i Bliskim Wschodzie oraz we Włoszech. Podczas włoskiej kampanii był lekarzem 3 Batalionu Strzelców Karpackich. Kontuzjowany w czasie bitwy o Monte Cassino. "Okazało się, że mam pękniętą łękotkę. Poza tą sprawą byłem przeziębiony, potłuczony i w najwyższym stopniu wyczerpany"[1]. W kwietniu 1945, po bitwie o Bolonię, został wyznaczony na stanowisko komendanta Polowej Czołówki Chirurgicznej Nr 350.

[edytuj] Okres powojenny

Po powrocie do kraju w 1947 roku pracował jako lekarz w Toruniu i Lublinie. Autor prac naukowych z dziedziny chirurgii i torakochirurgii oraz wielu książek ze wspomnień wojennych. Jego pierwsza książka "Wojna, Ludzie i Medycyna" ukazała się w 1960 roku. Od 1972 członek ZAiKS, od 1976 członek Związku Literatów Polskich.

Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 36).

[edytuj] Dorobek pisarski

  • Wojna, ludzie i medycyna, 1960, Wyd. Lubelskie
  • Zaczęło się w Tobruku. Opowieść o Adolfie Bocheńskim 1974, Wyd. Lubelskie
  • Wojenne opowieści porucznika Szemraja, 1975, Wyd. Lubelskie
  • Lekarz też człowiek, 1979, Wyd. Lubelskie

[edytuj] Odznaczenia

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Adam Majewski, Wojna, ludzie i medycyna s. 408

[edytuj] Bibliografia

  • Adam Majewski, Wojna, ludzie i medycyna, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1972, wyd. IV.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia