Adela flandryjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adela flandryjska
Królowa Danii
Okres panowania od ok. 1080/82
do 1086
Żona Kanuta IV Świętego
Poprzednik Małgorzata Asbjørnsdatter
Następca Ingegerda norweska
Dane biograficzne
Zmarła 1115
Ojciec Robert I Fryzyjski
Matka Gertruda saska
1. mąż Święty Kanut
2. mąż Roger Borsa z Apulii
Dzieci Ingrid
Cecylia (+1131)
Karol (+1127)

Adela flandryjska (duń. Edel lub Adela af Flandern) – królowa Danii, córka Roberta I Fryzyjskiego i jego żony Gertrudy saskiej.

Małżeństwo Adeli i Św. Kanuta miało charakter polityczny i zostało zawarte w celu wzmocnienia sojuszu ojców młodej pary przeciw Wilhelmowi Zdobywcy. Po zamordowaniu króla Kanuta w Odense, królowa Adela wraz z synem Karolem udała się na wygnanie do Flandrii. W 1092 r. wyszła za mąż za księcia Apulii Rogera Borsę. Po śmierci drugiego męża sprawowała od 1111 r. regencję w imieniu małoletniego syna Wilhelma z Apulii. Po kanonizacji jej pierwszego męża Św. Kanuta, Adela wysłała do Odense bogate dary na przyozdobienie grobu Św. Kanuta. Prawdopodobnie z tych darów pochodzi zachowany tzw. orli całun, w który zawinięte było ciało jej męża przed złożeniem do pozłacanego sarkofagu[1]. Królowa Adela zmarła w 1115 r.

Przypisy

  1. Henning Dehn-Nielsen: Kings and Queens of Denmark, Kopenhaga 2007, str. 20.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Małgorzata Asbjørnsdatter
National Coat of arms of Denmark.svg Królowa Danii
ok. 1080/82-1086
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Ingegerda norweska