Zespół szermierzy AZS Kraków w 1922 roku. Trzeci od prawej Adam Papée.
Adam Papée (ur. 21 lipca 1895 we Lwowie, zm. 6 marca 1990 w Bydgoszczy), polski szermierz. Dwukrotny medalista olimpijski. Syn Fryderyka.
Był jednym z pionierów szermierki sportowej w Polsce, nie tylko jako zawodnik, ale także działacz. Znajdował się wśród założycieli Polskiego Związku Szermierczego, w latach 1926-1930 pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Walczył we wszystkich broniach, największe sukcesy odnosił jednak w szabli. Był indywidualnym mistrzem Polski (1926, 1927, 1929, 1932), cztery razy brał udział w igrzyskach olimpijskich (1924-1936) i zdobył dwa brązowe medale (oba w drużynie), w Amsterdamie i Los Angeles. Startował m.in. w barwach AZS Kraków oraz Legii Warszawa.
Ukończył III Gimnazjum im. Sobieskiego w Krakowie[1]. Po wybuchu I wojna światowej wstąpił do Legionów. Po kolejnej wojnie był trenerem w różnych klubach. Publikował wspomnienia, m.in. Na białą broń (KAW, 1987).
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
