Adam Słomka
| Adam Słomka | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1964 Cieszyn |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Konfederacja Polski Niepodległej - Obóz Patriotyczny |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Adam Andrzej Słomka (ur. 23 listopada 1964 w Cieszynie) – polski polityk, działacz opozycji demokratycznej w PRL, w latach 1991–2001 poseł na Sejm I, II, III kadencji.
Ma wykształcenie wyższe pedagogiczne (w 2000 ukończył Wyższą Szkołę Języków Obcych i Ekonomii w Częstochowie).
Spis treści |
[edytuj] Kariera polityczna
[edytuj] Działalność do 1990
Od 1981 związany z organizacją młodzieżową Konfederacji Polski Niepodległej, w której współpracował m.in. ze Sławomirem Skrzypkiem. Po wprowadzeniu stanu wojennego wspólnie zorganizowali podziemną drukarnię. W sierpniu 1982 został internowany, potem aresztowany. Mimo że miał 18 lat, więziony był przez kilka tygodni w bardzo ciężkich warunkach, najpierw w areszcie milicyjnym (w piwnicy, bez światła dziennego, bez kontaktu ze światem zewnętrznym, bez spacerów i bez okularów) potem w areszcie śledczym (gdzie karnie umieszczono go w celi śmierci z seryjnym mordercą)[1]. Został skazany na 1,5 roku pozbawienia wolności (w zawieszeniu). Po zwolnieniu (w listopadzie 1982) działał w Solidarności Walczącej i w KPN. W grudniu 1984 na II Kongresie został wybrany do Rady Politycznej KPN. Aresztowany w marcu 1985. W 1986, w drugim procesie kierownictwa KPN, został skazany na 2,5 roku więzienia za udział w kierowaniu nielegalną organizacją KPN mającą na celu obalenie ustroju[2][3]. Został zwolniony we wrześniu 1986. Latem 1986 matka Adama Słomki została potrącona śmiertelnie w centrum Katowic przez samochód, którym kierował Zygmunt Zygadło (wiceszef Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej, odpowiadający za śląską SB)[1]. W sierpniu 1988 za udział w protestach w śląskich kopalniach Słomka został skazany przez kolegium ds wykroczeń na 3 miesiące aresztu. Za działalność opozycyjną spędził w więzieniach PRL łącznie ponad 2 lata. Współorganizował manifestację 11 listopada 1988 w Katowicach – największą w tym mieście od 31 sierpnia 1982. Był jednym z przemawiających przed katedrą. Demonstranci zostali brutalnie zaatakowani przez funkcjonariuszy MO, ZOMO i SB (bito ich pałkami i kijami, a samochody milicyjne wjeżdżały w tłum z dużą szybkością – nikt jednak nie zginął). W proteście przeciwko brutalności sił porządkowych doszło do głodówki w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach – Adam Słomka był rzecznikiem prasowym tej akcji protestacyjnej[4]. Na III Kongresie KPN w marcu 1989 został ponownie wybrany do Rady Politycznej.
[edytuj] Działalność poselska
Pełnił mandat poselski w I, II i III kadencji Sejmu RP (1991–2001), wybierany w okręgu wyborczym Katowice. Był także polskim przedstawicielem w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu (przez 3 kadencje), brał udział w pracach Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego oraz sejmowej Komisji Integracji Europejskiej.
[edytuj] Działalność po usunięciu z KPN
Był liderem śląskiego KPN, a także przewodniczącym Rady Politycznej KPN. W 1996, po usunięciu z KPN, utworzył partię KPN-Obóz Patriotyczny (od 1999 działającą pod nazwą "KPN-Ojczyzna"). W 2000 w wyniku rozłamu w ugrupowaniu reaktywował KPN-OP, której do 2001 był przewodniczącym (ponownie został nim w 2005). W 2007 partia została z powodu niezłożenia sprawozdania za 2006 rok wykreślona z ewidencji, jednak ugrupowanie nie zaprzestało działalności.
[edytuj] Udział w wyborach
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 zorganizował komitet Konfederacja - Ruch Obrony Bezrobotnych. Otwierał jego listę w okręgu śląskim.
W wyborach parlamentarnych w 2005 Adam Słomka kandydował do Sejmu w okręgu katowickim jako lider listy ugrupowania Polska Konfederacja – Godność i Praca.
Adam Słomka zgłosił swoją kandydaturę w wyborach na urząd Prezydenta RP z ramienia Konfederacji Polski Niepodległej – Obóz Patriotyczny. Poparcia udzieliły mu Forum Przedsiębiorców Polskich, Krajowa Wspólnota Emerytów, Rencistów i Kombatantów, Ogólnopolski Ruch Obrony Bezrobotnych, Polska Racja Stanu i Porozumienie Organizacji Niepodległościowych. Jego komitet wyborczy został zarejestrowany 18 lipca 2005. W wyborach zajął ostatnie, 12. miejsce z poparciem 8895 wyborców (0,06%).
