Adam Makowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Makowicz
Adam Makowicz.jpg
Koncert w Filharmonii rzeszowskiej (październik 2006)
Imię i nazwisko Adam Makowicz
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1940
Gnojnik
Pochodzenie  Polska
Instrument fortepian
Gatunek jazz
Zawód muzyk
Odznaczenia
Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Adam Makowicz (ur. 19 sierpnia 1940 w Gnojniku na tzw. Zaolziu, Protektorat Czech i Moraw[1]) – polski pianista jazzowy. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków w Rybniku[2].

W 1962 roku wraz z trębaczem Tomaszem Stańką, Makowicz utworzył grupę Jazz Darings, która była – zdaniem niemieckiego krytyka i teoretyka jazzu, Joachima Ernsta Berendta – "pierwszym europejskim zespołem grającym w stylu Ornette'a Colemana". Współpracował wówczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Urszulą Dudziak oraz zespołem Novi Singers.

W 1977 roku, z rekomendacji Benny'ego Goodmana oraz popularyzatora jazzu – Willisa Conovera, producent John Hammond zaprosił go na 10 tygodniowe tournee w USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla CBS Columbia zatytułowaną Adam. W 1978 roku Makowicz wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu Nowy Jork, Manhattan, stał się jego stałym domem.

Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, muzyk wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana "Żeby Polska była Polską".

Występując w USA pianista dzielił scenę, między innymi z Benny Goodmanem, Herbie Hancockiem, Earlem Hinesem, Freddiem Hubbardem, Sarah Vaughan, Teddym Wilsonem, George'em Shearingiem, George'em Mrazem, Alem Fosterem, Jackiem DeJohnette'em, Charliem Hadenem.

Był wielokrotnym solistą orkiestr i zespołów kameralnych: National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moskiewska Orkiestra Symfoniczna, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej Amadeus z Agnieszką Duczmal, Polskiej Filharmonii Kameralnej z Wojciechem Rajskim, Kwartetu Wilanów i wielu innych.

Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 roku. Koncert – pojedynek między mistrzem weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu – został utrwalony na płycie CD i DVD. Nagranie to zostało uhonorowane platynową płytą przez wytwórnię EMI.

Poza utworami jazzowymi Makowicz ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Fryderyk Chopin. W USA Adam Makowicz wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej.

W szerokim repertuarze Adam Makowicz posiada także utwory George'a Gershwina (uzyskał zgodę brata George'a, Iry Gershwina na własną, improwizowaną kadencję w "Błękitnej Rapsodii"), I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorów amerykańskich. W roku 2008 z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykańskiej Polonii, jazzmana uhonorowano włączeniem jego osoby w poczet najbardziej zasłużonych czterystu Polaków w historii Stanów Zjednoczonych Ameryki.

12 października 2009 z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[3].

Przypisy

  1. Diapazon – Polski Serwis Jazzowy – ARCHIWUM – Adam Makowicz (pol.). www.diapazon.pl. [dostęp 2012-05-31].
  2. Ci, którzy rozsławili Rybnik (pol.). katowice.gazeta.pl. [dostęp 2012-05-31].
  3. Złota Gloria Artis dla Adama Makowicza. mkidn.gov.pl, 12 października 2009.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]