Adelina Patti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adelina Patti
Commons in image icon.svg

Adelina Patti (ur. 19 lutego 1843 w Madrycie, zm. 27 września 1919 w Brecock) – włoska śpiewaczka sopranowa.

Urodziła się w gmachu Opery w Madrycie, gdzie występowała jej matka - włoska śpiewaczka Caterina Chiesa Barilli.

Gdy miała sześć lat rodzina przeniosła się do USA. Jako ośmioletnia dziewczynka występowała na koncertach w Nowym Jorku, a 24 listopada 1859 debiutowała tam w głównej roli w Łucji z Lammermooru Gaetano Donizettiego.

W 1860 odbyła tournée po USA, od 1861 rozpoczęły się jej triumfalne występy na scenach Londynu, Paryża, Madrytu, Petersburga, Wiednia i Berlina. We Włoszech pojawiła się w 1866 śpiewając w Mediolanie, Rzymie i Neapolu. W latach 18721877 odbyła z Wieniawskim i Antonim Rubinsteinem pełne sukcesów tournée po Ameryce Północnej.

Śpiewała również u boku polskiego tenora Jana Reszke.

Od 1874 jej partnerem scenicznym (a od 1886 również życiowym - dla niego rozwiodła się z markizem de Caux) był francuski tenor Ernesto Nicolini[1].

Była najlepiej opłacaną śpiewaczką w swoich czasach, np. za występ w Nowym Jorku otrzymała 5000 dolarów w złocie.

Jej kariera śpiewacza trwała 56 lat. Ostatnie lata życia spędziła w zakupionym przez siebie zamku Craig-y-Nos Castle w Walii.

Zmarła 27 września 1919 w swojej posiadłości. Została pochowana w Paryżu.

Jej repertuar obejmował przede wszystkim partie koloraturowe oraz liryczne, a także dramatyczne.

Przypisy

  1. Elizabeth Forbes: Ernesto Nicolini (ang.). lipiec 2008. [dostęp 2014-02-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]