Adam Myjak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Myjak
Adam Myjak.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1947
Stary Sącz, Polska
Narodowość polska
Dziedzina sztuki rzeźba
Odznaczenia
Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Strona domowa

Adam Myjak (ur. 3 stycznia 1947 w Starym Sączu) – polski rzeźbiarz i pedagog, profesor zwyczajny Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Dzieciństwo spędził w Częstochowie, gdzie rozpoczął edukację szkolną. W 1958 roku rodzice wraz z piątką dzieci przenieśli się do Sandomierza. Tu Adam Myjak ukończył szkołę podstawową, a następnie w 1965 roku I Liceum Ogólnokształcące - Collegium Gostomianum. Zgodnie z zainteresowaniami plastycznymi rozpoczął jeszcze w tym samym roku studia na wydziale rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1971 roku. Po obronie pracy dyplomowej związał się na stałe z macierzystą uczelnią, w której pracuje do dziś (tylko w latach 1979-1981 przebywał na stypendium twórczym w Duisburgu - RFN, gdzie na tamtejszym Uniwersytecie na Wydziale Sztuk Pięknych wykładał rzeźbę).

W ASP przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej od asystenta do profesora zwyczajnego. Był trzykrotnie wybierany na rektora tej uczelni (1990; 1996; 1999). Prowadził też na ASP własną pracownię rzeźby.

Adam Myjak był redaktorem graficznym pisma "Orientacja" oraz miesięcznika literackiego młodych "Nowy Wyraz", był związany nie tylko formalnie z poetyckim pokoleniem 68 roku. Był stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki w 1971 i 1974 roku. Został wyróżniony Nagrodą II stopnia Prezesa Rady Ministrów w 1979 roku.

Pierwsze sukcesy artystyczne zaczął odnosić już w czasach studenckich: zdobył I nagrodę za "Najlepszą pracę roku 1967 studentów Warszawy" - rzeźba; w 1968 roku dwie II nagrody - za rzeźbę i III nagrodę oraz wyróżnienie za rysunek w ogólnopolskim konkursie o tematyce wojskowej; w 1970 roku - uhonorowany został III nagrodą w ogólnopolskim konkursie na dzieło plastyczne o tematyce kopernikowskiej; w 1971 roku - II nagrodą w ogólnopolskim konkursie "Człowiek, praca, środowisko", II nagrodą za rzeźbę "Stary aktor"; 1972 roku zdobył I i II nagrodę w konkursie na medal kopernikowski, I nagrodę i wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie medalierskim z okazji XXX- lecia LWP; brązowy medal na III Festiwalu Sztuk Pięknych; w 1973 roku przyznano mu srebrny medal na IV Festiwalu Sztuk Pięknych; w 1979 roku - nagrodę Hiszpańskiej Federacji Żeglarskiej za rzeźbę "Żagiel" na VII Międzynarodowym Biennale "Sport w sztukach pięknych" w Barcelonie; w 1983 roku uzyskał wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie na pomnik powstania warszawskiego; w 1987 roku - nagrodę honorową X Międzynarodowej Sztuki Krajów Nadbałtyckich (Rostock); w 1990 otrzymał Nagrodę Projektu za ubiegły rok. W 2005 został odznaczony przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

3 maja 2002 roku na gmachu Teatru Wielkiego w Warszawie została odsłonięta rzeźba Kwadrygi Apollina. Została ona wykonana przez Adama Myjaka i Antoniego Janusza Pastwę

Adam Myjak jest autorem 50 wystaw indywidualnych krajowych i zagranicznych, m.in. w 1981 roku w Muzeum im. W. Lehmbrucka w Duisburgu, 1989 roku w Muzeum Bochum, w 1991 roku w Instytucie Kultury Polskiej w Pradze, w 1993 roku w Zachęcie w Warszawie, w Muzeum Rzeźby w Orońsku, w 1994 w Muzeum Rzeźby w Białymstoku, w 1999 roku w Galerii Studio w Warszawie. Brał udział w wielu prestiżowych wystawach zbiorowych sztuki polskiej w kraju i zagranicą.

Jest także autorem licznych realizacji:

  • pomnikowych - 1970 rok: Pomnik konia-krwiodawcy (wg projektu M. Wnuka; wspólnie z Januszem Pastwą w Dralewie), 1983 rok: Pomnik katyński dla tzw. Dolinki Katyńskiej na warszawskich Powązkach Wojskowych (zrealizowany, ale ze względów politycznych nie ustawiony, obecnie przed konkatedrą Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku), 1984 rok: Pomnik Tadeusza Kościuszki w Połańcu, Pomnik Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Zalesiu koło Warszawy;
  • plenerowych - Orońsko, Wupertal, Minheim nad Rurą, Duisburg, Düsseldorf;
  • medalierskich - Jana Pawła II, LOT-u (Paderewskiego, Słowackiego, Kusocińskiego, Moniuszki, Pendereckiego), Mikołaja Kopernika;
  • wnętrz - Kościół św. Krzyża w Warszawie - płaskorzeźba Matka Boska Katyńska, nowy gmach Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego (rzeźba pełna) - 1999 rok;
  • scenograficznych, m.in. scenografia do spektaklu "Prometeusz" w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu oraz liczne prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Muzeum Śląskim w Katowicach, Muzeum w Bochum, Muzeum Lehmburcka w Duisburgu, galerii BWA, zbiorach prywatnych krajowych i zagranicznych.

Przypisy

  1. Warszawa. Wręczono złote medale "Gloria Artis". e-teatr.pl, 10 września 2005. [dostęp 21 czerwca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Wieczorek, Lech Majewski: Mistrzowie rzeźby. Muzeum Narodowe w Warszawie, 2004. ISBN 83-7100-238-6.
  • Zbigniew Taranienko: Próba istnienia. Dialogi o rzeźbie z Adamem Myjakiem. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 2012. ISBN 978-83-63594-98-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]