Adelfo Magallanes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adelfo Magallanes
Imię i nazwisko Adelfo Magallanes Campos
Data i miejsce
urodzenia
29 sierpnia 1913
San Luis de Cañete, Peru
Data i miejsce
śmierci
15 czerwca 1988
Lima, Peru
Pseudonim El Bólido
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1930-1944 Alianza Lima 144 (32)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1936-1942 Peru 22 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1946-1948
1949-1950
1951
1954-1956
Alianza Lima
Deportivo Cali
América Cali
Alianza Lima

Adelfo Magallanes Campos (29 sierpnia 1913, zm. 15 czerwca 1988) – piłkarz peruwiański noszący przydomek El Bólido, napastnik. Później trener.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w San Luis de Cañete Magallanes w piłkę zaczął grać w 1928 roku w klubie Alianza Lima. W 1930 roku został graczem pierwszej drużyny klubu Alianza, któremu pozostał wierny do końca kariery. Razem z Alianzą zdobył trzy tytuły mistrza Peru z rzędu - w 1931, 1932 i 1933.

Magallanes wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w 1936 roku, gdzie zagrał w dwóch meczach - z Finlandią i Austrią[1]. Znakomicie spisująca się drużyna Peru po zwycięstwie nad Austrią znalazła się w półfinale igrzysk, ale gdy komisja regulaminowa anulowała wynik meczu z Austriakami, nakazując jego powtórzenie, Peruwiańczycy na znak protestu wycofali się z turnieju.

Wziął udział w nieudanym turnieju Copa América 1937, gdzie Peru zajęło ostatnie, szóste miejsce. Magallanes zagrał w czterech meczach - z Brazylią (zastąpił go Jorge Alcalde), Urugwajem (zdobył bramkę), Chile (wszedł na boisko za Teodoro Fernándeza) i Paragwajem (zmienił Pedro Ibáñeza).

W 1938 roku razem z reprezentacją Peru wygrał Igrzyska boliwaryjskie[2]. Jako gracz klubu Alianza wziął udział w turnieju Copa América 1939, gdzie Peru zdobyło mistrzostwo Ameryki Południowej. Magallanes zagrał w dwóch meczach - z Ekwadorem (zastąpił go Teodoro Alcalde) i Paragwajem (wszedł na boisko za Teodoro Alcalde).

Dwa lata później wziął udział w turnieju Copa América 1941, gdzie Peru zajęło czwarte miejsce. Magallanes zagrał w czterech meczach - z Chile, Argentyną (wszedł na boisko za Leopoldo Quiñóneza), Ekwadorem i Urugwajem.

Następnie wziął udział w turnieju Copa América 1942, gdzie Peru zajęło piąte miejsce. Magallanes zagrał we wszystkich sześciu meczach - z Paragwajem (zdobył bramkę), Brazylią, Argentyną, Ekwadorem, Urugwajem (zastąpił na boisku Teodoro Fernándeza) i Chile.

Magallanes w 1945 roku zakończył karierę piłkarską - w klubie Alianza rozegrał 144 mecze i zdobył 32 bramki. Natomiast w reprezentacji Peru w latach 1936-1942 rozegrał 22 mecze i zdobył 4 bramki[3]. Zaliczany jest do grona najwybitniejszych piłkarzy w historii peruwiańskiej piłki nożnej.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Magallanes został trenerem - w latach 1946-1948 i 1954-1956 trenował pierwszą drużynę w klubie Alianza Lima[4], doprowadzając swój zespół do trzech tytułów mistrza Peru - w 1948, 1954 i 1955. Trenował także w Kolumbii - w 1949 razem z drużyną Deportivo Cali zdobył wicemistrzostwo Kolumbii[5], następnie w 1951 pracował w klubie América Cali.

Zmarł 15 czerwca 1988 roku w Limie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]