Adelajda z Vilich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Adelajda z Vilich
Adelheid von Vilich
Vilichadelheidis1.jpg
Popiersie z relikwiami św. Adelajdy w kościele parafialnym św. Piotra w Bonn.
Data urodzenia ok. 960-970
zamek w Geldern
Data śmierci 5 lutego 1015
Kolonia (Niemcy)
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 27 stycznia 1966 (przez kongregację)
przez Pawła VI
Wspomnienie 5 lutego
Atrybuty pracownik i dzban wina, również sztabka złota i chleb
Patronka Bonn, orędowniczka przed chorobami oczu
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Adelajda z Vilich (ur. ok. 960-970 na zamku w Geldern, zm. 5 lutego 1015 w Kolonii) – ksieni w Vilich (obecnie płn. dzielnica Bonn) i Kolonii, święta Kościoła katolickiego.

Była córką grafa Hamalandu Megingoza i jego żony Gerbergi z Metzu oraz prawnuczką (ze strony matki) Karola III Prostaka[1] . Kształciła się w klasztorze św. Urszuli w Vilich koło Bonn.

Kiedy w 978 roku jej jedyny brat zginął podczas wojny z Czechami, jej rodzice założyli klasztor (z regułą św. Hieronima)[1] w 983 roku dla panien kanoniczek, a Adelajda została jego pierwszą ksieni. W 987 Otton III (cesarz rzymski) nadał klasztorowi regułę św. Benedykta i utworzył przyklasztorną szkołę. Po śmierci siostry Bertrady (1002) Adelajda została jej następczynią i przeoryszą w kolońskim opactwie Panny Marii na Kapitolu (niem. Sankt Maria im Kapitol), oraz powiernicą i doradczynią ówczesnego arcybiskupa Kolonii św. Heryberta (zm. 1021). Wspomagała biednych i potrzebujących w Nadrenii.

Zmarła w opactwie w Kolonii w wieku ok. 50 lat i tamże została pochowana. Podczas kasztelańskiej wojny (niem. Truchsessischen Krieg , 1583-1588) jej relikwie zostały skradzione; pozostały tylko części kości ramiennej. Późnogotycki sarkofag w południowej nawie kościoła jest pusty.

Fontanna św. Adelajdy w Vilich (Bonn).
Kult

Według tradycji, gdy w Vilich nastała susza, Adelejda wspierała darami i chlebem głodujących ludzi oraz modliła się do Boga o ulżeniu im w nieszczęściu. W tym momencie z ziemi wystrzelił strumień wody prosto w ludzi pracujących w ziemi, a w miejscu cudu powstało źródło "Adelheid-Pützchen" (w Pützchen-Bechlinghoven, obecnej dzielnicy Bonn).

Kult religijny Adelajdy zatwierdził Paweł VI w 1966 roku.

W 2008 roku została ogłoszona przez Kongregację ds. Kultu Bożego patronką Bonn, obok żołnierzy Legii Tebańskiej: świętych Kasjusza i Florencjusza, nad grobem których wybudowano kościół ku ich czci.
Imieniem Adelajdy są również szkoły podstawowe w Vilich i Pützchen, a także dziewczęce katolickie gimnazjum (niem. Sankt-Adelheid-Gymnasium ) w Bonn-Beuel.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Na przełomie sierpnia i września corocznie odbywa się w Bonn jarmark Pützchens Markt, podczas którego m.in. piecze się tradycyjny chleb "Dohle" przypominający dobroczynność Adelajdy. Punktem kulminacyjnym jest pielgrzymka do źródła św. Adelajdy i poświęcenie fontanny. Do dzisiejszego dnia woda źródlana jest uważana za środek zaradczy przeciw chorobom oczu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rodzicami Gerbergi (matki Adelajdy) byli: Gottfried z rodu Giardynów i Ermentruda, córka króla frankijskiego Karola III; Adelaide, Abbess of VilichDictionary (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]