Adiuwant (rolnictwo)

Adiuwant (łac. adiuvare – pomagać, wspierać), wspomagacz – substancja pomocnicza znajdująca się w środkach ochrony roślin obok substancji aktywnej lub też dodawana do cieczy roboczej, poprawiająca jej skuteczność biologiczną poprzez modyfikacje właściwości fizycznych.

Funkcję adiuwanta spełniają środki powierzchniowo czynne (surfaktanty) oraz oleje roślinne czy mineralne z dodatkiem emulgatora. Mechanizm działania adiuwanta zależy od rodzaju herbicydu, właściwości fizykochemicznych i dawki adiuwanta oraz fazy rozwojowej rośliny uprawnej i chwastów.

Do adiuwantów zalicza się:

• preparaty zapobiegające znoszeniu cieczy (obciążacze) przez zwiększenie średnicy jej kropel,
• preparaty zapobiegające przesiąkaniu dzięki utrzymywaniu środków ochrony roślin w górnej warstwie gleby, co nie dopuszcza do skażenia wód podziemnych,
• preparaty ułatwiające mieszalność, sprawiające, że środki ochrony roślin można mieszać ze sobą lub z nawozami bez ryzyka wytrącenia się lub chemicznego rozkładu,
• oleje, które zmniejszają parowanie, polepszają przyleganie do powierzchni pokrytych nalotem woskowym i przyspieszają proces wysychania,
• penetranty, dzięki którym środek ochrony roślin przenika bardzo szybko w głąb tkanek agrofaga,
• aktywatory, wpływające na lepsze pobieranie i wnikanie środków ochrony roślin,
• preparaty zwiększające przyczepność, czyli ułatwiające cieczy użytkowej przyleganie do powierzchni agrofaga i sprawiające, że środek staje się odporny na zmywanie,
• preparaty zwilżające (zwilżacze), które zmniejszają napięcie powierzchniowe cieczy użytkowej, pozwalając na opryskiwanie powierzchni pokrytych nalotem woskowym, takich jak liście niektórych roślin lub naskórek niektórych owadów,
• adiuwanty kombinowane, czyli łączące w sobie kilka wymienionych wyżej właściwości.

Dodatek adiuwanta obniża zużycie preparatu o 20-25%.

Do adiuwantów należy np. Adbios, Adpros, Atpol, Atpolan, Olejan, Olemix.