W wyborach w 2007 kandydował do Senatu w okręgu wyborczym nr 30 (katowickim) z ramienia komitetu wyborczego swojej partii – KPN-OP. Uzyskał 20 020 (4,27%) głosów, zajmując 9. (przedostatnie) miejsce.
W wyborach do PE w 2009 został zarejestrowany jako kandydat komitetu "Kocham Polskę" w okręgu śląskim, jednak komitet ostatecznie wycofał się z udziału w wyborach.
W wyborach prezydenckich w 2010 był pełnomocnikiem wyborczym kandydata Solidarności Walczącej Kornela Morawieckiego[5].
W wyborach samorządowych w 2010 był twórcą i pełnomocnikiem wyborczym komitetu "Polski Kierunek" i z jego listy kandydował do sejmiku województwa śląskiego. Komitet uzyskał w tym województwie 0,07% głosów.
W wyborach parlamentarnych w 2011 kandydował do Senatu w okręgu okołokatowickim z ramienia własnego komitetu "Konfederacja Godność i Praworządność", zajmując ostatnie miejsce spośród 6 kandydatów.
[edytuj] Rejestracje partii o nazwach podobnych do innych
Adam Słomka zarejestrował partię o nazwie Polska Unia Pracujących, myląco podobnej do popularnej w owym czasie (wybory do Sejmu w 1993) Unii Pracy. Partia Słomki wystawiła nawet jako swoich kandydatów na posłów osoby o tych samych imionach i nazwiskach, co kandydaci UP (jak np. Zbigniew Bujak).
Później zarejestrował partię o nazwie "Liga Patriotycznych Rodzin" – o nazwie bardzo podobnej do znanej partii Liga Polskich Rodzin i takim samym skrócie nazwy – LPR.
Działania te miały na celu – obok dezorientacji wyborców – także uzyskanie bezpłatnego czasu antenowego w ramach kampanii wyborczych; podejmowane były także próby odstępowania darmowych godzin innym komitetom wyborczym, co zostało ostatecznie zablokowane przez obowiązującą od 2001 Ordynację wyborczą (art. 181 ust. 4 wyraźnie zakazuje takich praktyk).
Ponadto 1997 z inicjatywy środowiska Adama Słomki powstało konkurencyjne wobec Krajowej Partii Emerytów i Rencistów ugrupowanie o nazwie Krajowe Porozumienie Emerytów i Rencistów Rzeczypospolitej Polskiej.
Słomka posługiwał się też nadal nazwą KPN (choć w 1996 został usunięty z tej partii), a nawet występował pod nazwą "przewodniczący KPN", co spotykało się z reakcją osób zainteresowanych[6]. Występował też jako działacz partii, koalicji lub komitetu wyborczego, które posługiwały się nazwą "KPN" lub "Konfederacja": "Konfederacja Polski Niepodległej - Obóz Patriotyczny" (utworzona jako partia polityczna w 1996), "Konfederacja Polski Niepodległej - Ojczyzna" (lifting KPN-OP w roku 1999), "Konfederacja Polski Niepodległej Obóz Patriotyczny" (nowa partia pod starą nazwą, utworzona po odejściu Słomki z KPN-O w roku 2000, wykreślona z rejestru partii politycznych w roku 2007), "Konfederacja" (koalicja wyborcza startująca w wyborach parlamentarnych w roku 2000), "Konfederacja - Ruch Obrony Bezrobotnych" (koalicja startująca w eurowyborach w roku 2004), "Konfederacja - Godność i Praca" (koalicja startująca w wyborach parlamentarnych w roku 2005), "Konfederacja Godność i Praworządność" (koalicja w wyborach parlamentarnych w roku 2011).
[edytuj] Postępowania sądowe
Ponieważ Adam Słomka w roku 2005 zebrał 100 tys. podpisów niezbędnych do rejestracji swojej kandydatury na prezydenta RP, a w wyborach uzyskał wynik stanowiący mniej niż 10% tej liczby, stąd prokuratura zainteresowała się sposobem zbierania przez niego podpisów[7]. W 2006 został tymczasowo aresztowany w związku z podejrzeniem o kierowanie zorganizowaną grupą dokonującą przestępstw przeciwko wyborom. Sprawa dotyczyła m.in. fałszowania list poparcia przed wyborami parlamentarnymi i prezydenckimi w 2005, w których był jednym z kandydatów. Przedstawiono mu sześć zarzutów, w tym kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, której celem było popełnianie przestępstw przeciwko wyborom. Zdaniem prokuratury, na polecenie Słomki na listach poparcia jego kandydatury i komitetu wyborczego kandydatów na parlamentarzystów przepisywano dane osobowe i fałszowano podpisy wyborców. Zgodnie z ustaleniami śledztwa, dane osobowe zaczerpnięto m.in. z list poparcia z poprzednich wyborów, a część z nich zdobyli przed wyborami przedstawiciele związanego z Adamem Słomką Ogólnopolskiego Ruchu Obrony Bezrobotnych (ROB).
