Adelajda kujawska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
XIV-wieczny nagrobek Adelajdy
XIV-wieczny nagrobek Adelajdy

Adelajda kujawska (ur. 1249, zm. 8 grudnia 1291) – księżniczka kujawska z dynastii Piastów, dominikanka w klasztorze sandomierskim.

Córka księcia kujawskiego Kazimierza I i Konstancji, córki księcia śląskiego Henryka II Pobożnego.

Postać jej znana jest z XIV-wiecznego nagrobka, na którym widnieje napis: "Tu leży Domicella Adelajda córka Książęcia Kaźmierza, założycielka tego zgromadzenia a umarła roku pańskiego 1211".

Jan Długosz przypuszczał, że Adelajda była córką Kazimierza Sprawiedliwego, która w 1200 założyła sandomierski klasztor. Klasztor ten założono w 1216. Tak więc Adelajda nie była jego założycielką ani nie zmarła w 1211. Historycy jako datę jej zgonu przyjmują 1291. W takim razie ojcem Adelajdy i księciem Kazimierzem mógł być tylko Kazimierz I kujawski.

4. Konrad I mazowiecki
zm. 31 sierpnia 1247
     
    2. Kazimierz I kujawski
zm. 14 grudnia 1267
5. Agafia Światosławówna
zm. po 31 sierpnia 1247
       
      1. Adelajda kujawska
zm. 8 grudnia 1291
6. Henryk II Pobożny
zm. 9 kwietnia 1241
   
    3. Konstancja wrocławska
zm. 21 lutego między 1253 a 1257
   
7. Anna Czeska
zm. 23 czerwca 1265
     
 
Commons