Adam z Bremy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Adam z Bremy, Adam Bremeński (ur. ok. 1050, zm. po 1081) – niemiecki kronikarz i geograf, piszący po łacinie. Przybył do Bremy w 1068 roku aby napisać historię "Hamburga i ziem północnych" (północnej Europy).

Dzieło Adama z Bremy, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, obejmuje lata 755-1072 i składa się z czterech ksiąg: trzech historycznych (Liber I - III) i czwartej geograficznej (Descriptio insularum aquilonis). Wiadomości zawarte w Gesta... oparte są częściowo na pracach wcześniejszych kronikarzy, a częściowo na przeprowadzonych przez Adama badaniach i wywiadach (np. z królem duńskim Swenem Estrydsenem posiadającym rozległą wiedzę historyczną i geograficzną). W pracy pierwszy raz pojawia się łacińska nazwa Morza Bałtyckiego (łac. balteus — pas).

W swojej pracy Adam zawarł mapę Skandynawii oraz pierwsze wzmianki o Grenlandii i Winlandii. Nieocenione informacje historyczne dotyczą, prócz rejonów Hamburga, Słowian i mieszkańców Jutlandii oraz ludów nadbałtyckich; kronika Adama jest często jedynym źródłem wiedzy o niektórych faktach i postaciach.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Przy braku dobrej woli dzieło Adama z Bremy można nazwać "pismem propagandowym arcybiskupstwa hamburskiego". Adam sam pisze, że czasem lepiej jest przemilczeć pewne fakty i wymyślić inne. I rzeczywiście, są przykłady na nierzetelność kronikarza: Adam pisze, że (nielubiany przez niego) Gorm Stary był u władzy 5 lat (w rzeczywistości musiały to być co najmniej 22 lata), a z drugiej strony lubiany przez Adama król Harald Sinozęby opisany jest jako władca zasiadający na tronie 50 lat (nieprawda).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]