ROB przekazywał zasiłki żywnościowe z darów z Unii Europejskiej. Prokuratura twierdzi, że rozdzielający pomoc koordynatorzy ROB nakłaniali korzystających z nich do głosowania na kandydatów komitetu, obiecując za to dodatkową pomoc. Używano też podstępu, podsuwając im kartki, które – jak się później okazywało – stawały się listami poparcia. Według prokuratury, na listach poparcia widnieją wielokrotnie podpisy tych samych osób, także tych, które nie chciały się pod nimi podpisać.
Poza kierowaniem grupą przestępczą Adam Słomka ma odpowiadać także m.in. za oszustwo – miał za drobne kwoty obiecać dwóm osobom, że załatwi im możliwość zasiadania w obwodowej komisji wyborczej. Miał też członkom ROB obiecywać, że wydawane przez niego legitymacje uprawniają do bezpłatnego przejazdu komunikacją miejską.
Adam Słomka jest zdaniem działaczy KPN-OP i RPWzP więziony za przekonania[8].
Kolejne zarzuty dotyczyły handlowania fałszywymi podpisami na listach wyborczych przed wyborami do europarlamentu w 2004 – Adam Słomka miał sprzedawać fałszywe podpisy Samoobronie i LPR[9].
W obronie Adama Słomki wystąpili senatorowie PiS (Piotr Andrzejewski, Jadwiga Rudnicka oraz Zbigniew Romaszewski), składając poręczenie osobiste[10], co doprowadziło do zamiany tymczasowego aresztowania na poręczenie osobiste.
W 2010 prokuratura zarzuciła Adamowi Słomce nakłanianie do pobicia sędziego. Było to związane z procesem cywilnym, który toczył się w roku 2005, na który Adam Słomka się nie stawiał. Aby zapewnić jego udział w procesie, sąd nakazał jego aresztowanie na okres 14 dni. W areszcie miał namawiać Dariusza K. (podejrzanego o udział w gangu "Krakowiaka"), aby "połamał nogi sędziemu" (chodziło o prezesa sądu w Katowicach)[11].
W kwietniu 2011 Adam Słomka, w związku z niestawianiem się w sądzie i na badania lekarskie, został po raz kolejny aresztowany na 14 dni[12].
12 stycznia 2012 Sąd Okręgowy w Warszawie ukarał Adama Słomkę karą 14 dni pozbawienia wolności za naruszenie powagi i porządku czynności sądowych przed ogłoszeniem wyroku w sprawie autorów stanu wojennego[13].
20 stycznia 2012 Adam Słomka i inni działacze KPN-OP zostali wyeksmitowani z wynajmowanego lokalu biurowego w związku z niepłaceniem czynszu. Eksmisję wykonał komornik sądowy w asyście policjantów[14].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Słomka do bicia. newsweek.pl, 16 grudnia 2008.
- ↑ Wyjaśnienia Adama Słomki na II procesie KPN
- ↑ Ostatnie słowo Adama Słomki na II procesie KPN
- ↑ Serwis Agencji Informacyjnej Solidarności Walczącej z 11 listopada 1988
- ↑ Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Kornela Morawieckiego. pkw.gov.pl, 2010.
- ↑ List Przewodniczącego KPN Władysława Borowca do Gazety Polskiej z 2009 roku
- ↑ Adam Słomka prawie jak gangster. tvn24.pl, 14 lipca 2011.
- ↑ Adam Słomka opuścił areszt. wp.pl, 2 sierpnia 2006.
- ↑ Adam Słomka sprzedawał fałszywe listy wyborcze. gazeta.pl, 19 lipca 2006.
- ↑ Senatorowie PiS-u ręczą za Adama Słomkę. gazeta.pl, 24 lipca 2006.
- ↑ Adam Słomka z KPN poszukiwany listem gończym. dziennikzachodni.pl, 29 marca 2011.
- ↑ Były kandydat na prezydenta RP zatrzymany. tvn24.pl, 2 kwietnia 2011.
- ↑ 2 lata w zawieszeniu dla Kiszczaka za stan wojenny. wp.pl, 12 stycznia 2012.
- ↑ KPN na bruku. Eksmisja w asyście policji. gazeta.pl, 20 lutego 2012.
