Adam Włodek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Adam Włodek (ur. 8 sierpnia 1922 w Krakowie, zm. 19 stycznia 1986 tamże) – polski poeta, redaktor i tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 jako ochotnik. W czasie okupacji działał w podziemiu kulturalnym, w latach 1943–1945 był redaktorem „Biblioteki Poetyckiej”. Po wojnie był redaktorem w krakowskiej prasie, m.in. w „Dzienniku Polskim”, a w latach 1953–1954 redaktorem „Dziennika Literackiego[1].

W kwietniu 1948 ożenił się z Wisławą Szymborską[2]; zamieszkali w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22 w Krakowie. Małżeństwo skończyło się rozwodem w 1954, jednak utrzymywali ze sobą przyjazne stosunki[3]. Pod jego wpływem Wisława Szymborska przez kilka lat wyznawała światopogląd komunistyczny, w roku 1950 zapisała się wraz z nim do PZPR[4]. Poeta został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w kwaterze M rząd 2.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Adam Włodek wydał 10 zbiorów wierszy[1] i innych utworów takich jak:

  • Wiązanka jaskrów (wydanie konspiracyjne, 1944),
  • Arkusz poetycki (wydanie konspiracyjne, 1944),
  • Najcichszy sztandar (wydanie konspiracyjne anonimowe w 1944, książkowe 1945),
  • Mruczek w butach (1948, ilustrowała Wisława Szymborska[3]),
  • Z trzynastu lat: 1939-1952 (1953),
  • Uważnie mijam (1963),
  • Wiersze wybrane (1973).,
  • Prezent. Wiersze dawne i nowe (1989, wydane pośmiertnie),
  • Nasz łup wojenny (1970, wspomnienia, wydane pośmiertnie).

Przełożył utwory: Jana Pilařa, Vlasty Dvořačkovej, Františka Halasa, Konstantina Biebla, Jaroslava Seiferta, opracował Antologię poezji czeskiej i słowackiej XX w. (1971). Przełożył na język polski także m.in. wiersze poetów rosyjskich (Włodzimierza Majakowskiego), niemieckich (Rainera Marii Rilkego) i angielskich (Oscara Wilde'a)[1]. Wiersze Adama Włodka przełożono na języki: bułgarski, czeski, niemiecki i rosyjski[5].

Nagroda im. Adama Włodka[edytuj | edytuj kod]

Fundacja Wisławy Szymborskiej, na mocy pozostawionego przez nią testamentu, ustanowiła nagrodę im. Adama Włodka[6] dla młodych pisarzy, tłumaczy oraz krytyków literackich za najciekawszy projekt literacki, który laureat będzie realizował przez 12 miesięcy. Nagroda ma postać stypendium wynoszącego 50 tys. zł[7].

Pierwotnie konkurs miał być realizowany we współpracy z Instytutem Książki[6], jednak w związku z opublikowanymi w internecie informacjami, że Włodek współpracował z UB, w szczególności donosił na Macieja Słomczyńskiego[8] dyrektor Instytutu Książki Grzegorz Gauden w specjalnym oświadczeniu poinformował w dniu 2 stycznia 2013 roku, że Instytut nie będzie współuczestniczył w przyznawaniu stypendium[9].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 U. Klatka. Listy Haliny Poświatowskiej do Adama Włodka (1957–1959). „Ruch Literacki”. nr 4, 2001. 
  2. sylwetka Wisławy Szymborskiej na stronie wydawnictwa a5
  3. 3,0 3,1 Jolanta Nowaczyk: Pierwsza dama liryki polskiej - Wisława Szymborska. polskiemuzy.pl, 2009-08-18. [dostęp 2012-02-01].
  4. Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Gazeta Wyborcza 4 lutego 2012
  5. Adam Wlodek, Sześć godzin psychozy. hyperreal.info, 2000-09-18. [dostęp 2012-02-01].
  6. 6,0 6,1 Fundacja Wisławy Szymborskiej – podstawowe informacje. [dostęp 2012-12-29].
  7. Nagroda im. Adama Włodka – Regulamin. [dostęp 2012-12-29].
  8. Magdalena Kursa: Nagroda im. Adama Włodka zawieszona. Burza w internecie. W: Gazeta.pl [on-line]. Agora SA, 03.01.2013. [dostęp 2013-01-04].
  9. Stanowisko Instytutu Książki w sprawie Nagrody im. A. Włodka. 2013-01-02. [dostęp 2013-01-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]