Adam Makowicz
| Adam Makowicz | |
Koncert w Filharmonii rzeszowskiej (październik 2006) |
|
| Imię i nazwisko | Adam Makowicz |
| Data i miejsce urodzenia | 18 sierpnia 1940 Gnojnik |
| Pochodzenie | |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | muzyk |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Adam Makowicz (ur. 18 sierpnia 1940 w Gnojniku na Zaolziu[1]) – polski pianista jazzowy. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków w Rybniku[2].
W 1962 roku wraz z trębaczem Tomaszem Stańką, Makowicz utworzył grupę Jazz Darings, który był - wg niemieckiego krytyka i teoretyka jazzu, Joachima Ernsta Berendta - "pierwszym europejskim zespołem grającym w stylu Ornette'a Colemana". Współpracował wówczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Urszulą Dudziak oraz zespołem Novi Singers.
W 1977 roku, z rekomendacji Benny'ego Goodmana oraz popularyzatora jazzu – Willisa Conovera, producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournee w USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla CBS Columbia zatytułowaną Adam. W 1978 roku Makowicz wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu Nowy Jork, Manhattan, stał się jego stałym domem.
Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, muzyk wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana "Żeby Polska była Polską".
Występując w USA pianista dzielił scenę, między innymi z Benny Goodmanem, Herbie Hancockiem, Earlem Hinesem, Freddiem Hubbardem, Sarah Vaughan, Teddym Wilsonem, Georgem Shearingiem, Georgem Mrazem, Alem Fosterem, Jackiem DeJohnett’em, Charliem Hadenem.
Był wielokrotnym solistą orkiestr i zespołów kameralnych: National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moscow Symphony Orchestra, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej Amadeus z Agnieszką Duczmal, Polskiej Filharmonii Kameralnej z Wojciechem Rajskim, Kwartetu Wilanów i wielu innych.
Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 roku. Koncert - pojedynek między mistrzem weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu - został utrwalony na plycie CD i DVD. Nagranie to zostało uhonorowane platynową plytą przez wytwornię EMI Music.
Poza utworami jazzowymi Makowicz ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Chopina. W USA Adam Makowicz wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej.
W szerokim repertuarze Adam Makowicz posiada także utwory G. Gershwina (uzyskał zgodę brata George'a, Iry Gershwina na własną, improwizowaną kadencję w "Błękitnej Rapsodii"), I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorów amerykańskich. W roku 2008 z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykańskiej polonii, jazzmana uhonorowano włączeniem jego osoby w poczet najbardziej zasłużonych czterystu Polaków w historii Stanów Zjednoczonych.
12 października 2009 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[3].
Przypisy
- ↑ Diapazon - Polski Serwis Jazzowy - ARCHIWUM - Adam Makowicz (pol.). www.diapazon.pl. [dostęp 2012-05-31].
- ↑ Ci, którzy rozsławili Rybnik (pol.). katowice.gazeta.pl. [dostęp 2012-05-31].
- ↑ Złota Gloria Artis dla Adama Makowicza. mkidn.gov.pl, 12 października 2009.